กระทู้สำหรับพวกอยากระบาย

...............................



................................





...................................








.............................






................................






......................................









...















...ทำไงดีวะ?



ฉันต้องทำยังไง

คนๆนั้นยังจะพูดอยู่กับฉันอยู่ไหม

ขอเพียงแค่คำตอบ

เมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึง

ไม่ได้ขอให้มาสอนแทนโว้ยยย

อยากเรียนSQL จะตายห่าอยู่แล้ว แม่ม จารไม่สบายแล้วเข้ามาสอนแทน มาด้าเอาๆ กุทำอะไรผิด แล้วมาสอนกุน่ะ สอนให้กุรู้เรื่องไหม แม่ม ทั้งห้องไม่รู้เรื่องเลย บอกกลัวห้องกุตกยกห้อง ถามว่า มาสอนแทนน่ะ แล้วด่าเอาๆ ถามว่าในชั่วโมงทำให้รักเรียนเข้าใจไหมวะ แน่จริงทำให้เข้าใจทั้งห้องก่อนดิ เค้าด่ามา3-4ปีแล้ว รู้ไหม ว่าสอนห่วยไม่รู้เรื่องอะ

ไปร้องเรียนเอาซิครับยื่นชื่อไปเยอะผมเคยทำมาแล้ว

กับอาจารย์ท่านนึงยกห้องไปร้องเรียนเลย

บอกไปหลายแล้ว ทั้งที่ปรึกษา บอกให้เค้าเปลี่ยนวิธีสอนก็ได้ อะไรก็ได้

เค้าก็ ทำอะไรไม่ได้ ขนาดอาจารคนนี้เคยโดยรองอธิการ เรียกไปรอบแล้ว ก็เหมือนเดิม

แล้ว ก็ พอจะสอบ ไปบอกจารที่ปรึกษา บอก จารๆติวหน่อย จารถึงกับส่ายหน้า บอกติวให้ไม่ได้

ก็นะ จารคนนี้ เค้าสอนไม่เอาเด๋กเลยอะ ขนาดเขียนโปรแกรม เขียนผิด เค้ายังแก้เองไม่ได้ หรือ ที่ให้เขียนตาม เขียนตามทั้งห้อง เออเร่อยกห้อง เค้า ก็บอก ไว้อาทิตหน้าจะมาสอนแก้เออเร่อ

พออาทิตต่อมาก็ ไม่สอนแก้ ไปเรื่องใหม่เลย แล้วจะเรียนรู้เรื่องไหม แถมปีรุ่นพี่ผม แกเปิดหนังสือสอนอะ (ประมาณมาเรียนกับ นร อ่านหนังสือแล้วสอนเอา ) ไม่เหมือนอาจารอีกคนนีง

สอนเอาเด็กหมเลย ไม่ได้ตรงไหน แก้ได้ทุกตัว พอเด็กคนไหนไม่ได้ เดินไปบอกที่ละคนๆ แล้วแบบนี้ เจอเข้าไป แล้วบอก ออกสอบให้เขียนโปรแกรม ทั้งๆที่แกสอนยังไม่รู้เรื่องเลย ตั้งใจเรียนมาก แต่ก็ก็ยังสอนแบบเดิมๆ พูดนอกเรื่องอีกต่างหาก ไอนอกเรื่องแล้วเดียวกับเรามันก็ได้ไป แต่มันไม่เกี่ยวกับที่เรียน ไปร้องเรียนก็เท่านั้น เค้าจะบอกไม่มีคนสอนแทน แล้ว ให้ทำไงอะ

ในที่สุดก็ทำศิลปะเสร็จแล้ว5555555555
สวยที่สุดเท่าที่เคยทำเลย- -

รู้ตัวดี ไม่ต้องมาย้ำนักย้ำหนานักหรอก

อยากทำอะไรแล้ว มันทำได้ไม่ถึงที่สุดนี่หนักใจเหมือนกันแฮะ...

