(ช่วงปรับปรุงกระทู้) THE STORY OF LIFE Season 2 [PART 41] การสำรวจของพวกพ้อง

Root วิ่งมา พา Xenon no:1 และ Tim เดินออกมาจากตึกใหญ่



New:นี้คือชีวิตของ Xenon no:1 นี้คือครอบครัวของเธอ...
New:เธอเลี้ยงเด็กที่โดนพ่อแม่ฆ่าตายเพราะสงครามไว้....
New:เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตโดยเลี้ยง Tim ลูกบุญธรรมของเธอ..
New:ทั้งๆที่เธอจะเมินก็ได้...
New:แล้วนายดูตรงนู่น....
New ชี้ไปที่ Alen ที่กำลังสงบ
New:คนๆนั้นก็เลือกใช้ชีวิตโดยที่ทำงานเป็นหน่วยงานทำงานเป็นทีม เสี่ยงตาย
เพื่อมาตามหาหัวหน้าพวกเขา ทั้งๆที่เขาจะเมินก็ได้...
New:และพวกฉันก็มุ่งหมายที่จะช่วยโลกนี้จากคำทำนายจากอนาคต...
New:ฉันจะไม่ทำอะไรเลยก็ได้..ปล่อยให้โลกนี้แตกไปซะก็ยังได้
New:คนเรานะ...เส้นทางนะ...มันมีหลายทาง....
New:นายคือคนกำหนดชตาชีวิตตัวนายเอง....
Xenon Unkown:.....
Xenon Unkown เดินออกจากที่นั้น...
Xenon Unkown:นี้ Xenon N ...
Xenon Unkown:เราคงต้องไปจากที่นี้แล้วละ...
Xenon N:ครับ...


ตูม!!!



ทั้นใดนั้นเอง เกิดระเบิดขึ้นที่ตัวของ Xenon Unkown

Xenon Unkown ตัวขาดครึ่ง...
Xenon N:ใครมันเป็นคนทำแบบนี้!!
Empty:!!
Root:!!
New:!!
Xenon No:1:!!!.
Tim หลบหลัง Xenon No:1
Xenon Unkown:ฉันฝากดูแลและปกป้อง....... Xenon No:1 ด้วยนะ.... Xenon N
Xenon Unkown: Xenon จบแล้ว....

และ Xenon Unkown ก็หมดลมหายใจลงไป.....

Xenon No:1 :ใครเป็นคนทำแบบนี้!
Xenon No:1 วิ่งเขาไปดู Xenon Unkown

New:แกนั้นแหละ.....ที่แพ้ตัวเอง.....
Koza:ตายไปซะได้ก็ดี!
Koza:มันคงเป็นเวรกรรมของมันที่เกิดมาบนโลกนี้!!
Empty:นี้ Koza..
Empty มองหน้า Koza
Koza:มีอะไรหรือ...
Empty:นายมันไมต่างอะไรกับสวะเลย!!!!!

Empty ต่อยหน้า Koza

Empty:คิดว่าฉันไม่เห็นหรอว่านายนะ....Koza!
Empty:นายนะมี รีโมตสองอัน!
Koza: (แย่ละซิความแตกละ!)
Xenon N:แก.......

Xenon N พุ่งเข้าไปต่อยหน้า Koza อย่างเต็มแรง
Koza กระเด็นและล้มลง
Alen ลุกขึ้นมาและเดินมาหน้า Koza
Alen พูดด้วยน้ำเสียงที่หมดแรง...
Alen:ฉันขอจับกุมแก....
Alen:ข้อหาทำการทดลองผิดกฏหมาย โดยไม่ขออณุญาติ...
Alen:แกเป็นต้นเหตุทั้งหมดของเรื่อง....
Alen หยิบกุญแจมือในกระเป๋ากางเกงมาจับ Koza...
Koza สลบลงลงไป...
New:นี้คุณ คนทำความสะอาด..
Alen:มีอะไรหรอ...
New:พาพวกผมไปพักทีเถอะ....
New:พวกผมเหนื่อยมากแล้ว......

New หลับลงเพราะความเหนื่อย...
Root:นั้นซินะ...
Empty:ฉันจะได้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและอาบน้ำซักทีนะ~!
Alen:ผมจะส่งพวกคุณไปพักในที่ๆดีที่สุดเลยครับ....


หลังจากนั้น ทุกอยางก็เป็นไปด้วยดี Koza โดนจับกุมสถานที่แห่งนี้ถูกคำสั่งปิดร้างห้ามคนเข้า... Xenon No:1 Tim และ Xenon N ได้แอบออกไปจากสถานที่แห่งนั้นอยางไร้ร่องรอย...Xenon Z ได้หนีออกไปเช่นเดียวกัน...
New Root และ Empty ถูกส่งไปพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองหลวงของประเทศโวเกล่า เมือง เวก้า.....

โปรดติดตามชมตอนต่อไป...

Mr.F Report

หลังจากเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นผ่านมาแล้ว 1 วัน New Root และ Empty ได้ตื้นขึ้นมาจากห้องพักในโรงแรมและทุกคนได้นั้งพักผ่อนกันที่ ห้องรับแขกโรงแรมทุกคนกำลังคุยกันเรื่องจะเอายังไงกันต่อไป...

New:แล้วจะไปที่ไหนกันต่อดีละ....
New:ฉันว่านะเวลาเริ่มน้อยลงทุกวันแล้วละ....

Root:นั้นซินะ....
Empty:อืม....
Root:จะว่าไป...พวก Xenon ตอนนี้หนีไปไหนแล้วนะ....
Root:หวั่งว่าคงจะไม่มากวนเราแล้วละ...

New:ฉันเชื่อว่า N นั้นคงจะพา No:1 ไปที่ๆปลอดภัยที่สุดตามคำสั่งของUnkown แล้วละ...
Root:นั้นซินะ...
New:Xenonนะ.....ล้มสลายไปแล้ว....

PART 35

ตอน เศษเสียวของความผิดพลาด

......หลังจากที่ N ได้ทำตามคำสั้งเสียของ Xenon unkown ก่อนตายเขาได้พา No:1 ซึ่ง Xenon Unkown ได้บอกให้ดูแลก่อนที่จาสิ้นชีวิตลง...N ได้พา No:1 และ Tim หนีออกมาจากฐานทัพ...
ณ ห่างจากนอกเมืองหลาย ก.ม N No:1 และ Tim ได้หลบฝนอยู่ที่ป้ายรถเมย์ร้าง

No:1 :นี้ท่าน N  ค่ะเราจะไปไหนละค่ะ...
N:....
N:เราจะไปที่ๆ เธอปลอดภัย...
Tim:แล้วมันที่ไหนละตาลุง N
N:แกนะ...เงียบไปเลยไอ้เด็กน้อย..
N:ฉันมาดูแล No:1 ไม่ได้มาดูแลแก!..
N:ฉันจะฆ่าแกซะ.....จะได้ลดภาระ...
No:1 :อย่าทำอะไร Tim นะ!!
No:1 :ถ้านายทำฉันจะฆ่าตัวตายตาม....
N:..ชิ..
Tim:...แบร่ๆ...ตาลุง...
Tim โดน No:1 ตบหัว..
No:1 :Tim อีกคนอย่าไปยุ่งลุง N ให้มากละ..
No:1 :เขาช่วยเราออกมาก้ดีแค่ไหนแล้ว....
Tim: ครับๆ....

Tim :จะว่าพวกเราเหมือน พ่อแม่ลูกมาหลบฝนจังเลยนะครับ....
N: ....
No:1 :นี้ Tim อย่าพูดอย่างงั้นซิ..ลุง N นะไม่มีทางชอบแม่ได้หรอกหน่า...
Tim: ผมว่านะลุง N ไม่เหมาะกับแม่หรอก..
Tim:ทั้งหน้ากลัว..และไม่มีมนุษย์สัมพันธ์เลย....
N:มนุษย์สัมพันธ์หรอ...?
No:1 :อย่าไปว่าลุง N เขาอย่างงั้นนะ Tim...
Tim:ขอโทษครับ...

ฝนได้อยุดตกลง..

N:เดียวฉันจะออกไปซื้อของกินที่หมู่บ้านใกล้ๆนี้นะ..
N:อยู่ที่นี้อย่าออกไปไหนละ...
Tim:ครับ..
No:1 :ค่ะ~

N เดินออกไปจากป้ายรถเมย์ร้างเดินไปยังหมู่บ้านใกล้ๆเขาไปถึงตลาดเล็กในหมู่บ้าน...
และเขาได้มองไปรอบๆเพื่อจะหาของกิน...

