ชาย VS หญิง

ช่วงสาย ฟุนจัง(บาคุฟุน)มักจะฝึกฝนตัวเองอยู่หลังบ้านเป็นประจำ

"หินก้อนนี้ น่าจะโอเค ฟู่ เอาล่ะ" ฟุนจังสูดลมหายใจแล้วกำหมัดง้างขึ้นไปอยู่สักครู่ ก่อนจะปล่อยหมัดนั้นใส่หินที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กเกินไป

"หมัดรวมจิต!!!(Focus Punch)" พลังของหมัดนั้นทำให้หินแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กบ้าง ชิ้นใหญ่บ้าง

"1...2...3...4...5..." ฟุนจังนับหินที่แตกไป ซึ่งรวมแล้วได้ทั้งหมด...

"17 ก้อน!"

Spite !

PP เกมนี้ลดลงเหลือ 16
CTRL + Q to Enable/Disable GoPhoto.itCTRL + Q to Enable/Disable GoPhoto.it

ปิกะจู & มิโลคาอรส : *นอน*
เลนโทร่า : *ออกไปหาสาว*(หน้าหมั่นไส้ชิบ)
จาโรด้า : *ไปหาเหยื่อ(?)*
อัลก้า : คนอื่นยุ่งหมดเลยงั้นขอดึงขึ้นละกัน.......
เกียร์ & อัลก้า: 15/17 อ๊ะ....
เกียร์ : ผมคงไม่ยอมให้ดึงขึ้นหรอกนะครับหึหึ
อัลก้า : แต่ชั้นก็ไม่ยอมให้ดึงลงเหมือนกัน...งั้นเรามาตีกันดีกว่าใครชนะได้ดึง
เกียร์ : เอาสิครับ
[me=Thama]ดูเกียร์กะอัลก้าตีกัน[/me]
Me : 15.....ไปล่ามังกรต่อดีกว่า*เรียกโปเกม่อนทุกตัวเข้าบอล*

14 ครับ


//รอบแรก

Acner : ดึงลงที่ 13 ครับผม
อิกนีล : ดึงต่อมาที่ 12 ด้วย

ยามดึก มีโปเกมอนสองตัวกำลังฝึก...เอ่อ...จะว่าฝึกก็ใช่ก็ว่าไม่ฝึกก็ไม่เชิง
ตัวหนึ่งเป็นโปเกมอนที่บนหัวเป็นรูปปากขนาดใหญ่พร้อมที่จะงับใครก็ได้ ถ้ามีใครทำให้เธอไม่พอใจ ดูเหมือนเจ้าปากใหญ่จะเป็นฝ่ายตั้งรับ
ส่วนฝ่ายโจมตีก็เป็นโปเกมอนที่ดูคล้ายตุ๊กตาไล่ฝนยังไงยังงั้น

"ผมจะยิงชาโดว์บอลต่อเนื่องนะคับ พี่จีโกะจะรับหรือหลบก็ได้ตามใจนะคับ หึๆๆ" คาเงโบสุ ชื่อเล่นของเขาคือ เพ็ต บอกโปเกมอนที่เป็นฝ่ายตั้งรับด้วยรอยยิ้มกว้าง

"แค่นั่นรึคะ พี่รู้สึกว่าเพ็ตคุงยังมีอะไรมากกว่านั้นนะคะ อิๆๆ" คุจีโตะ ชื่อเล่นว่า จีโกะ มองไปยังเพ็ตด้วยสายตาที่มั่นใจ
"สมกับเป็นพี่จีโกะจริงๆคับ ใช่แล้วคับ มันไม่ได้มีแค่นั้น แต่พี่จีโกะต้องนับด้วยว่าชาโดว์บอลที่ผมยิงต่อเนื่องนั้นมีทั้งหมดกี่ลูกนะคับ หึๆๆ"

"อิๆ แค่นี้เองรึคะ นึกว่าจะยากกว่านี้นะคะ เอาล่ะ ยิงมาได้เลยค่ะ เพ็ตคุง อิๆๆ" หญิงสาวปากใหญ่กวักมือเข้าหาตัวเองเป็นการท้าทายเด็กชายตุ๊กตาไล่ฝน
"หึๆๆ งั้นไม่เกรงใจล่ะคับ ชาโดว์บอล!!!" ทันทีที่พูดจบเพ็ตก็ยิงลูกบอลสีม่วงดำออกไปอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง

เวลาผ่านไปไม่มากนัก เพ็ตก็หยุดยิง เขายิ้มแล้วเอ่ยคำถามออกมา

"ว่าไงคับ ชาโดว์บอลที่ผมยิงไปเมื่อกี้มีทั้งหมดกี่ลูกคับ หึๆๆ" จีโกะนิ่งเงียบไปครู่ก่อนจะตอบว่า
"13 ลูกไงล่ะคะ"

"ว้า ตอบถูกซะด้วยนะคับ พี่จีโกะสุดยอดจริงๆนะคับ หึๆๆ"
"คราวหน้าหาอะไรที่มันยากกว่านี้หน่อยนะคะ อิๆๆ"
"ขอรับคำขอนั่นด้วยความยินดีคับ คุณพี่สาวปากใหญ่ หึๆๆ"

ร่วมฉุด สู่ 12

ลาติ๊จัง : 1.....
Gold : (ดันลาติ๊จังติดกำแพงแล้วเอาแขนซ้ายขวาประกบไม่ให้ลาติ๊จังหนี)
Gold : จะทำอะไรจีะ
ลาติ๊จัง : คือ.....
Gold : (เอามือลูบไล้ไปตามตัวลาติ๊จัง)
ลาติ๊จัง : อื้มมมมมมมมมม(จุบปากGoldเข้าเต็มๆ)
จ๊วบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
Gold : O///O
ลาติ๊จัง : ขอนะคะ
Gold : อ่า ก็ได้จ๊ะ =///w///=
ลาติ๊จัง : 13 ค่ะ

Mudkip Emoticon อยู่ไหน?!?~ บอกเป็ดมาใส่ให้ด่วน

ไม่งั้นก็...

ดึงลงมาที่ 12!!

เช้าอันแสนสดใส แต่มีโปเกมอนตัวหนึ่งไม่สดใสตามด้วยเนี่ยสิ
โปเกมอนกระรอกสีฟ้าเดินออกมาห้อง ท่าทางเหมือนจะหมดแรง

"โอ๊ย ปวดหัวชะมัด ทำไมถึงปวดหัวขนาดนี้เนี่ย" ปาจิริส ชื่อเล่น จิจัง พยายามนึกหาสาเหตุของการปวดหัวนี้

"เมื่อคืนเราอยากดื่มกาแฟเลยออกไปซื้อ อืม...กาแฟทำเราปวดหัวเหรอ ไม่สิ ไม่น่าจะใช่" จิจังส่ายหัวเล็กน้อย

"ชงไปแค่ 13 ซอง ไม่น่าจะทำให้เราปวดหัวได้ขนาดนี้นี่นา" กระรอกฟ้ายังคงครุ่นคิดหาสาเหตุต่อไป...

^
^
^
13ซองไม่ปวดหัวก็แย่แล้วหละ-*-
----------------------------------------

จาโรด้า : ออกไปหาเหยื่อดีกว่า....แต่กลัวว่าจะพวกนั้นจะตีกันเองอีกเนี่ยสิงั้น....หึหึ
3ป่วน : *ตื่นนอนแล้วพบว่าโดนมัดไว้อยู่*เฮ้ย!!!!
จาโรด้า : ชั้นไปหาเหยื่อละนะหึหึ......อ้อลืมไปชั้นดึงขึ้น14นะ
จาโรด้า : *หายไปอย่างรวดเร็ว*

ลงมาเรือยๆ 12 ครับ


//ครั้งแรกครับ

14 ลงมา 12 เร็วจัง

ช่างเหอะ ดึงกลับไป 14 ใหม่ก็ได้

มาซากิ : ดึงโลด15!
แบล็คกี้ : ดึงช่วยนะเจ้มากี้~16เจ้าค่า~
มาซากิ : บอกว่าอย่าเรียกเจ้ไงเล่า=[ ]="

ลงสิๆ 15 อึ๊บๆ

โบกกลับไป 16

Honey : เอาไงดี ดึงขั้นหรือดึงลง
Cannon : อย่างเธอดึงลงอยู่แล้ว ห้าวอย่างกับผู้ชาย
Honey : ว่าไงนะ เดี๋ยวแม่ยิงไส้แตกเลย
Cannon : เปล่าค๊าบ
Honey : ฮึ่ย 17!

แอ๊ก!! ไม่ได้!! 18!!

EDIT: พอมาดูตัวเองอีกทีรู้สึกว่าที่จริงต้องดึงลงไม่ใช่ แล้วทำไมผมดึงขึ้น?!?

ดึงขึ้นมา~~19ฮะ!!!

ไม่ยอมหรอก ดึงลง 18