สักวันหนึ่ง shadow_of_ching ก็ต้องหายไป 
ppfตอนนี้ก็คงไม่มีใครรู้จักแล้วล่ะมั้ง
แล้ว Ken เป็นใคร? ฮ่าๆๆๆ
ถ้าให้บอกจากใจ ไม่ต้องปรุงแต่ง ไม่ต้องเกรงใจกันนะครับ
เป็นความรู้สึกส่วนตัว ได้โปรดอย่าดราม่า ถึงคุณจะพยายามดราม่าแต่ผมก็ไม่ขอดราม่าตอบ
ผมเบื่อ
แน่นอน ผมเข้าอยุ่เพราะผูกพัน
แต่มันเบื่อน่ะ
โปเกมอนก็เลิกสนใจมานานแล้ว ดีแต่เล่นฆ่าเวลา
ภาคใหม่ๆมา เขาคุยกันก็ไม่เข้าใจ
จากเกมที่ใครๆก็เล่นได้ กลายเป็นอีกขั้นหนึ่งที่มันมีคำว่าเงินเป็นตัวแบ่งแยกเสียแล้ว
พอเริ่มแบ่งกลุ่มคนเล่นไม่เล่น เริ่มแบ่งพรรคพวก
ขอบอกจากความไม่พอใจเลยว่า ไปคุยในเช้าท์บ็อกซ์แล้วรู้สึกเคว้งคว้างมาก นี่ผมอยู่ในที่ที่ทุกคนอยู่จริงหรือ
มีสักกี่ครั้งที่ทุกคนตอบผม แม้กระทั่งคำว่า สวัสดีครับ
ถ้าไม่ใช่คนที่รู้จักผมอยู่แล้ว คิดจะสนใจผมกันไหม?
ผมไล่อ่านคอมเม้นที่ผ่านมา จริงอยู่ว่าผมต้องเปิดใจ
แต่ผมพยายามแล้ว แต่พวกคุณต่างหากที่ไม่รับมัน แล้วมากล่าวหาว่าผมไม่เปิดใจ ได้ยังไง? โอเค งั้นผมขออยู่เงียบๆแบบนี้ต่อไปน่าจะดีกว่า
ชัดมั้ยครับ บอร์ดมันไม่อบอุ่นเพราะคนที่มีความคิดอย่างผมทั้งหลายเนี่ยแหละ
ผมรักและผูกพันกับบอร์ดเดิมมาก จะหาว่าผมหัวโบราณ งี่เง่า ยึดติดก็ได้นะ
แต่การคิดถึงอะไรบางสิ่งบางอย่าง เราต้องคิดถึงจุดที่มันดีที่สุดจริงมั้ยล่ะครับ
รู้มั้ยว่าเรื่องเล็กๆที่งี่เง่าๆที่สุดที่ผมคนนี้เคยทำมาตลอด ตั้งแต่จำความได้ว่าเล่นบอร์ดนี้คืออะไร
ทุกๆวันสงกรานต์ ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ผมจะพยายามเข้ามาที่นี่ให้ได้
เพราะอะไรครับ?
กระทู้วันเกิดไงครับ
มันเป็นเรื่องเล็กๆที่ทำให้ผมดีใจที่สุดเลยนะ
แต่ปีนี้, ขอโทษนะครับ ผมเสียใจมาก ไม่มีใครคิดจะทำมัน
ไม่สิ ผมเสียใจมานานแล้ว เพราะรุ้สึกปีก่อนๆเป็นผมเองด้วยซ้ำที่ตั้ง
ถ้าแค่เรื่องเล็กๆที่ดูไม่มีความหมาย สำหรับคนที่ทุกคนไม่คุ้นชื่อ..ก็ยังทำไม่ได้
และต่อไปทุกๆวันเกิดผมก็คงไม่หวังอะไรจากที่นี่อีกแล้ว
ฟิค เมื่อก่อนผมสนิทกับหลายๆคนที่แต่งฟิค ร่วมสนุก อ่าน ติดตาม
ทุกวันนี้ผมก็ไม่ได้เข้ามาอ่านเลย
มันเป็นเรื่องแย่ๆที่ผมไม่อยากจะบอก แต่จำเป็นต้องบอก และขอโทษทุกคนไว้ ณ ที่นี้
ผมไม่ได้สนหรอกนะว่าจะมีตัวละครผมอยู่มั้ย ยังไงผมก็ไม่ได้เข้ามาอ่านนานแล้วล่ะ
ผมมันเป็นคนขี้น้อยใจนะ
ถ้ามีใครเมินผม ผมจะคิดเป็นอาทิตย์เลย
ดีใจมากที่คนเก่าๆที่นี่ยังทักผมอยู่บ้าง เฟซบุ๊คบ้าง ตอบในกระทู้ที่ผมไปเขียนไว้บ้าง
นั่นคือสิ่งสุดท้ายแล้วล่ะ ที่ทำให้ผมยังอยากเข้ามาที่นี่อยู่
ผมไม่ขอให้เปลี่ยนอะไรนะ ถ้าทุกคนมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่
เพราะผมก็มีความสุขเหมือนกัน
ถึงแม้จะเปลีย่นไปแต่สิ่งที่ดีๆยังเหลืออยู่ในจิตใจผมเต็มเปี่ยม
ไม่ขอให้ใครมาทำดีกับผม เพื่อให้ผมเปลี่ยนใจ ลองผมเบื่อแล้วผมก็เบื่อไปอีกยาว
แต่อยากให้เก็บไปคิดว่า
ถ้าต่อไปมีเจเนอเรชั่นใหม่เข้ามาแบบนี้
สักวันคุณอาจจะรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกก็ได้
ยังไงผมก็ไม่อาจพูดได้เต็มปากแล้วล่ะว่า รักบอร์ด น่ะ
เพราะสำหรับผม มันไม่ใช่บอร์ดของผมอีกต่อไปแล้ว ผมก็แค่คราบที่ขัดไม่ออกเท่านั้น
แต่เพราะความผูกพันอย่างที่ว่าไว้นั่นแหละ ทำให้ผมเกาะอยุ่อย่างเหนียวแน่น
แม้สักวัน คงมีน้ำยาทำความสะอาด มาขัดคราบเล็กๆคราบนี้ได้อย่างหมดจด
แต่คราบเล็กๆคราบนี้จะจำไปจนตายว่า ครั้งหนึ่งก็เคยเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งของสิ่งนี้มาก่อนเช่นกัน
ป.ล.อย่างที่ว่าไป ความรู้สึกล้วนๆจากใจผม ไม่ขอปรุงแต่งรักษาน้ำใจใคร กล้าถามผมก็กล้าตอบ ไม่กลัวถูกคนเกลียดขี้หน้าด้วย
และกรุณาอย่าดราม่า
รักอยู่ส่วนรัก
เฉยๆอยู่ส่วนเฉยๆ
ให้กับโอม ไอซ์ และป้า