N:....
N:นี้มันก็นานมากแล้วที่ฉันกำเนิดขึ้นมา...
N:ไม่อย่ากเชื่อเลยว่า...ฉันเคยเป็นมนุษย์ธรรมดา...
N: ความทรงจำที่เป็นมนุษย์ปกติ...ฉันนึกไม่ออกเลยจริงๆ....
N: ฉันไม่น่าอย่ากรู้ความจริงเลย....
N:ก่อนออกมาจากที่นั้น...ฉันไม่น่าไปดูข้อมูลนั้นเลย..
N:ฉัน....

N:ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ M.....
M:ฉันก็เหมือนกัน...
M:..ตั้งแต่ไปทำภารกิจอะนะ...
M:.......N ฉันมีเรื่องอย่ากจะคุยกับนายหน่อย...
M และ N ได้ไปหาที่คุยกันอย่างลับๆ..
M:......N ใครเป็นคนฆ่า Unkown ...
N:..เธอจะรู้ไปทำไมละ.....
M:....ฉันจะไป..แก้แค้นมัน......
N:...คนที่ฆ่าท่าน Unkown โดนจับไปแล้วละ....
N: มันใช้ รีโหมตของผู้สร้าง ท่าน Xenon Unkown ระเบิดตัวท่าน...
N:แต่ตอนนี้..มันโดนจับตัวไปแล้วละ....
M:ฉันขอถามหน่อย จะเอายังไงกันต่อไปดี.....
N:ฉันคงต้องใช้ชีวิตแบบปกติ แบบมนุษย์ทั่วไปเขาทำกันนั้นแหละ...
N:ฉันต้องดูแล น้องของ ท่าน Xenon Unkown ตามคำประสงค์ที่สั้งไว้ก่อนตาย...
N:ฉันก็พึงรุ้เหมือนกันว่า Xenon No:1 เป็นน้องของ ท่าน Xenon Unkown ....
M:ฉันไม่เชื่อหรอกว่า.... ท่าน Xenon Unkown จะเป็นห่วงใครเป็นเหมือนกัน....
N:จริงๆแล้วเรื่องที่ฉันมาอย่ากลองมาอยู่แบบมนุษย์ปกติก็เพราะว่าคนๆนึง....

M หยิบปืนมาจ้อหัว N

[img]http://http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/8_zps173fea66.jpg[/img]

M:ใครกันที่มัน เปลี่ยนความคิดนายได้ละ..
N:จะยิงก็ยิงมาซิ...
M:ฉันไม่กล้ายิงนายหรอก...
N:คนๆนั้นเขาชื่อว่า... New เป้าหมายที่องค์กรณ์เราจะทำลายไง...
N:ทั้ง ฉันและ ท่าน Xenon Unkown เมื่อได้ฟังสิ่งที่เจ้านั้นพูดพวกฉันก็...

[img]http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/7_zps067b2653.jpg[/img]

M:ฉันไม่อย่ากจะเชื่อเลยจริงๆนะ!! นายโกหกฉันใช้ไหม!!
M:พวกนายหวั่นไหวกับคำพูดงันหรอ!!
N พลัก M ออกจากตัวเขา..
N:ฉันอย่ากจะให้เธอไปหาเจ้านั้นด้วยตัวเธอเอง....
N:ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธอแล้วขอตัวก่อน......
N เดินออกจาก M แต่ทว่า M ตะโกนออกมาว่า
M:ฉันจะไปฆ่ามัน!!!  คนที่เปลี่ยนนายได้ถึงขนาดนี้!!
M:ฉัน...ต้องการ....นายแบบเดิมมากกว่า!!!
M วิ่งออกจาก N แล้วออกจากหมู่บ้านไป...
N:ฉันจะรอดูนะ New นายจะรอดหรือปล่าว....
N:ฉันอย่ากจะรู้เหมือนกัน.....

N ที่เดินกลับมาที่ป้ายรถเมย์

No:1:นี้ N ซื้ออะไรมากินมั้ง..ฉันกำลังหิวเลย~

[img]http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/12_zps311d47cd.jpg[/img]

N:(แย่ละซิลืมซื้อของกินมา)..
N:ออ..คือว่า...
Tim:(ตาลุงทึมนั้นลืมซื้อของมาแน่ๆ)
[i][size=14pt]

กลับมาทางด้าน New ที่กำลังพูดคุยกับ Empty และ Root อยู่ในโรงแรม..

Empty:แต่ว่านะ New....
New:มีอะไรหรอ Empty..
Empty:ฉันยังสงสัยเกี่ยวกับคนที่สร้าง พวกนั้นอยู่นะ....
Empty:ทำไมเขาถึงรู้ได้ละว่าพวกเราเป็นใคร...ต้องการอะไร....
Empty:และทำไมต้องมาทำร้ายเราเพื่อจุดประสงค์อะไรกันแน่......
New:อืม...
New:นี้ Empty ...
New:ฉันว่านะมันต้องมีที่ไหนซักแห่งแน่ที่บอกทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเรา...
New:ไม่งั้นพวกนั้นไม่มีทางรู้เรื่องพวกเราได้หรอก....
Root:แย่จังเลยนะสมุดของปู่ฉันดันลืมไว้ที่บ้านของ น้า Weed
Empty:ฉันว่านะ....
Empty:พวกเรานะ...
Empty:ลองหาอะไรจากเมืองนี้กันเถอะ..
Empty:ไม่แน่ว่าโชคชะตาอาจพาเรามาที่เมืองนี้ก็ได้นะ...
Empty:ลองไปสำรวจเมืองนี้กันเถอะ (=w<~)
Root:อย่ากเที่ยวซินะ..(= =)
New:นั้นซินะ....(= =)
Empty:พวกนายนี้มันคิดได้เรื่องเดียวซินะ!
Empty:จะนั้นรอความตายอยู่นี้ก็เชิญ! ฉันไปหาคนเดียวก็ได้!
Empty เดินออกไปจากโรงแรม...
New:ดะ เดียวฉันไปด้วย....
Root:อย่าทิ้งกันซิ~!!
New และ Root เดินออกไปจากโรงแรม
Root:(เอาแต่ใจจริงๆนะผู้หญิงเนีย...)
Empty:(ทางจิต)(ฉันได้ยินนะ!)
Root: (เหะๆ หลงส่งไปทางจิตนะ...)
New: (= =)
New:(ทางจิต)(ทุกคนระวังตัวหน่อยก็ดีนะฉันรู้สึกว่าเมืองนี้ไม่คอยจะสงบซักเท่าไร...)
Root: อืม..
Empty: เข้าใจแล้ว...


ทุกคนเดินเที่ยวเมืองอย่างสงบเงียบ...ไม่ค่อยมีผู้คนมาพลุกพลาน.....เมืองเงียบร้างราวกับว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

ทุกคนได้อยุดอยู่หน้าเทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้าและมองด้วยความตื้นตาตื้นใจ...

Root:มันใหญ่มาก!!
New:นั้นซิ...มันใหญ่มาก...
Empty:ลองเข้าไปดูกันไหมในนั้นนะ....
New:อืม....

[img]http://http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/9_zps12237f9d.jpg[/img]

New Root Empty ได้เดินเข้าไปในตัวเทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า...ทุกคนมองไปรอบๆในตัวอาคาร...

New:เหมือนมาเที่ยวมิวเซียมเลยนะ...
Root:นั้นซิ...
Root:แต่ว่า...
Root:ทำไมฉันรู้สึกว่าคนมาน้อยจังเลยเหะ....
Root:ไม่ซิคนไม่มาเลยต่างหาก...


ทันใดนั้นมีหญิงคนนึ่งวิ่งมาหาพวก New Root Empty ด้วยความเร่งรีบ..

[img]http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/10_zps27646009.jpg[/img]

????:สวัสดีค่ะทุกคน...
New:???
Root:????
Empty:????
????:ดิชั้นเป็นไกด์พาเที่ยวสถานที่แห่งนี้...
????:ขอโทษที่ลืมแนะนำตัวนะค่ะดิชั้นชื่อ Mol
Mol:ยินดีต้อนรับสู่เทพีผู้บุกเบิกเมืองนะค่ะ....
Mol:เชิญทางนี้ค่ะ....
และทุกคนก็เดินไปเที่ยวชมสิ่งของต่างๆภายใน และ ได้รับความรู้ต่างๆจากการเที่ยวชม..
Root:ออคือ ไกด์ Mol ครับ...
Mol:....มีอะไรค่ะ...
Root:ออคือว่า...
Root:ห้องน้ำไปทางไหนครับ...
Mol:อยู่ข้างบรรไดทางขึ้นไปชั้นบนค่ะ...
Root:ขอบคุณมากครับ...

Root วิ่งไปเข้าห้องน้ำด้วยความรีบเร่ง...
หลังจากที่ Root เข้าห้องน้ำเสร็จเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ...
Root มองบรรไดทางขึ้นไปชั้นบน...
Root:นี้ทางขึ้นไปชั้นบนซินะ..
Root:ขึ้นไปชมวิวรอพวกนั้นดีกว่า....
Root เดินขึ้นบรรไดไปชั้นบน...
Root เดินขึ้นไปบรรไดเรื่อยๆระหว่างทางขึ้น Root ได้เห็นอะไรบ้างอย่าง


นั้นก็คือนกตัวนึงท่าทางแปลกๆ...

