ชาย VS หญิง

ฟลายคุง - ในที่สุดก็ได้กลับบ้านซะที ต้องล้างแผลทุกวันเนี่ย เซ็งที่สุด
ดริว - นั่นสิขอรับ ฟุนเน่ซังก็ไม่น่าเฉือนแรงซะขนาดนั้นเลยขอรับ
ฟลายคุง - แบบนั้น เค้าไม่เรียกว่าเฉือนแล้ว ฟันเลยต่างหาก!
ดริว - นันสิขอรับ

จิจัง - พวกนายเนี่ย บ่นกันอยู่ได้ ฉันเนี่ยเซ็งยิ่งกว่าพวกนายอีก ทั้งๆที่ฉันกับโคริต้องอยู่ที่เซ็นเตอร์แค่คืนเดียวเอง แต่นี่อะไรต้องกลับมาพร้อมกับพวกนายเนี่ยนะ
โคริ - ช่วยไม่ได้นี่ครับ ก็พวกเราต้องช่วยทำให้ฟลายคุงกับดริวหยุดแหกปากตอนที่ล้างแผลนี่ครับ
จิจัง - พวกนายเนี่ยเป็นผู้ชายประสาอะไรนะ ล้างแผลแค่นี้ร้องแหกปากซะดังลั่น รู้มั้ยตอนพวกโปเกมอนกับเทรนเนอร์หันมามอง ฉันอายขนาดไหน เฮ้อ~

ฟลายคุง - ลองมาโดนบ้างมั้ยล่ะ เธอรู้มั้ยว่าลักกี้ตัวนั้นน่ะล้างแผลได้ห่วยโครตๆ
ดริว - ใช่แล้วขอรับ ทาบุนเน่นั้นก็ด้วยขอรับ

จิจัง - เอาล่ะ พอๆ ขืนเถียงกันไปมาแบบนี้ ก็ไม่รู้ซะทีว่าใครจะได้ดึง
โคริ - คราวนี้จะตัดสินด้วยวิธีไหนล่ะครับ ต่อสู้รึเปล่าครับ (ตาเป็นประกาย)
จิจัง - ไม่เอาแล้วล่ะ ขืนใช้วิธีนั้นทุกครั้ง มีหวังต้องไปที่เซ็นเตอร์ไม่เว้นแต่ละวันแน่ๆ
โคริ - มะ...ไม่สู้...เหรอครับ...(วิ่งหลบหลังเก้าอี้)
จิจัง - อ้าว นิสัยขี้อายมาอีกล่ะ - -"

ฟลายคุง - โคริ ถอนตัวแบบนี้ งั้นพวกเราก็ได้เปรียบล่ะ
ดริว - ใช่แล้วขอรัับ
จิจัง - ครั้งนี้ไม่มีการได้เปรียบเสียเปรียบหรอกนะ เพราะครั้งนี้เราจะตัดสินด้วยการใช้ดวง!
ฟลายคุง/ดริว - ดวง?

จิจัง - ใช่(หยิบกล่องที่วางบนโต๊ะลงมา) ในนี้มีกระดาษขาวชิ้นเล็กๆอยู่เพียบเลยล่ะ และในบรรรดากระดาษขาวมากมายนี้จะมีกระดาษสีซ่อนอยู่ 1 แผ่น กติกาก็ง่ายๆ พวกเรา 3 ตัว ผลัดกันหยิบกระดาษขึ้นมา ใครได้กระดาษสีก่อนก็จะเป็นฝ่ายชนะ
ฟลายคุง - เฮอะ เรีื่องดวงพรรค์นี้ ฉันถนัดอยู่แล้ว
ดริว - ถ้าเป็นเรื่องดวง ผมไม่มีทางแพ้แน่นอนขอรับ
จิจัง - มั่นใจกันจังนะ งั้นมาเริ่มกันเลย! จิปา!!

หลังจากนั้นทั้ง 3 ตัวผลัดกันหยิบไปมา เวลาผ่านไปได้ไม่นานก็ได้ผู้ชนะ และผู้ชนะคือ...