พึ่งเข้ามาอ่านกระทู้นี้ ความจริงคนในบอร์ดคงไม่ค่อยมีใครรู้จักเราหรอกมั้ง ส่วนนึงก็เพราะเราเป็นผีเฝ้าบอร์ดน่ะแหละ อยู่มาตั้งแต่บอร์ดส้มตอนนั้นมีเพื่อนแนะนำมา บอร์ดนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการท่องเน็ตของเราเลยมั้ง ตอนแรกเราก็เป็นคนบ้าโปเกมอนคนนึง แต่สำหรับเราเสน่ห์ของบอร์ดนี้คือหมวดฟิคชั่น...
ตอนนั้นเราติดฟิคของคุณการ์ด รออ่านฟิคเรื่องนึงของพิ้ง และอีกหลายๆคน จริงๆ คือไม่ได้ออกจากหมวดนั้นเลยแหละ อัพกันค่อนข้างจะบ่อย คนไม่มีอะไรทำอย่างเราเลยมีเรื่องให้สนุกสนาน เพราะปกติเราเข้ากับคนอื่นไม่เก่ง
บอร์ดนี้ทำให้เราเริ่มเขียนฟิค เริ่มวาดรูป ตั้งแต่ดูไม่ออกว่าป็นรูปอะไร จนตอนนี้วาดเล่นรๆ ในห้องก็มีคนชม บอร์ดนี้ทำให้เรามีจินตนาการ ไม่ตีกรอบตัวเอง
ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่ค่อยได้เม้นอะไรเท่าไหร่ เราพอใจแค่ที่จะมองดูแบบเงียบๆ ถึงเเม้ว่าเราจะบอกอะไรไม่ได้มาก แต่เรารู้สึกรักและผูกพันธ์กับบอร์ดนี้นะ
เรารู้สึกว่าบอร์ดนี้มันเงียบ เมมเบอร์ส่วนใหญ่ไม่ค่อยสนิมกันเหมือนบอร์ดส้ม เวลาแวะมาดูแต่ละครั้งก็รู้สึกเหงาๆ นะ ไม่คึกคัก ไม่เฮฮาเหมือนแต่ก่อน
เมมเบอร์หลายๆ คนที่เราชอบ แต่ก่อนเราตามไปดูแทบจะทุกรีพลายที่เขาเขียนเลยนะ อาจจะเหมือนสโตรกเกอร์นิดนึง

ตอนนี้คนเหล่านั้นก็ค่อยๆ หายหน้าหายตาไป ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้จักเรา เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเขา แต่เราก็เเอบเศร้าๆ นะ
เวลาบอร์ดทะเลาะกัน อืม... สมัยก่อยแปบเดียวก็คืนดีกันแล้ว แต่เดี๋ยวนี้สิ ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เสียใจเท่ากับคนที่ผูกพันธ์กับบอร์ดนี้มากกว่าเรา แต่ก็นะ เรารู้สึกแย่
ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่ายังไงมันก็ต้องมีวันจบใช่ไหม เราคิดว่าที่บอร์ดเดินมาถึงจุดนี้ก็เป็นเรื่องธรรมดานะ แต่ยังไงก็เหงาๆ อยู่ดี เราอยากให้บอร์ดกลับมาคึกคักเหมือนเดิมบ้าง แม้สักนิดก็ยังดี
มีคนมาอัพฟิคให้อ่านเรื่อยๆ มีคนมาเม้นเวลาฟิคอัพเดทเป็นหน้าๆ ไร้สาระเฮฮาจนเราที่มองดูอยู่อย่างนี้แอบยิ้ม
สนิทสนมกันเหมือนเพื่อนที่เจอกันอยู่ทุกวัน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เห็นหน้า ที่เป็นแบบนี้มันชวนไม่ให้เข้ามาดูจริงๆ นั่นแหละ คิดถึงช่วงเวลาในบอร์ดส้มจริงๆ
ก็นะ ความรู้สึกของเราก็มีเท่านี้ ไม่ได้มีเนื้อความอะไรมากมาย แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่นี่ก็ยังคงเป็นสถานที่สำคัญเสมอ ถึงแม้ตอนนี้จะไม่ชอบบอร์ดอย่างที่เป็นอยู่ แต่คำๆ นึงที่เราอยากบอกกับบ้านหลังเล็กๆ อบอุ่นมากๆหลังหนึ่ง ซึ่งตอนนี้กลายเป็นสังคมใหญ่ที่ใครเดินผ่านก็ไม่มีใครทักกันแล้ว คำๆ นั้นคือ "ขอบคุณ"
ถึงแม้ว่าบอร์ดจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหน เราก็จะยืนมองห่างๆ แบบนี้ต่อไป อยากให้ทุกคนสนิทกันไว้มากๆ เข้านะ ถึงแม้บางทีตอนนี้มันคงเป็นไปได้ยากก็ตาม