[img]http://http://i1365.photobucket.com/albums/r741/2013MrF/THE%20STORY%20OF%20LIFE/11_zps9048edef.jpg[/img]

Root:นั้นมันนกอะไรหว่า...ไม่เคยเห็น...

ทันใดนั้นเองนกก็มองหน้า Root ...

Root:????
????:นี้แก! มองหน้าฉันมีปัญหาหรือไง!?
นกที่ มองหน้า Root พูดกับ Root
.
.
.
.
.
.

Root:...
Root:!!!
Root:นกพูดได้!!!

ทั้งRoot และ นกตัวนั้นตกใจ

Root:ก็แกไงละ!!
????:จ๊ากกก!!
????:ฉันไม่ใช้นก!! ฉันก็คือฉันและฉันไม่ใช้นก!!!
Root:ก็เห็นๆกันอยู่ว่าแกเป็นนก!!
Root:หรือฉันตาฝาดไปนะ!!
Root ขยี้ตาตัวเองเบาๆแล้วมองไปที่นกนั้นอีกครั้ง...
????:มองอะไรเหะ!!
Root:ฉันไม่อย่ากจะเชื่อนกพูดได้!!!!

โปรดติดตามตอนต่อไป..

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และ ส่องนะครับ ^ ^

นก พูดได้? //me นั่งอ่านแบบงงๆ

รู้สึกเหมือนจะโดนดาเมจการจิ้น N x Xenon no.1 #ผิดๆ

M คือใครฟะ? ผู้หญิงสินะ แต่ไม่เห็นหน้าอ่ะ '_'

ติดตามตอนต่อไปครับ ... อัพยาวดีจริงๆ .. lol

เพิ่งได้เข้ามาอ่านค่ะ สนุกดีนะคะ รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะ~

[glow=red,2,300]*อ่านเล็กน้อยก่อนอ่านนะครับ[/glow]



ณ เมือง เวก้า ประเทศโวเกล่า ใจกลางเมือง..
กลุ่มนักเลงข้างถนนทั้งสองคนได้เดินมาเจอกัน...บรรยากกาศรอบข้างท้องฟ้าครึ่มแบบปกติของประเทศแห่งนี้....
บรรยากาศในเมืองเงียบสงัดราวกับว่าเป็นเมืองร้างไร้ผู้คน ทั้งสองกลุ่มได้เดินเข้ามาหากัน...


????:ฉันไม่ได้เห็นท้องฟ้าประเทศนี้แบบนี้มานานแล้วนะ...Zass
Zass:ฉันก็ว่าอย่างงั้นแหละ...นะ...ไอ้Gumodo
Gomodo:มันอาจเป็นรางดีของข้าก็ได้...
Zass:มันไม่ใช้ของคนอย่างแกหรอก...
Gomodo:มันเป็นรางดีของฉันต่างหาก!
Zass:หน่อยแน่แก!!!

และคนทั้งสองกลุ่มก็ยกพวกตีกันอย่างเช่นทุกๆวันกลายเป็นกิจวัฒน์ประจำวันของพวกเขาไปแล้ว..........

Opening

PART 36

ตอน การทะเลาะกันของพวกพ้อง

ณ ข้างใน เทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า Root ที่ได้พบเจอกับนกประหลาดที่สามารถพูดคุยได้
Root กำลังตกใจอย่างมากและได้มองหน้านกตัวนั้น...


Root:นะ...นี้แก...พูดได้จริงๆซินะ...


นกตัวนั้นได้เดินเข้ามากใกล้ Root พร้อมบอกว่า..


????:ข้าก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่พูดได้นะ!และข้าไม่ใช้นก
Root:อย่าเข้ามานะ! ไอ้ตัวประหลาดพูดได้!
????:หะ??


นกตัวนั้นทำหน้าสงสัย...


????:ไหนตัวประหลาด!?
Root:กะ..ก็แกไงฉันบอกไปแล้ว!!


นกตัวนั้นกระพือปีกและมาหา Root

????:ข้าไม่ใช้ตัวประหลาด และ ข้าไม่ใช้นกนะ!!!
Root:อย่าเข้ามานะไอ้นกบ้า!!
Root ด้วยความตกใจจึงวิ่งลงมาจากบรรได
Root:ฟูว.....
Root:..ฉันกำลังเบลอๆเห็นภาพและเสียงหลอนแน่ๆ..

นกตัวนั้นโผล่มาตรงหน้า Root

????:นายตกใจอะไรหรือ??
Root:หะ!!!!

Root ตกใจและวิ่งลงมาหา พวก New Root ที่กำลังชมสิ่งของภายในสถานที่แห่งนี้...


Root:นะ....นกพูดได้!!
Root:ตรงนู่นนะ!!!
New:ใจเย็นๆก่อน Root...
New:นักบ้าอะไรมันพูดได้เหะ....
Root:ฉันเห็นจริงๆนะลองไปดูตรงบรรไดซิ....


ทุกคนวิ่งตาม Root ไปจุดที่ Root เห็นนกตัวนั้น...แต่ไม่เห็นอะไร?

Root:มะ...มันหายไปไหนแล้ว!
Empty:นายตาฝาดไปเองหรือปล่าวเหะ...
Root:ฉันเห็นจริงๆนะ...
New: Root แผลนายที่โดนยิงคงจะทำให้นายเหนื่อยซินะ...
New:ถ้าไม่ไหวไปพักโรงแรมก่อนก็ได้นะ...
Root:แต่ว่าฉันเห็นเต็มสองตายเลยนะ!
Empty:เอาเถอะๆนะ...
Empty:ถ้ามันมีอยู่จริงๆคุณ ไกด์คงบอกพวกเราแล้วละ...
Mol:ในสถานที่แห่งนี้ไม่มีนกแบบนั้นหรอกค่ะดิฉันยืนยันได้....
Mol:...
Root:แต่ว่า!
Empty:ไปดูชั้นบนกันเถอะค่ะ...
Mol:ตามฉันมาเลยค่ะ

New Empty และ ไกด์ Mol เดินขึ้นไปชั้นบน...


Root เดินตามไปที่หลัง
Root:ชิ...
Root:หายไปไหนนะไอ้นกนั้น....


หลังจากนั้นทุกคนก็เดินมาถึงชั้นบนของเทพีดาดฟ้าผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า...
ทุกคนต่างมองวิวไปรอบๆ....บรรยากาศเมืองเงียบผิดปกติจากตอนที่มาครั้งแรก...
ไกด์Mol ได้แนะนำและเล่าประวัติต่างๆของเมืองให้ฟัง...
Root:นี้คุณไกด์ครับ..?
Mol:ค่ะ??
Root:ออ..คือไม่อนุญาคิให้ขึ้นไปบนรูปปั้นเทพีหรอครับ....
Mol:ออ..ค่ะ..คือที่นั้น..มัน..
New มองหน้าไกด์ Mol
New:มันอะไรหรอครับ..
Mol:.. ทางเจ้าของเขาไม่อย่ากให้ขึ้นไปค่ะ..
Root:นั้นซินะครับ..
Empty:เจ้าของที่นี้คงจะเป็นห่วงผู้มาชมมากเลยซินะกลัวเกิดอุบัติเหตุ...
Mol:..ไม่ใช้หรอกค่ะเจ้าของนั้นไม่อย่ากให้ไปยุ่งสิ่งของด้วยนะค่ะ!
Mol:ถ้าคุณเจอเขาคุณจะไม่ชอบหน้าเขาแน่ๆ!
Mol:เพียงแต่ว่า...
Root:แต่ว่าอะไรหรอครับ...?
Mol:เขาไม่ค่อยออกมาให้เห็นหน้าตาหรอกค่ะ...
Mol:เชิญชมวิวรอบๆเมืองได้เลยนะค่ะ...
New:ครับ..
Root:ครับผม..
Empty:ค่ะ..


ทุกคนนั้งยืนมองวิวพร้อมกันโดยหันหน้าไปทางเดียวกันกับเทพี...บรรยากาศนั้นเงียบสงัดมีแต่เสียงลมกับพวกเขาและไกด์นำเทียวที่กำลังนั้งพักอยู่ห่างๆพวกเขา...