บอกไปหลายแล้ว ทั้งที่ปรึกษา บอกให้เค้าเปลี่ยนวิธีสอนก็ได้ อะไรก็ได้

เค้าก็ ทำอะไรไม่ได้ ขนาดอาจารคนนี้เคยโดยรองอธิการ เรียกไปรอบแล้ว ก็เหมือนเดิม

แล้ว ก็ พอจะสอบ ไปบอกจารที่ปรึกษา บอก จารๆติวหน่อย จารถึงกับส่ายหน้า บอกติวให้ไม่ได้

ก็นะ จารคนนี้ เค้าสอนไม่เอาเด๋กเลยอะ ขนาดเขียนโปรแกรม เขียนผิด เค้ายังแก้เองไม่ได้ หรือ ที่ให้เขียนตาม เขียนตามทั้งห้อง เออเร่อยกห้อง เค้า ก็บอก ไว้อาทิตหน้าจะมาสอนแก้เออเร่อ

พออาทิตต่อมาก็ ไม่สอนแก้ ไปเรื่องใหม่เลย แล้วจะเรียนรู้เรื่องไหม แถมปีรุ่นพี่ผม แกเปิดหนังสือสอนอะ (ประมาณมาเรียนกับ นร อ่านหนังสือแล้วสอนเอา ) ไม่เหมือนอาจารอีกคนนีง

สอนเอาเด็กหมเลย ไม่ได้ตรงไหน แก้ได้ทุกตัว พอเด็กคนไหนไม่ได้ เดินไปบอกที่ละคนๆ แล้วแบบนี้ เจอเข้าไป แล้วบอก ออกสอบให้เขียนโปรแกรม ทั้งๆที่แกสอนยังไม่รู้เรื่องเลย ตั้งใจเรียนมาก แต่ก็ก็ยังสอนแบบเดิมๆ พูดนอกเรื่องอีกต่างหาก ไอนอกเรื่องแล้วเดียวกับเรามันก็ได้ไป แต่มันไม่เกี่ยวกับที่เรียน ไปร้องเรียนก็เท่านั้น เค้าจะบอกไม่มีคนสอนแทน แล้ว ให้ทำไงอะ

อ่านแล้วเหนื่อยใจแทน อาจารย์แก้ error ไม่ได้ -*- แถมเปิดหนังสือสอนอีก หนังสือพวกนี้หนังสืออ่านรู้เรื่องที่ไหน

สู้ๆละกันครับ ขอให้เขาโดนเด้่งออกไป

เซ็ง

วันนี้ขึ้นเรือไปเรียนโทเฟิ่ลเนื่องจากฝนตก ถนนใช้ไม่ได้ ได้เจอ หัวเกรียนเหม็นเขียว ทั้งเรือ คาดว่ากลับมาจากเกียกกาย แต่ที่สะดุดหูมกลุ่มหนึ่งที่ยืนข้างๆ

แม่มยืนเงียบๆไม่เป็นเหรอวะ มุขแต่ละมุขล้วนมาจาก ประมูx.com ทั้งนั้น โรงเรียนก็ดีนะ "เมพ"ขริงๆ แต่ไม่ช่วยให้จิตใจแม่งดีเลย แต่เจอมุขสองมุขที่ผมหดหู่ใจที่สุด

"เฮ้ย กุแม่ม เอาไงดีวะ เลือกไม่ถูกเลย จะเอา a (นามสมมติเช่นกัน)หรือ b (นามสมมติเช่นกัน) แม่มมาแย่งจะเอากุ"

ผมเหลือบไปมองหน้ามัน หน้าแม่ม ทั้งหัวเกรียนแบบถูกระเบียบแล้วยัง เหียก ใส่แว่นเนิ้ด อีก

ผมทนไม่ได้จริงๆ กับอาการฝนตก คนแน่น ร้อนชื้น และได้ยินพวกห่านนี่โม้กัน รำคาณชะมัด คนอื่นเกรียนกันยังไม่เสียงดังเท่าอีกลุ่มนี้เลย

