กระทู้สำหรับพวกอยากระบาย

I feel soooooooooooooooooooooooooooooooooo เอ็กซ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาายท์

เหมือนชีวิตตอนนี้มันตื้อ มันอื้อ มันตันไปหมดเลย
ไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้จะเล่าให้ใครฟัง
มองไปหาเพื่อนก็เหมือนไม่มีใครพร้อมจะฟัง
รู้สึกเหมือนมองเห็นโลกเป็นสีดำ

เอาจริงๆไม่อยากจะคิดอะไรนอกจากเรียนเลย
แต่มันทำไม่ได้
กูไม่ได้อยากทะเลาะกับมึงเลยนะ
เหี้ย แต่กูซึนอ่ะ มึงรู้จักซึนม่ะ กูแค่ไม่อยากพูดไปตรงๆป้าวะ
แต่สิ่งที่กูทำอ่ะมองไม่ออกบ้างหรอ  ใครจะไปหยุดอยู่ที่เดิมให้มึงว่ะ แค่สองสามเดือนอะไรๆมันก็เปลี่ยนแล้ว
แต่แค่เปลี่ยนไป มันดีกว่าเดิมได้ป่ะ  บอกว่ากูไม่สนใจ แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าสนใจว่ะ

แล้วกีฬาสี มึงเป็นเหี้ยไรครับ
กูเป็นประธานสี โอเคกูเป็น แล้วไงต่อ คือถ้ามึงไม่คิดจะฟังกูกันเลย ก็ทำเองเถอะ
บอกตรงๆนะ ทำอะไรไม่บอกกูมีปัญหาอย่ามาเรียก
แล้วนี่อะไรยังไม่เปิดเทอม ปัญหามาแล้ว
แล้วยังไงต่อ คือกูหรอ? ทำไมไม่มาคุยกันก่อนล่ะ ทำห่าอะไรกันเองคือกูจะช่วยมึงได้ไหม
แล้วตกลงว่าไง กุไม่ทำเหี้ยไรเลยงั้นสิ งันก็ขอโทดละกันนะ แต่เอาไปทำเองเถอะถ้าอย่างนั้น
ประธานห่าไรกูไม่เป้นก็ได้นะจริงๆ
แล้วก็นะ คนเห็นด้วยกับกูก็มีเยอะ
ช่ววยกรุณาอย่าเสือกไปเปลี่ยนความคิดเพื่อนกูได้ม่ะ
กูไม่ได้มีความกระเสือก กระสนอยากชนะเหมือนมึงนะ
กีฬาสี ก็แค่สิ่งที่กูอยากปลดปล่อยป่ะ
ถ้ามึงอยากชนะนักก็ทำเองเถอะ
เพราะชัยชนะกูไม่เน้น แค่ได้ทำตามใจก็พอ ถ้ามึงวอนท์นักก็เอาไปปปปปปป

ไม่อยากเรียกเรื่องปัญญาอ่อนพวกนี้ว่าปัญหาชีวิตเลย
แต่เก็บสะสมอยู่คนเดียว บางทีก็อยากหาที่ระบายบ้าง

เรื่องบางเรื่องก็พูดไม่ได้ เพราะความเป็น เพื่อน แค่นั้นแหละ

I will not give any fuck to them.

เหมือนว่า "หัวใจ" กับ "ความต้องการของคนรอบข้าง" ไม่สัมพันธ์กัน

ทำไงดีวะ...

ยังนึกไม่ออกเลยว่า ถ้าเกิดเป็นอะไรกันจริงแล้วอยู่คนละจังหวัด

จะทำยังไง... นอกจากโทรหากัน ไลน์กัน หรือ fb

อ่านหนังสือเพื่อสอบ โดยส่วนใหญ่ ก็คงเป็นเพราะความต้องการของตัวเองว่าอยากจะเร่ร่อนที่ไหนหรือยังไง

แต่ก็ยังห่วง "หัวใจ" ที่เราไปขโมยคนๆนึงมาตอนไหนก็ไม่รู้...

เขาสำคัญกับเราไหม สำคัญ สำคัญมากขนาดไหน

...เราเองก็ยังตอบไม่ได้เหมือนกัน

อย่าให้พลาด เหมือนเคสก่อน ถึงแม้ว่าเคสนี้จะง่ายกว่าเดิมตรงที่เขานี่แล...

บางทีก็อยากขาดโรงเรียนไปกรุงเทพต่อแล้วไปงาน Trainer Street แล้วกลับบ้านจันทร์หน้า

สายไปแล้วว่ะ T_T มานึกได้ทำไมตอนเราอยู่บ้านละเนี่ย

เพราะค่าขนมทั้งเดือนเหลือแค่ 100 Bath ทั้งตังค์เก็บก็ใช้สมัครสอบไปหมดแล้ว 

ต่อให้กูจะดีจะร้าย กูก็ยังเป็นส่วนเกินอยู่ดี

สัส

อยากอ่านหนังสือเตรียมสอบ  แต่...

เน็ตโรงเรียนช้าไปไหนคะ จะติดต่อใครก็ไม่ได้

อยากโทรหาในเวลางาน แต่มันจะดีเร๊อออออ

กูก็นึกว่าวันนี้จะเป็นวันที่ดีอีกวันนะ
กลับบ้านเปิดเฟซที อารมณ์ดีๆกูหายหมดเลยสัส ไม่น่าเลยอิอิกำ

เฟซแม่งอันตราย เข้าไปอีกทีกูก็เห็นอีกที นึกว่าจะหายไปจากฟีดแล้วนะ 55555

บ่น บ่น บ่น เซ็ง เซ็ง เซ็ง

เหนื่อย

เบื่อกับการที่เราต้องเปลี่ยนนิสัยตัวเองบ่อยๆ

ถ้าเขาทำให้เราไว้ใจได้ เราเองก็ต้องทำให้เขาไว้ใจอย่างที่เขาเคยทำกับเรา

คนที่เราชอบก่อนหน้านี้ นับถือเป็น "พี่ชายคนนึง"

ส่วนคนปัจจุบันนี้ นับถือเป็น "เพื่อนซี้คนนึงที่ไว้ใจสุดๆ"

เพื่อนซี้ที่ว่า ห่างกันตั้ง 8 - 9 ปี