New:นี้ทุกคน...
New:ฉันมีอะไรอย่ากจะบอกทุกคนไว้หน่อยหนะ....
New:ที่ผ่านมาพวกเราได้เจอเรื่องมากมายแทบตั้งตัวไม่ทันเลยละ...
New:หลังจากที่มี หุ่นยนต์จากโลกอนาคต Rune โพล่มาในห้องของฉัน...
New:ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มแปลกไป....
New:หลังจากที่ฉันได้รับรู้และยืนยันว่าเรื่องผิดปกตินั้นอาจเป็นจริงตามที่ Rune พูด..
New:ฉันก็ได้ออกเดินทางมา...มาเจอกกับ Root ที่ถูกพวก Koza พยายามแย่งสมุดบันทึกของ Dr.Rose..
Empty:..เข้าเข้าใจแล้วละว่าทำไมRootนั้นไม่ชอบหน้าเจ้า Koza
New:หลังจากที่จัดการเรื่องทั้งหมดแล้วพวกฉันก็เดินทางไปต่อ...
New:จนไปพบกับเธอ Empty ...
New:หลังจากนั้นพวกเราก็ต่อสู้จนกระทั่ง...เมืองที่เธออยู่ระเบิดหายไป...
New:แล้วพวกเราก็มาโผล่ในอีกโลกของ CubeZone อย่างหน้าสงสัย....
New:หลังจากนั้นเราก็ได้รู้ว่า Namtum นำทางเรามา...
New:เราก็ได้เจอตาลุง หลอกจะขโมยกล่องแห่งความทรงจำ...
New:แต่พวกเราก็ได้รู้อะไรแปลกว่า กล่องแห่งความทรงจำ กับ Namtum ..
New:และวิธีการในสมุดทั้งสองเล่มของปู่ Root สามารถนำไปสู่ความเป็นอมตะ...
New:หลังจากนั้นพวกเราก็ถูกพวก Xenon โจมตี...แต่ทว่า..
New:พวกเราก็รอดมาได้เพราะบุคคลปริศนา....
Root:บุคคลปริศนา??
New:ขอโทษด้วยนะ Root พอดีนายสลบไปอยู่พวกเราไม่ได้เล่านะ...
Empty:ตอนนั้นหมอกเยอะมาเลยละ...แถมบรรยากาศหน้าขนลุกด้วย...
New:หลังจากนั้นต่อมาอีกพวกเราก็ตามพวกนั้นมาแล้วก็มาเจอเหตุการ์ณที่พึงผ่านไป....



ทุกคนอยุดเงียบลงและมองไปที่ท้องฟ้าบรรยากาศท้องฟ้านั้นครืมๆแต่ไร้ฝน...
สายลมไม่แรงมากพัดผ่านตัวของทุกคน...

New:ฉันอย่ากให้ทุกคน...สามัคคีกันไว้นะ..
New:พวกเราเดินมาบนเส้นทางอัตรายเดียวกันแล้วละ...
Root:นั้นซินะ...
Root มองท้องฟ้า
Empty:วันพรุ่งนี้พวกเราจะเป็นยังไงกันนะ....
Empty มองท้องฟ้า
Empty:จะว่าไปนะประเทศนี้ปกติฤดูนี้ฝนจะตกตลอดปีเลยนี้หน่า....
Empty:ทำไมกลับไม่มีฝนตั้งแต่เรามาเลยละ.....
Empty:อีกอย่างผู้คนหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ตอนพวกเรามาแรกๆยังเหมือนจะวุ่นวายอยู่นะ...
New:นั้นซินะ...
Root:จะว่าไปไอ้กล่องนี้กับสิ่งที่นายถืออยู่นั้น...
Root:มันจะช่วยโลกนี้ได้จริงๆหรอ??
New:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...
Root:พวกเราลำบากปกป้องของพวกนี้....
Root:ขอให้มันใช้ได้จริงๆเถอะนะ...
New:แล้วแต่ดวงชตาพวกเราแล้วกันนะ...
Root:ฉันว่าพวกเราไปพักผ่อนกันเถอะ..
Root:แล้วพรุ่งนี้จะได้ออกเดินทาง...
New:อืม..
Empty:อืม..


และทุกคนก็กลับไปที่โรงแรมเพื่อนอนพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางวันพรุ่งนี้...หลังจากที่ทุกคนได้เข้านอนกันหมดแล้ว....
ในเมืองตอนกลางคืนนั้นบรรยากาศเงียบสงบ......
.
.
.
.
.
ณ ข้างบนยอดรูปเทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า..
มีคนกำลังนั้งชมวิวอยู่นั้นก็คือ ไกด์ Mol..เธอนั้งมองวิวเมืองและนั้งคุยกับตนเอง

Mol:ท้องฟ้าวันนี้....รู้สึกว่าจะปลอดโปร่งมากเลยนะ...
Mol:มันงี่เง่ามากเลยนะที่ฤดูนี้ฝนไม่ตก.....
Mol:มันแปลกมากๆเลยละ.....
Mol:ทุกคนในเมืองต่างก็พากันไปหมดแล้ว....
Mol:ประมาณพรุ่งนี้ตอนเช้าเวก้า...เธอจะต้องจากไปแล้วซินะ...
Mol:โชคชะตาเล่นตลกอะไรกับพวกเรากันนะ.....
????:เธอยังห่วงสมบัติอยู่ได้นะ หลานของบุตรบุญธรรมคนที่ 4 ของนายเวก้า..

มีคนใส่เสื้อคลุมแปลกๆ เดินออกมาจากมุมมืด

????:..Mol Tergover ...ลูกของผู้สืบทอดสมบัติ...
Mol:ฉันว่าคุณนะหน้าจะออกไปจากที่นี้ซะถ้าไม่กลัวตาย!!
Mol:คุณเจ้าของที่นี้ 50% !!
????:อยุดเรียกชื่อฉันตามสิ่งที่ฉันถือครองซักทีเถอะ...
Mol:พ่อกับแม่ของคุณหลอกแม่ของฉันมายึดสมบัติแบบนี้มันถูกต้องด้วยหรอ??
Mol:คุณมันก็เลวพอๆกับพ่อของแม่คุณนั้นแหละ...
Mol:ทรัพย์สินของฉันมีตั้งเยอะแยะทำไมเลือกมาเอาที่นี้!!
????:ฉันว่ามันสวยดีออก..นั้งทำงานพร้อมจิบกาแฟมองวิวประเทศที่วุ่นวาย....
????:อีกอย่างที่ฉันไม่หนีไปกับผู้คนในเมืองเพราะฉันต้องปกป้องสมบัติของฉันนะ...
????:...เธอไม่ต้องห่วงหรอกเดียวฉันก็จะไปจากที่นี้แล้ว...
????:ฉันแค่อย่ากดูที่นี้ถูกทำลายก็แค่นั้น...
????:..หลังจากนั้นฉันต้องไปเพราะมีคนกำลังรอฉันอยู่...
Mol:ซักวัน...ฉันจะแก้แค้นคุณ....
Molหันหน้ามาหาชายคนนั้นแต่ชายคนนั้นก็แวบไปอย่างไร้รองร่อย...
Mol:หายไปไหนแล้ว......?
...
...
...
...
...
...
...
????:...แย่แล้วไง!?
ชายคนนั้นได้ลื่มล้นแล้วตกลงมาแต่ว่าเกาะเทพีไว้จึงไม่ตก.....
????:เกือบไปแล้ว......

เช้าวันต่อมา New Root และ Empty พวกเขาได้ออกมาจากห้องพักโรงแรมและแต่งชุดใหม่ที่พวกเขาได้มาจากในโรงแรมที่ยังเปิดให้บริการอยู่....
ณ เคาเตอร์โรงแรม  ชายเจ้าของโรงแรมแบกกระเป๋าเดินทางออกมา...

New:นี้...คุณเจ้าของโรงแรมครับจะไปไหนหรอครับ...
เจ้าของโรงแรม:นายไม่รู้หรอว่าที่นี้นะ..จะเป็นเป้าหมายต่อไปในการโจมตี...
เจ้าของโรงแรม:หน่วยงานรัฐสั้งให้คนอพยบตั้งแต่เมือวานก่อนแล้วนะ....
เจ้าของโรงแรม:ที่ฉันอยู่บริการพวกนายเนื่องจากว่าฉันต้องทำหน้าที่เจ้าของโรงแรม.....
เจ้าของโรงแรม:เพราะว่าเจ้าของโรงแรมอย่างฉันต้องบริการลูกค้าให้ถึงที่สุด!!
เจ้าของโรงแรม:ฉันขอตัวละนะ.....

เจ้าของโรงแรมเดินไปหารถส่วนตัวของเขาและขับรถของเขาออกไปจากเมือง......


New ตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะหันมาถาม Root และ Empty
New:แล้ว....จะเอายังไงต่อ....
Root:....เราจะหนีไป...หรือ....จะอยู่สู่กับพวกมัน....
Empty:........
New:......อยางที่ฉันเคยบอกไปนะ....ฉันนะ.......จะอยู่สู้....ในฐานะ...ผู้ถูกเลือก...
Root:แต่เราไม่มีพลังอะไรจะไปสู่มันเลยนะ....
Root:ไอ้กล่องในกระเป๋าสพายฉันกับ ไอ้แท่งประหลาดที่นายถือมันจะไปทำอะไรได้ละ....
New:นายจำตอนที่เราไปอีกโลกของ CubeWorld ได้ไหม?
New:ตาแก่ขี้โกงKomma บอกว่าไอ้แท่งนี้นำทางพวกเราไปหา ไอ้กล่องที่อยู่ข้างหลังนาย...
New:..ฉันว่าพวกเราไม่รู้วิธีใช้มันเฉยๆ....มันเลยไร้ค่า...
Root:พูดถึงวิธีใช้ฉันมีอะไรจะให้พวกนายดู New
Root หยิบกล่องนั้นออกมาจากกระเป๋าสพายหลัง...
Root:นี้คือกล่องแห่งความทรงจำ....นะ...
Root:นายเห็นแถบสี่เหลี่ยม ตรงใกล้ๆมุมไหม....
Root:พวกเราลองแตะมันมันดูซิ....
New:อืม...
New Root Empty ได้แตะไปที่สี่เหลี่ยมตรงกล่องแห่งความทรงจำ
เกิดแสงจากสี่เหลี่ยมตรงกล่องขึ้นมา...

New:มันให้ความรู้สึกเหมือนโดนดูดพลังงานเลยนะ....
Root:นั้นซิ....
Empty:ฉันว่านะ....ถ้าจะใช้กล่องนี้ต้องมีผู้ถูกเลือกอยางน้อย 4 คน....
New:นั้นซินะ....
New:งั้นแสดงว่า ไอ้แท่งที่ฉันถือมานี้มันต้องมีวิธีใช้อยางแน่นอน.....
New:ฉันว่าเราควรไปเดินดูรอบๆเมืองกันก่อนไหมจะได้เตรียมตัวไว้ได้ทัน...
Root:อืม...
Empty:เข้าใจแล้ว....

ทุกคนได้เดินออกจากโรงแรมและได้เดินรอบๆเมือง....

ณ หน้าทางเข้า เทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า...
พวกของ Zass และ Gomodo ได้ยืนจ้องหน้ากัน....

Gomodo:Zass!!! วันนี้เป็นสุดท้ายแล้ว!!! วันนี้แหละ!!
Zass:วันสุดท้ายของพวกแก!!!!
Gomodo: ไปเลย!!! Mamboo!! Aammer!!!
ชาย(Mamboo)ถือไม้หน้าสามและหญิง(Fortrest)ถือโซ่รถจักยาน ทั้งสองคน ลูกน้องGomodo ได้วิ่งเข้าไปหา Zass
Zass:พวกเราก็ไปมั้ง!! ไปเลย Wello!!! Fortrest!!!
ชาย(Wello)ถือกระบองเหล็กและหญิง(Aammer)ถือมีคัดเตอร์วิ่งเข้า โจมตี คนที่กำลังวิ่งเข้ามา
Zass: เข้ามาเลยไอ้! Gomodo!!!!
Gomodo:จัดมาตามคำขอ ไอ้ Zass!!!!!
และทุกคนก็เข้าโจมตีกันเป็นคู่ๆ

Mamboo และ Wello

Mamboo:ทุกอยางวันนี้ฉันจะตัดสินกับแกที่นี้!!!!
Mamboo ใช้ไม้หน้าสามฟาดไปที่หน้าของ
Wello ใช้กระบองเหล็กมากันไปไว้ได้!!
Wello:ฉันต่างหากละที่จะต้องพูดคำนั้น!!!!
Wello ถีบ Mamboo ออกจากตนเอง!
Wello:ตายซะเถอะแก!!!
Welloควงกระบองเหล็ก เหล็กและฟาดไปที่ MamBoo
Mamboo ใช้เท้าพลักออกไปไม่ให้โดนตนเอง
Mamboo: แกทำได้แค่นี้หรอ!!!
Wello:แกอยากได้มากกว่านี้ฉันจะจัดให้!!!!
MamBoo:ว๊ากกกก!!!!
Wello:ย๊ากกกกกก!!!!
ทั้งสองวิ่งเข้าไปปะทะกันอยางดุเดือด

Fortrest และ Aammer

Fortrest หลบการโจมตีของมีดคัตเตอร์
Fortrest:เธอนะ........ไร้สาระสิ้นดีเลยนะ.....
Fortrest แกว่งโซ่จักรยาน
Aammer:ใครกันนะห๊ะ!?ที่ไร้สาระ!!
Fortrest ใช้โซ่ฟาดไปที่ Aammer
Aammer ใช้มีดคัตเตอร์ปัดโซ่ที่กำลังโจมตีมา
Aammer:ทำได้แค่นี้หรอ....ยั้ยเฉือย...
Fortrest:........ตายซะเถอะยั้ยคนพูดมาก!!
Aammer:ฉันจะไม่อ้อมมือกับแกแล้วยั้ยเฉือย!!
ทั้งสองคนวิ่งเข้าปะทะกันอยางดุเดือด!

Zass และ Gomodo

Zass:ไปเลย!!! หมัด ท่าน Zass!!!!!!
Gomodo:ย๊ากกกกกกก!!!! ไปเลย!!!!!! หมัด ของข้า!!! GomoPunch!!!!
ทั้งสองแลกหมัดกันอยางบ้าเลือดใช้แรงในการอัดที่เยอะมาก!
Gomodo:ไปเลย!!!!! หมัดลูกตุ้มรั่ว!!!!!!
Zass:จะเล่นโหมดรั่วงั้นหรอ!!!
Zass:ไปเลย หมัด ออโต้!!!!
Gomodo:ย๊ากกกกกกก!!!!!
Zass:[b]ว๊ากกกกก!!!!!!
ทั้งสองคนต่อยกันอยางบ้าเลือดเร็วและแรงสุดขีดความสามารถสูงสุด!!!
Gomodo: [b]แกตายซะเถอะไอ้ Zass!!!!!
Zass:[b]Gomodo!!!!!!!!!
หมัดของทั่งสองต่อยไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย!!!!
..
..
..
..
..
สายลมรอบๆนั้นแรงขึ้น....เมฆบนท้องฟ้าดูผิดปกติ....ทุกคนต่างหยุดนิ่งและมองไปที่ทิศทางที่ลมมา.....
ด้วยเมือยล้าจากการต่อสู้....ทุกคนจึงหอบ.....
Zass:....นี้....พวกมันจะมาแล้วใช้ไหม!?
Gomodo:ข้า......ก็ไม่รู้เหมือนกัน!?

New Root และ Empty ได้เดินมาถึงหน้าทางเข้าเทพีผู้บุกเบิกเมืองนายเวก้า...
พวก Zass และ Gomodo หันหน้ามามอง...และตะโกน
Zass:พวกแกเป็นใคร!? จะมาหาเรื่องกันหรอ?
Gomodo:...อย่าลองดีกับพวกเราใช้ไหม??
New:ปะ...ปล่าวนะครับ....
พวก Zass และ Gomodo ได้เดินเข้ามาหา New Root และ Empty
New:ใจเย็นๆนะครับ.....
Root:ฉ....ฉันว่านะ....พวกนายนะ....
Zass:พวกฉันทำไม?
Gomodo:ห๊ะ!?
Root:พวกนายนะ!!! ควรกลัวไอ้ที่อยู่ข้างหลังดีกว่านะ!!!
Root ชี้ไปบนท้องฟ้าทางทิศที่ เทพีผู้บุกเบิดเมือง หันไป.....
ทุกคนหันมองด้วยความสงสัย.....
...
...
...
มีเงาดำอยู่บนท้องฟ้าลักษณะเหมือน UFO ประมาณ 10 ลำกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เมือเรื่อยๆ....
เงาดำนั้นมันใหญ่มากๆ.......ทุกคนตกตะลึง......
New:....นะ....นั้นมัน....
Zass:....ใหญ่มาก....
Gomodo:.......
Root:แล้วพวกเราจะเอายังไงกันต่อเนีย New!!!!!!!