อีกซักพักหนึ่งพวกมันเปลี่ยนเรื่องใหม่

"เฮ้ย กุทำไงดีวะ อยากเลิกบุหรี่แล้วว่ะ"

หา!!! เลิกบุหรี่!? ผมคิดในใจ

"ปอดกุแม่มไม่ไหวแล้วว่ะ ช่วงสอบกุจัดหนักไปหน่อย"

ตอนนักเรียน ผมยังไม่เคยซด กระทิงแดงเลยนะครับ ><"

"แม่ง ทำไงดีวะ ปอดกุพังไปปอดนึงแล้วว่ะ เชี่ยยยย"

บ้านพ่อง เหรอครับ !?!?!?!?!?!?!?

ปอดพังไปข้างนึงแล้วมึงยังเรียนรอดอหัวเกรียน คุยตามปกติได้ ปอดพังจริงๆมึงพูดสามสี่ประโยคก็หอบแล้ว

สลดกับเด็กไทยขริงๆ ขอให้เมพสมใจนะครับน้องๆ 

 

เรื่องที่สอง พอลงจากเรือ เราก็รีบต่อเพราะว่ามันใกล้ถึงเวลาแล้ว

เราได้ชื่นชมความงานของสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน ขาลงเป็นคอนแวนต์ ขาไปก็คอนแวนต์ สวยงามไปหมดเลย

เราขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อไปชานชะลาที่มุ่งหน้าสู่สยาม ตามสาวอัสสัมคอนแวนต์ไปกลุ่มประมาณห้าคน แต่แล้ว พวกเธอหยุดเดินครับ

อีกห้าก้าวผมจะได้ข้นรถไฟฟ้าไปเรียนแล้ว

พวกเธอยังไม่เดิน และกรี๊ดขึ้นมา

"ว๊ายยยยยย นิชคูณณณณณณณณณ!!!!!"

ห๊ะ นิชชี่อยู่ไหน ผมมองไม่เห็น นิชคุณอยู่ที่ไหนเลย สาวๆห้าคนนั้นก็ยังไม่เปิดทาง

ปี๊บๆๆๆๆๆๆ

ประตูรถไฟฟ้าปิดลง โธ่....รถไฟฟ้าของกรู!!!!!

ประตูปิดสนิท เราได้เห็นโฆษณา OPPO แม่ม นิชคุณจริงๆด้วย

แสสสสสสสส อีพวกนี้ ติ่งหูกรี๊ดได้แม้กระทั่งป้ายโฆษณา

วันหลังมรึงเอารูปมันไว้ในมือถือแล้วกรี๊ดในมือถือนะ อย่าให้กรูเดือดร้อน!!!!

แสสสสส แล้วมันก็ขึ้นรถขบวนไปทางฝั่งธนไป โดยมิได้เหลียวแลกลับมา

**ปล รถไฟฟ้าสถานีสะพานตากสิน มีทางขึ้นฝั่งเดียวรางเดียว รถไป กับ รถกลับต้องเข้าทีละคัน ต้องแย่งๆกันขึ้นว่าจะไปฝั่งธน หรือ สยาม ผมไปทางสยาม พวกเธอไปทางฝั่งธน แล้วบล็อคทางผม แย่ได้โล่ห์

เซ็ง

วันนี้ขึ้นเรือไปเรียนโทเฟิ่ลเนื่องจากฝนตก ถนนใช้ไม่ได้ ได้เจอ หัวเกรียนเหม็นเขียว ทั้งเรือ คาดว่ากลับมาจากเกียกกาย แต่ที่สะดุดหูมกลุ่มหนึ่งที่ยืนข้างๆ

แม่มยืนเงียบๆไม่เป็นเหรอวะ มุขแต่ละมุขล้วนมาจาก ประมูx.com ทั้งนั้น โรงเรียนก็ดีนะ "เมพ"ขริงๆ แต่ไม่ช่วยให้จิตใจแม่งดีเลย แต่เจอมุขสองมุขที่ผมหดหู่ใจที่สุด