โปรดติดตามชมตอนต่อไป

โอ้ ทะเลาะกันมันส์จัง รอติดตามตอนต่อไปค่ะ

บอกคำเดียว … น

# ไม่มีคำพูดอื่นๆ /me เดินออกจากมู้ไป ...

เฮ่ย ! ไม่ใช่และ สนุกดีอ่ะ น่าติดตามมาก ว่าแต่ไอ่คนที่มันทะเลาะกันคือใครฟะ //เตรียม FA // ไม่ย์

เออ สงสัยนิด คือ เหมือนอาวุธของ Fortrest กับ Mamboo จะสลับกันนะคะเท่าที่อ่าน ? ลองไปดูเน้อ

เออ สงสัยนิด คือ เหมือนอาวุธของ Fortrest กับ Mamboo จะสลับกันนะคะเท่าที่อ่าน ? ลองไปดูเน้อ

ขอบคุณมากครับ คือตอนแต่งเบลอๆเล็กน้อย ~

//แอบมาอัพอย่างเงียบๆ

Part 37

การแนะนำตัวของพวกพ้องร่วมห้อง

 
ณ ในเมือง เวก้าหน้า เทพีผู้บุกเบิกเมือง
 

• ทุกคนได้มองไปที่วัตถุประหลาดบนท้องฟ้าอย่างตกตะลึง.....สายลมพัดแรงขึ้น....
  ท้องฟ้ามืดครึม...เสียงดังจากทางจานบินนับ 10 ลำดังขึ้งเรื่อยๆ

[glow=red,2,300]วึง.......วึง.......วึง.........วึง.........[/glow]

Root:นี้นะหรอ?...UFO ของจริง...
New:.....มัน...ใหญ่มาก.....
Mamboo:เอายังไงดีครับหัวหน้า.....
Gomodo:ฉันว่าเราไปหาที่หลบดูสถานการณ์จะดีกว่าไหม....
Root:จะเอายังไงต่อละ New
New:นั้นสินะ.....

• ทันใดนั้นเองได้มีผู้หญิงคนนึงเดินออกมาจากตึกด้านล่างเทพีนั้นก็คือ Mol ไกด์พาเที่ยวประจำเทพี
  ทุกคนต่างหันไปมอง

Mol:นี้พวกคุณค่ะ.....รีบเข้ามาหลบกันในนี้ก่อน..
Mol:ฉันรู้สึกใดถึงพลังงานบ้างอย่าง....ดูเหมือนว่าสิ่งที่กำลังลอยมานั้นเป็นอันตรายมาก...
Wello:เรื่องนั้นนะฉันรู้อยู่แล้ว!? ไม่ต้องมาบอก
Mol:ตอนนี้ถ้ามีใครโดนจับได้พวกเราทั้งหมดอาจถูกโดนตามล่าแน่อยากให้ทุกคนมาหลบกันในนี้เถอะค่ะ!?
Root: (ทางจิต)(เอายังไงดีละ New...)
Newทางจิต)(เราเองก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นไปหลบก่อนน่าจะดี...)
Emptyทางจิต)(ฉันว่าเราไปกันเถอะนะฉันรู้สึกไม่ดี)

• และแล้ว New Root Empty ได้รีบวิ่งเข้าไปในเทพีเหลือแต่ พวก Gomudo Zass

Mol:พวกคุณค่ะ...เข้ามาเถอะค่ะ...
Gomudo:ทำไมพวกเราต้องเข้าไปด้วย...
Zass:นั้นสิ...
Mol:ก็เพราะว่าฉันไม่อย่ากเห็นใครตายนิค่ะ!?
Mol:พวกเราชาวโวเกล่าด้วยกันเกิดในประเทศเดียวกันทำไมดิฉันจะไม่หวงละค่ะ!?
Mol:ฉันเห็นแกทุกคนที่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้นะค่ะ....

• Mol ได้เดินกลับเข้าไปในเทพี...

Mamboo:เอายังไงดีครับหัวหน้า...
Gomodo:........
Zass:เฮ้ย Gomodo!?
Gomodo:อะไรฟระ!?
Zass:เรามาพักรพกันเถอะ!?
Gomodo:ทำไมละ!?
Zass:อย่างที่ผู้หญิงคนนั้นบอกพวกเราต่างเป็นชาวโวเกล่า...
Zass:....ฉันนะ..อย่ากได้พื้นที่แห่งนี้มาเป็นของฉันฉันถึงได้มารพกับพวกแกทุกวัน...
Zass:พวกเรามาหาทางช่วยที่นี้จากพวกนั้นกันดีไหม!?’
Zass:มาช่วยกันปกป้องสนามรพพวกเรากันเถอะนะ Gomodo!?

• ทุกคนต่างพากันเงียบลงสายลมพัดแรงขึ้น....ท้องฟ้าสงบนิ่ง...

Gomodo:นายนี้นะ....ชอบทำอะไรงี่เง่าไร้สาระปัญญาอ่อนทุกที....
Gomodo:ที่ฉันคิดจะพักรพเพื่อความสนุกต่อจากนี้ต่างหากละเฟ้ย!?
Gomodo:ไปกันเถอะ...

• และแล้วทุกคนก็เดินเข้าไปในเทพีอย่างพร้อมเพรียงกัน......
  ไกด์ได้เรียกทุกคนมารวมตัวกันที่หน้ารูปปั้นอันนึง...ที่อยู่ภายใน

Mol:ทุกคนค่ะ....นี้เป็นห้องลับใต้ดินภายในเทพีของเรา...
Mol:ถ้าจะเข้าห้องลับใต้ดินนี้รหัสของห้องนี้คือ “เรื่องอะไรจะบอก”
Root: (คิดในใจ)(รหัสงี่เง่าอะไรกันเนีย..)
Mol:หากไม่พูดทางผู้ดูแลห้องก็จะไม่เปิดห้องให้....
Empty:ผู้ดูแลห้อง!?
Mol:ใช้ค่ะผู้ดูแลห้องนี้..จริงๆมีคนอีก 4 คนภายในห้องใต้ดิน...เดียวไว้ลงไปแล้วเราจะแนะนำนะค่ะ....
Mol:ห้องลับนี้มีสเบียงพอพวกเราอยู่ได้ ซัก 3 เดือนนะค่ะ..รวมทั้งอาวุธเก่าๆจากสงครามปฎิวัฒน์ก็มีอยู่ด้วย.....
Mol:ยังไงลองเข้าไปในห้องรับแขกกันก่อนเดียวลงไปแล้วจะบอกให้นะค่ะ...
Mol:เอาละค่ะไปกันเลยเถอะ...เดียวทางนี้ดิฉันจะล๊อกประตูทางเข้าเทพีนะค่ะพวกคนรีบไปกันก่อนเถอะค่ะ....

• และแล้วทุกคนก็บอกรหัสลับรูปปั้นได้เลื่อนออกมาทุกคนก็ได้เดินลงไปข้างล่างชั้นใต้ดิน ไกด์ Mol ได้เดินมาปิดประตูเทพี
  หลังจากล๊อกประตูอะไรเสร็จแล้วไกด์ Mol ก็มองประตูได้บ่นกับตนเอง...

Mol:ท่านทวดค่ะ...หนูจะปกป้องที่นี้ให้ถึงที่สุด..
Mol:ตอนนี้คนที่มีอยู่ที่นี้น่าจะช่วยได้.....

• หลังจากนั้นไกด์ Mol ได้บอกรหัสและเดินลงไปข้างล่างและมุ่งตรงไปที่ห้องรับแขก
  ทุกคนนั้งลงที่พื้นห้องรับแขกและพูดคุยกัน....ไกด์ Mol ได้เดินเข้ามาหาทุกคน
  ทุกคนจับจ้องไปทางไกด์ Mol

 
ณ ชั้นใต้ดินของเทพีผู้บุกเบิกเมือง
 
Mol:ฉันขอแนะนำตัวนะค่ะ ดิฉัน ชื่อ Mol เป็นเจ้าของที่นี้ค่ะ...
Mol:ส่วนผู้ชายที่ใส่ชุดคลุมแปลกๆตรงนุ่นชื่อ Timer เป็นเจ้าของที่นี้ ครึ่งนึงค่ะ!
Timer:.........

• Timer มองหาบ้างอย่าง.....ภายในห้อง...

Mol:ผู้ชายที่ใส่แว่นตาอ้วนๆหนวดเยอะๆ นั้นก็ชื่อ Lo เป็นนักล่านักถ่ายภาพ UFO หรือจานบินค่ะ...
Lo:ผมมาอยู่ที่นี้เพื่อเก็บภาพ UFO ก่อนที่จะตาย...
Mol:ส่วนผู้ชายตรงนั้นที่ใส่หูฟังทรงผมรกๆ ใส่เสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นตรงนั้นชื่อ Welly เป็นผู้ควบคุมจอมอนิเตอร์และประตูที่นี้...
Welly:สวัสดี!? อยู่ที่นี้เฮฮาหน่อยละ!?
Mol:แล้วก็ผู้หญิงที่นั้นอยู่ตรงมุมมืดๆผมยาวๆตรงนั้นเงียบๆคือ Portef ....
Portef:....ฉันจะได้เห็น...ใครตาย.....ใช้ไหม......
Mol:นี้คือพวกเราที่อยู่ที่นี้ค่ะ....

• Gomodo เดินมาข้างหน้า...

Gomodo:ข้าชื่อ Gomodo เป็นชาวโวเกล่า อาศัยอยู่ทางเหนือ..เป็นหัวหน้าแก๊งขนาดเล็กที่นี้....
Gomodo:ชายที่ถือไม้หน้าสามคนนั้นคือ Mamboo
Gomodo:ส่วนผู้หญิงผมสั้นทางตรงนั้นชื่อ Aammer

• Zass ลุกขึ้นและออกมาข้างหน้า

Zass:ฉันชื่อ Zass เป็นชาวโวเกล่าเช่นเดียวกัน...
Zass:ฉันอยู่ทางใต้ของเมือง เป็นหัวหน้าแก๊งที่นี้เหมือนกัน!!
Zass:ชายที่ถือกระบองเหล็กคนนั้นคือ Wello
Zass:ส่วนคนที่ท่าทางหาวๆตรงนั้นคือ Fortrest

• หลังฟังแนะนำตัวจบทุกคนก็เงียบลงและมองไปที่กลุ่มของ New

Gomodo:พวกแกเป็นใครกัน.....

• New มองทุกคนและลุกขึ้นด้วยความเกรง

New:...คือว่า...ฉันชื่อ...New....
New: (ทางจิต)(คือ....ว่า...ฉันตื่นเต้น....ฉันไม่ชอบเลย...ที่มาพูดแนะนำตัว...ในที่คนเยอะ....)
New: (ทางจิต)(ตอนช่วงที่ฉันเรียนอยู่ฉันเกือบตกวิชาโครงงานแล้ว.....)
Root: (ทางจิต)(เหอะๆ....)
Empty: (คิดในใจ)(.....งี่เง่า....)

• New นั่งลงพร้อมมองทุกคน....

• ทุกคนในที่นั้นเงียบและใช้สายตาจับจ้องไปที่กลุ่มของ New

• Root ยืนขึ้นและมองทุกคนด้วยความมั่นใจ

Root:ฉันชื่อ Root ยินดีที่ได้รู้จัก!

• Root นั้งลงพร้อมมองทุกคนที่จ้อง...

• Empty ตะโกนในขณะที่นั้งอยู่....

Empty:ฉัน Empty....!?

• Empty นั้งเงียบและจ้องมองทุกคนที่จ้อง...

Root: (ทางจิต)(จริงๆแล้วเธอก็ขี้อายสินะ....Empty)
Empty: (ทางจิต)(ถ้านายไม่หยุดพูดฉันจะกระทืบนาย....)

• หลังจากที่ Empty พูดเสร็จทุกคนก็จับจ้องมาที่กลุ่ม New และพูดคุยกัน....

Gomodo:แกเคยเห็นไอ้พวอ่อนพวกนี้ไหมหะ!?
Zass:ไม่เลยวะ....
Gomodo:พวกแกมาจากไหนกันแน่เหะ!?
Root:ฉันมาจาก ประเทศโมต้า!!

• พวกกลุ่ม Zass และ Gomodo หัวเราะ

Zass:ฮ่าๆ
Gomodo:ฮ่าๆ ฮ่าๆ
Gomodo:ประเทศ แบบนั้นหรอ!?
Gomodo:ประเทศอ่อนหัดแบบนั้นนี้นะ!?
Zass:ประเทศพวกแกนะมันก็ดีแต่ยืนอยู่เฉยๆแหละ...
New: (คิดในใจ)(พวกแก...)

• New กำมือไว้แน่น...

Root:....พวกแก....
Empty: (ทางจิต)(ใจเย็นๆก่อนทั้งสองคน...)
Gomodo:ประเทศพวกแกนะ! ไม่เคยมาช่วยประเทศพวกเราเลยแม้แต่นิดเดียว!!
Zass:ประเทศที่เห็นพวกเราเป็นแค่เศษสวะ...ประเทศนั้นมันก็แค่พวกอยู่ใต้อำนาจประเทศใหญ่กว่าคอยแต่เลียแข้งเลียขา!!
Empty: (ทางจิต)(ทนไว้....ทั้งสองคน....)

• Empty กำปืนที่ตนเองเก็บซ่อนไว้อย่างแน่น...

Zass:ชักวันพวกแกจะต้องเป็นเหมือนประเทศเล็กๆที่อยู่ตรงทางเหนือ.....
Zass:ประเทศ Dozara ประเทศที่หยิ่ง ไม่ยอมช่วยเหลือเรา...
Gomodo:ประเทศนั้นข้าอย่ากจะสมน้ำหน้ามันจริงๆ..
Gomodo:ตอนประเทศพวกเรากำลังแย่กลับไม่มาช่วยเลย!!
Gomodo:โดยเฉพาะไอ้ คนปกครองที่นั้น ไอ้ Derzel ทำเป็นหยิ่ง!
Gomodo:ท่านเวก้า คนกอบกู้ประเทศเราขอให้ช่วยแทบตายกลับบอกมาแค่เพียงว่า....
Gomodo:....“ฉันจะไม่มาเจอแกอีกแล้ว!ตลอดไป! แกทำได้แค่นี้หรอ!?”
Zass:มันพูดแค่นี้จริงๆ ไอ้นั้น
Gomodo:สมน้ำหน้า!! โดนพิษจากสงครามโลกครั้งที่ 2 จนล้มสลาย
Zass:ฮ่าๆ ฮ่าๆ...

• คนกลุ่มของ Zass และ Gomodo หัวเราะ

Gomodo:ซักวันประเทศโมต้าของพวกแกก็จะเป็นแบบนั้น ฮ่าๆ!

• Empty ก้มหัว ลุกขึ้นและมองไปที่ Zass กับ Gomodo ...

Empty:.......ฉันมีคำถามสองข้อจะถามพวกแก.....
Empty:....พวกแกคิดว่าพวกแกสวะไหม....
Zass:ถามแบบนี้....อยากตายหรือไงห่ะ....
Empty:.....ถ้าแกไม่ตอบ.....คำถามข้อสองคงไม่จำเป็นแล้ว....
Empty:.....ฉันมีอะไรจะบอกนะ.....

• Empty จ้อง Zass และ Gomodo ด้วยสายตาอาฆาต..

Empty:อย่างพวกแกนะ!!! จะไปรู้เรื่องของประเทศ Dozara กับท่าน Darzel ได้ยังไง!!!
Empty:พวกแกนะ!!! .....พวกแกนะ.....
Empty: มันก็แค่พวกสวะ!! ที่คอยดูถูกคนอื่นเท่านั้นแหละ!!!!

• Empty ชักปืนออกมาจากที่ซ่อนและจ้อไปที่ Zass และ Gomodo Empty มองทั้งสองด้วยสายตาอาฆาต

 
ณ ในเมืองเวก้า ประเทศโวเกล่า
 

• จานบินได้ลงจอดกันอย่างเป็นระเบียบ สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดได้ต่อแถวเดินออกมาจากจานบิน....
  พวกมันมีลักษณะคล้ายปลาหมึก โดยใส่หน้ากากพร้อมปืนออกมา และยังมีหุ่นยนต์สำรวจขนาดจิ๋วที่บินได้
  ออกสำรวจเมือง บรรยากาศภายในเมืองมืดครึม......มีแต่สายลมแรงละเหล่าสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาด...

...
 
ณ  สำนักงานใหญ่ องค์กรณ์ WM
 

• ในห้องประชุมที่แสนจะเคร่งเครียดและกดดัน ได้มีเหล่าผู้บริหารของแต่ละประเทศนั่งอยู่ในห้องประชุม

????:ผู้นำประเทศโวเกล่าจะให้ยิงอาวุธตอนไหนบอกได้นะ....
ผู้นำประเทศโวเกล่า:ตอนนี้ได้อพยบคนออกจากประเทศหมดแล้ว.....
ผู้นำประเทศโวเกล่า:..แต่ว่า..ฉันนะ..ไม่อย่ากจะให้...เมืองและรูปปั้นของท่าน เวก้า ถูกทำลาย....
ผู้นำประเทศโวเกล่า:เพราะว่านั้นเป็น แหล่งรวมใจของคนทั้งประเทศ....ที่ซักครั้งชาวโวเกล่าต้องมาทำความเคราพ....
ผู้นำประเทศโวเกล่า:ผมว่าใช้วิธีอื่นเถอะนะครับ!!!
ผู้นำประเทศโบว์:ผมคิดว่า...ถ้าไม่รีบทำให้มันจบๆ..ยังไงประเทศคุณก็จะเหมือนกับ ประเทศดูล่างั้นหรอ!?
ผู้นำประเทศโวเกล่า:แกพูดได้หนินี้มันไม่ใช้ประเทศแก!?
????:ใจเย็นๆครับท่านผู้นำทั้งสองท่าน.....
????:ผมคิดวิธีหาข้อสรุปปัญหาพวกนี้ได้แล้ว......

To Be Continued

สารจากท่าน Mr.F

ยิงมันเลย เอ็มตี้ ! ยิงมันเลยยยยยยยยยยยย !! # ผลัวะ !!