"เฮ้ย กุแม่ม เอาไงดีวะ เลือกไม่ถูกเลย จะเอา a (นามสมมติเช่นกัน)หรือ b (นามสมมติเช่นกัน) แม่มมาแย่งจะเอากุ"

ผมเหลือบไปมองหน้ามัน หน้าแม่ม ทั้งหัวเกรียนแบบถูกระเบียบแล้วยัง เหียก ใส่แว่นเนิ้ด อีก

ผมทนไม่ได้จริงๆ กับอาการฝนตก คนแน่น ร้อนชื้น และได้ยินพวกห่านนี่โม้กัน รำคาณชะมัด คนอื่นเกรียนกันยังไม่เสียงดังเท่าอีกลุ่มนี้เลย

อีกซักพักหนึ่งพวกมันเปลี่ยนเรื่องใหม่

"เฮ้ย กุทำไงดีวะ อยากเลิกบุหรี่แล้วว่ะ"

หา!!! เลิกบุหรี่!? ผมคิดในใจ

"ปอดกุแม่มไม่ไหวแล้วว่ะ ช่วงสอบกุจัดหนักไปหน่อย"

ตอนนักเรียน ผมยังไม่เคยซด กระทิงแดงเลยนะครับ ><"

"แม่ง ทำไงดีวะ ปอดกุพังไปปอดนึงแล้วว่ะ เชี่ยยยย"

บ้านพ่อง เหรอครับ !?!?!?!?!?!?!?

ปอดพังไปข้างนึงแล้วมึงยังเรียนรอดอหัวเกรียน คุยตามปกติได้ ปอดพังจริงๆมึงพูดสามสี่ประโยคก็หอบแล้ว

สลดกับเด็กไทยขริงๆ ขอให้เมพสมใจนะครับน้องๆ 

 

เรื่องที่สอง พอลงจากเรือ เราก็รีบต่อเพราะว่ามันใกล้ถึงเวลาแล้ว

เราได้ชื่นชมความงานของสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน ขาลงเป็นคอนแวนต์ ขาไปก็คอนแวนต์ สวยงามไปหมดเลย

เราขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อไปชานชะลาที่มุ่งหน้าสู่สยาม ตามสาวอัสสัมคอนแวนต์ไปกลุ่มประมาณห้าคน แต่แล้ว พวกเธอหยุดเดินครับ

อีกห้าก้าวผมจะได้ข้นรถไฟฟ้าไปเรียนแล้ว

พวกเธอยังไม่เดิน และกรี๊ดขึ้นมา

"ว๊ายยยยยย นิชคูณณณณณณณณณ!!!!!"

ห๊ะ นิชชี่อยู่ไหน ผมมองไม่เห็น นิชคุณอยู่ที่ไหนเลย สาวๆห้าคนนั้นก็ยังไม่เปิดทาง

ปี๊บๆๆๆๆๆๆ

ประตูรถไฟฟ้าปิดลง โธ่....รถไฟฟ้าของกรู!!!!!

ประตูปิดสนิท เราได้เห็นโฆษณา OPPO แม่ม นิชคุณจริงๆด้วย

แสสสสสสสส อีพวกนี้ ติ่งหูกรี๊ดได้แม้กระทั่งป้ายโฆษณา

วันหลังมรึงเอารูปมันไว้ในมือถือแล้วกรี๊ดในมือถือนะ อย่าให้กรูเดือดร้อน!!!!

แสสสสส แล้วมันก็ขึ้นรถขบวนไปทางฝั่งธนไป โดยมิได้เหลียวแลกลับมา

**ปล รถไฟฟ้าสถานีสะพานตากสิน มีทางขึ้นฝั่งเดียวรางเดียว รถไป กับ รถกลับต้องเข้าทีละคัน ต้องแย่งๆกันขึ้นว่าจะไปฝั่งธน หรือ สยาม ผมไปทางสยาม พวกเธอไปทางฝั่งธน แล้วบล็อคทางผม แย่ได้โล่ห์

ชุดแรก -- สันดานเด็ก(เฉพาะกลุ่ม) มันพยายามโชว์พาว์ ปล่อยผ่านเถอะครับ

เซ็ง

วันนี้ขึ้นเรือไปเรียนโทเฟิ่ลเนื่องจากฝนตก ถนนใช้ไม่ได้ ได้เจอ หัวเกรียนเหม็นเขียว ทั้งเรือ คาดว่ากลับมาจากเกียกกาย แต่ที่สะดุดหูมกลุ่มหนึ่งที่ยืนข้างๆ

แม่มยืนเงียบๆไม่เป็นเหรอวะ มุขแต่ละมุขล้วนมาจาก ประมูx.com ทั้งนั้น โรงเรียนก็ดีนะ "เมพ"ขริงๆ แต่ไม่ช่วยให้จิตใจแม่งดีเลย แต่เจอมุขสองมุขที่ผมหดหู่ใจที่สุด

"เฮ้ย กุแม่ม เอาไงดีวะ เลือกไม่ถูกเลย จะเอา a (นามสมมติเช่นกัน)หรือ b (นามสมมติเช่นกัน) แม่มมาแย่งจะเอากุ"

ผมเหลือบไปมองหน้ามัน หน้าแม่ม ทั้งหัวเกรียนแบบถูกระเบียบแล้วยัง เหียก ใส่แว่นเนิ้ด อีก

ผมทนไม่ได้จริงๆ กับอาการฝนตก คนแน่น ร้อนชื้น และได้ยินพวกห่านนี่โม้กัน รำคาณชะมัด คนอื่นเกรียนกันยังไม่เสียงดังเท่าอีกลุ่มนี้เลย

อีกซักพักหนึ่งพวกมันเปลี่ยนเรื่องใหม่

"เฮ้ย กุทำไงดีวะ อยากเลิกบุหรี่แล้วว่ะ"

หา!!! เลิกบุหรี่!? ผมคิดในใจ

"ปอดกุแม่มไม่ไหวแล้วว่ะ ช่วงสอบกุจัดหนักไปหน่อย"

ตอนนักเรียน ผมยังไม่เคยซด กระทิงแดงเลยนะครับ ><"

"แม่ง ทำไงดีวะ ปอดกุพังไปปอดนึงแล้วว่ะ เชี่ยยยย"

บ้านพ่อง เหรอครับ !?!?!?!?!?!?!?

ปอดพังไปข้างนึงแล้วมึงยังเรียนรอดอหัวเกรียน คุยตามปกติได้ ปอดพังจริงๆมึงพูดสามสี่ประโยคก็หอบแล้ว

สลดกับเด็กไทยขริงๆ ขอให้เมพสมใจนะครับน้องๆ 

 

เรื่องที่สอง พอลงจากเรือ เราก็รีบต่อเพราะว่ามันใกล้ถึงเวลาแล้ว

เราได้ชื่นชมความงานของสถานีรถไฟฟ้าสะพานตากสิน ขาลงเป็นคอนแวนต์ ขาไปก็คอนแวนต์ สวยงามไปหมดเลย

เราขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อไปชานชะลาที่มุ่งหน้าสู่สยาม ตามสาวอัสสัมคอนแวนต์ไปกลุ่มประมาณห้าคน แต่แล้ว พวกเธอหยุดเดินครับ

อีกห้าก้าวผมจะได้ข้นรถไฟฟ้าไปเรียนแล้ว

พวกเธอยังไม่เดิน และกรี๊ดขึ้นมา

"ว๊ายยยยยย นิชคูณณณณณณณณณ!!!!!"

ห๊ะ นิชชี่อยู่ไหน ผมมองไม่เห็น นิชคุณอยู่ที่ไหนเลย สาวๆห้าคนนั้นก็ยังไม่เปิดทาง

ปี๊บๆๆๆๆๆๆ

ประตูรถไฟฟ้าปิดลง โธ่....รถไฟฟ้าของกรู!!!!!

ประตูปิดสนิท เราได้เห็นโฆษณา OPPO แม่ม นิชคุณจริงๆด้วย

แสสสสสสสส อีพวกนี้ ติ่งหูกรี๊ดได้แม้กระทั่งป้ายโฆษณา

วันหลังมรึงเอารูปมันไว้ในมือถือแล้วกรี๊ดในมือถือนะ อย่าให้กรูเดือดร้อน!!!!

แสสสสส แล้วมันก็ขึ้นรถขบวนไปทางฝั่งธนไป โดยมิได้เหลียวแลกลับมา

**ปล รถไฟฟ้าสถานีสะพานตากสิน มีทางขึ้นฝั่งเดียวรางเดียว รถไป กับ รถกลับต้องเข้าทีละคัน ต้องแย่งๆกันขึ้นว่าจะไปฝั่งธน หรือ สยาม ผมไปทางสยาม พวกเธอไปทางฝั่งธน แล้วบล็อคทางผม แย่ได้โล่ห์

เรื่องแรก
-หวังว่าจะไม่ใช่รร.ผมนะ = = เรียนวันพุธพอดี
เรืื่องสอง
-พวกนี้มันปัญญาอ่อน อย่าไปสนใจเลยครับ วันหลังแม่งคงไปกอดโฆษณาด้วยเลย

ปล.รำคาญตรงสะพานตากสินเหมือนกันครับ ผมลงตรงสะพานตากสินนะแหละ แค่สถานีเดียวรอนานมาก

ปล.๑ ของแบงค์ unfortunately...yes

พิมพ์จบแล้วรู้สึกว่าขอบตาร้อนผ่าว...อยากร้องไห้ยังไงก็ไม่รู้...

ผมชอบอ่านทุกๆอย่าง ที่เขาซ่อนเอาไว้ นิสัยเสียจริงๆ - -*

Spoiler

เพื่อนนี่เราไม่เคยมีที่สนิทจริงๆสักที...เราก็เหมือนส่วนเกินในกลุ่มนั้นนั่นแหละ เป็นส่วนเกินตลอด...

"ตี้อยู่คนเดียวอีกแล้วเหรอ"

"ปล่อยเขาไปเถอะ เขาชอบคนเดียว"

"ทำไมตี้ชอบปลีกตัวไปกินข้าวคนเดียวอยู่เรื่อยเลยล่ะ"

เราบอกเมื่อไหร่...ว่าอยากอยู่คนเดียว...บอกเมื่อไหร่...

เจ็บใจชะมัดเลย....ทำไมต้องเป็นฉันอยู่เรื่อย ใครเป็นคนบอกว่าอยู่คนเดียวดีกว่า...

เราแค่ไม่อยากบอก...ไม่อยากบอกว่าเราเหงา...เราอยากมีเพื่อน...

ทำไม...ทำไมล่ะ ทำไมถึงทิ้งเราไป...

พิมพ์จบแล้วรู้สึกว่าขอบตาร้อนผ่าว...อยากร้องไห้ยังไงก็ไม่รู้...

เข้าหาก่อนบ้างสิ มันจะดูออกง่ายๆ ว่าเราอยากจะเข้าหาเขาก็ไม่เป้นไร มันจะดูออกง่ายว่าเราอยากคุยกับเขาก็ไม่เป็นไร

เพราะเวลาเราคุยกับใคร เราก็ต้องอยากจะให้เขารับรู้ว่าเราอยากคุยกับเขาจริงๆ อะไรประมาณนั้น

หาบางอย่างที่เราชอบตรงๆ กัน ใช้เรื่องนั้นคุยๆ กันเรื่อยๆ แบบนี้มันก็ดูน่าสนุกดีนะ

ผมมีเพื่อนคนนึง เขาเป้นคนไม่มีเพื่อน จนวันนึง เขาเริ่มหันมาแต่งฟิค เขาเอาฟิคไปแต่งที่โรงเรียน

เริ่มมีคนสนใจ เริ่มมีคนสงสัย และในที่สุด เขาก็ได้เพื่อนเพราะฟิค จะลองทำบ้างก็ได้นะ

หุๆ

ไปซาฟารีได้ดูแต่โชว์เบื่อมากกกกกก

รับปากแล้วทำไม่ได้ก็อย่ารับปากเลยว่ะ มันทำให้เสียอารมณ์ เสียเวลามานั่งรอ

เสียความรู้สึกป่าวๆ ให้มารอ พอถึงเวลาก็ทำไม่ได้ เสียทั้งเวลามารอ เสียความรู้สึกดที่ไปให้เพราะงั้นอย่า รับปากเลย เบื่อแล้ว

อือ....ใช่ว่ากูอยากให้เรื่องเป้นแบบนี้ แต่เมิงเคยฟังบางไหมว่ากูงานยุ่งแค่ไหน กุว่างมากเนอะ ต้องทำงานโต้รุ่งทุกวัน เมิงก็ควรจะรู้ดีที่สุด เพราะเมิงโทรมาให้กุตื่นมาเฝ้าเมิงในขณะที่เมิงหลับสบาย...

ตัดชุด ทำดิสเพลย์ จัดงานทำโปสเตอร์ หาเงินซื้อผ้า เรียนทุกวันเลิกเกือบทุ่มกว่า....เมิงไม่คิดหรือไงว่ากูก็อยากได้เวลาว่าง

แต่ชุดมันไม่เสร็จ แล้วจะให้กูทำไง เผามันทิ้ง แล้วเลิกเรียนไปเลยไหมละ


แทนที่เมิงควรจะเข้าใจที่สุด แต่เมิงไม่เข้าใจก็ไม่ต้องคุยกันแล้ว

ของเมิงนะ เอาตอนไหนก็ได้ แต่อนาคตการเรียนกู...จะให้กูเลือกตอนไหน..

อยากให้กู้ได้Fไหมละ...อยากให้ไม่มีงานมาส่งอาจารย์ โดนตัดชื่อเวลาเช็กชื่อขาดมากใช่ไหม...

ใช่ว่าเมิงเซ็งเป็นคนเดียวนะ กูก็เซ็งเหมือนกัน

นอนไม่พอมากี่วันเมิงก็รุ้ดี ต้องทำงานแทนเพื่อนบาง ทำงานตัวเองบ้าง

คิดว่าการตัดชุดวันเดียวมันเสร็จหรือไง ชุดราตรีห้อง3ชุดเนี้ย...

เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะโว้ย


แล้วเรื่องของเมิงกูโทรให้ไหม กูทำให้ไหม กูก็ทำให้
กูบอกแล้วนะ ว่าเขาไม่ว่าง

แล้ววันเสาร์เขานัดทำชุดให้เสร็จเลิกเที่ยงคืน วันอาทิตย์จัดนิทรรศการ วันจันทร์มางาน

เมิงจะให้กูเอาเวลาไหนไมไปรับ...ไม่งั้นกูบอกให้เมิงมาแล้วทิ้งไว้กรุงเทพไม่มารับเมิงก็ได้นะ
จะให้กูทำไมละ


เมิงก็รู้ตารางชีวิตกู เมิงก็รู้ปัญหาครอบครัวกู

แต่เมิงกลับไม่เคยจะสนใจหรือเข้าใจกูเลยใช่ไหม

แต่เมิงกลับหวังให้กูรับฟังปัญหาและเข้าใจเมิงคนเดียว

ตกลง เมิงเป้นเพื่อนกูอยู่ใช่ไหม...



เพื่อนกัน เขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก...

หัดมองสิ่งที่คนอื่นบอกบ้างเหอะ...

จำไว้ละกัน เมิงทำให้กูร้องไห้เสียใจมาก

ปล.๑ ของแบงค์ unfortunately...yes

นับวันยิ่งถอยอ่ะ พวกทำรร.เสื่อมนี่มันเยอะขึ้นจริงๆ

มาจากไอ้ผอ.เฮงซวยคนเก่า แม่งรับหมดเลย ไม่ถึงเกณฑ์เอาเงินยัดปากแม่งยังเข้าได้เลย -*-