ตัวละครเริ่มเยอะขึ้นอีกแล้ว ต้องจำใหม่อีกสินะ  แล้ว Xenon ของชั้นหายไปหนายยยย # ผิด

รีบอัพนะคะ 

จำตัวละครไม่ทันแหล่ว เอ็มพ์ตี้เธอกล้าหาญมาก ติดตามตอนต่อไปค่ะ

 
อัพเดทเล็กน้อย
 
ซาหวัดดีครับทุกท่าน วันนี้ผม Mr.F จะมานำรูปตัวละครแบบร่างๆ (ตัวเต็มรอก่อน) ที่อยู่ในชั้นใต้ดินนะครับมาดูกันเลย~

(รูปของแก๊ง Zass คงได้เห็นแล้วนะครับ )
ส่วนนี้เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด ที่ New น่าจะเรียกว่า ผู้มาเยือนนะครับ (มีรูป จานบินมาด้วย)

เดียวรูปเหตุการณ์อื่นๆจะมาทยอยอัพเดทนะครับ lol

 
ณ ถนนหลวงห่างจากเมืองหลวง ประมาณ 100 กิโลเมตร
 

• บริเวณถนนเต็มไปด้วยรถที่ติดกันยาวเหยียด เนื่องจากการอพยบคนไปยังที่ปลอดภัย
  ... Tim N และ No:1 ได้เดินตามทางที่รถติด

Tim:นี้ทั้งสองคนพอรู้บ้างไหมว่าทำไมรถถึงติดกันอย่างนี้เนีย....
No:1 :นั้นก็เป็นเพราะว่า~ ผู้มาเยือนกำลังมาที่เมืองหลวงแล้วละ....
No:1 :ตอนนี้ฉันนะ...อยากหาที่พักใจจะขาดอยู่แล้ว...เมือไหร่จะถึงซักที....
Tim:อืม...คงต้องเดินต่อไปแล้วละแม่.....
Tim:ว่าแต่......
Tim:ลุง N ทำไมเดินช้าอย่างนี้เนีย!?

• Tim หันไปมอง N ที่กำลังเดินอยางหมดแรง....

N:....หุบปากไปเลย....ไอ้...เด็กนรก......
Tim:ให้ช่วยไหมลุง....
N:ไม่ต้อง!?
Tim:งันก็เดินต่อไปแล้วกันนะครับ....
Tim:นี้แม่ทำไมลุง N ถึงเหนื่อยง่ายอย่างนั้นอะครับ
Tim:หรือว่า ลุง N นั้นอ่อนหัด! ไปขาดความอดทน
No:1 :นี้ Tim รู้ไหม N เขาถูกออกแบบมาให้ต่อสู้ใช้พลัง...
No:1 :แต่ไม่ได้ออกแบบมาให้เดินต่อเนื่องนะ......
Tim:ครับๆผมจะรอลุง N
No:1 : (คิดในใจ)(ปกติแล้วจะให้ฉันขับรถให้....ตอนแรกฉันก็นึกว่า N อ่อนหัดเหมือนกันแหละนะ....)
No:1 คิดในใจ)(จะว่าไปไม่รู้ว่าพวก New จะเป็นยังไงบ้างนะ.......)

• No:1 อยุดมองท้องฟ้าที่มืดครึมแล้วเดินต่อไป.....

Part 38

ความแตกแยกของพวกพ้อง

 
ณ ชั้นใต้ดินของเทพีผู้บุกเบิดเมืองในห้องรับแขก
 

• บรรยากาศตึงเครียด ด้วยความที Empty โกรธจึงเอาปืนจ่อ Gomodo และ Zass

Empty:ถอนคำพูดที่ว่าเมือกี้ทั้งหมดซะ.....
Zass:เรื่องอะไรฉันต้องถอนคำพูดนั้นด้วย...
Gomodo:ใช่แล้ว!
ปัง!!

• Empty ยิงปืนไปที่กำแพงให้เฉียด Zass

Empty:ฉันถามนายแบบคนปกตินะ...
Empty:ประเทศนายเคยช่วยอะไรประเทศอื่นเขามั่งไหมละเหะ!!
Empty:พวกนายนี้มีสมองคิดกันบ้างไหมห่ะ!?
Timer:ใจเย็นๆก่อนครับ.....คุณ Empty

• ชายใส่ผ้าคลุมหัวได้เดินออกมาจากมุมมืด...และมองไปที่ Empty

Timer:พวกเรานั้น...ได้มาอยู่นี้เพราะโชคชะตา....
Timer:พวกเราในตอนนี้ต้องอยู่ร่วมกันอย่างเลียงไม่ได้แล้ว....
Timer:ถ้าอยู่กันไม่ได้ก็....ไปตายซะ...ข้างนอก....

• Timer จ้องหน้า Empty ด้วยสายตาที่จริงจัง

• Empty เอาปืนเก็บเข้ากระเป๋า

Timer:แล้วก็....

• Timer หันหน้าไปหา Gomodo และ Zass และจ้องด้วยสายตาที่จริงจัง

Timer:พวกคุณก็...อย่าพูดอะไรที่ชวนแตกแยกอีก.....เข้าใจไหม...

• Timer กลับไปนั่งที่เดิมที่ตนเองนั่ง

Mol:ตามที่ หมอนั้น ว่านั้นแหละทุกคนต้องอยู่ที่นี้เพื่อหาทางรอดและจัดการกับพวกที่อยู่ข้างบนให้ได้....
Mol:เอาละเราจะแบ่งห้องนอนไว้ 4 ห้องโดยจะแบ่งห้อง ชาย หญิง
Empty:จะให้ฉันนอนรวมกับพวกคนที่ฉันไม่รู้จักงั้นหรอ!?
Mol:ช่วยไม่ได้นิค่ะ...มันเป็นกฎของที่นี้...
Gomodo:ฉันว่าเธอนะควรยกเลิกกฏบ้าๆนี้ซะ!?
Mol:ผู้ที่ตั้งกฎไม่ใช้ฉันหรอกค่ะ....
Mol:แต่เป็น....

• Mol หยิบรูปเก่าออกมาจากกระเป๋าตังของตนเอง

Mol:ท่านปู่เวก้าได้ตั้งไว้ก่อนตาย...เลยกลายเป็นกฏของสถานที่แห่งนี้....
Mol:จริงๆจะฝ่าฝืนก็ไม่เป็นไรนะค่ะ.....เพราะท่านตายไปแล้ว...
Mol:แต่ว่าฉันนะ..ต้องการสานต่อเจตนารมณ์ของท่านค่ะ....
Mol:ขอความกรุณาทำตามกฎด้วยนะค่ะ....

• Mol ก้มหัวขอความกรุณา

Zass:ถึงจะเป็นกฏที่ท่านเวก้าตั้งไว้ก็เถอะนะ...
Zass:แต่ว่าถ้าจะให้นอนกับพวกนี้มันก็....
Mol:ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะดิฉันได้เตรียมฉลากไว้ให้จับแล้วนะค่ะ....
Mol:ที่พักขึ้นอยู่ที่....ดวงของพวกคุณแล้ว.....
Mol:ตกลงจะทำตามกฎไหมค่ะ...จะได้เริ่มจับฉลาก...
Mol:ถ้าเห็นด้วยยกมือขึ้นค่ะ

• Timer Lo Welly Portef ยกมือขึ้นพร้อมกัน...

Lo:ฉันนะพักห้องเดียวกับใครก็ได้อยู่แล้วละ ไม่ซีเรียส...
Welly:ฉันนะไม่ได้พักห้องเดียวกับพวกนายหรอกเพราะฉันต้องรักษาความปลอดภัย...
Welly:อิๆ
Portef:.............ก็........ดี...เหมือนกันนะ....ฉันอย่ากลอง....พักกับคนอื่น...ดูมั่ง....
Portef:เหอะๆ.......
Timer:ฉันได้พักที่ไหนก็เหมือนกันหมดนั้นแหละ.....

• Mol หันไปมองพวก Gomodo และ Zass

Mol:แล้วพวกคุณ Gomodo และ Zass แหละค่ะ!?
Zass:กลุ่มพวกฉันนะ....

• ทุกคนในกลุ่มของ Zass ไม่ยกมือขึ้น...แต่ยกเว้น Fortest

Fortest:ถึงเป็นพวกนายก็ฉันแต่ว่ามันยังไงไม่รู้
Fortest:ฉันไม่อยากนอนกับผู้ชายหรอกนะ...
Zass:ก็ได้ๆ
Gomodo:ฉันขอคุยกับคนในกลุ่มแปบนึงนะ....Mol...

• Gomodo คุยกับคนในกลุ่มอยู่พักนึง....

Aammer:ยังไงฉันก็ไม่พักกับผู้ชาย!?
Aammer:ต่อให้เป็นพวกนายก็เถอะ!
Aammer:ฉันเห็นด้วยกับกฏ!
Gomodo:ฉันและMamboo ไม่เห็นด้วย...
Mol:ฉันก็เห็นด้วยกับกฏ ตอนนี้ คะแนนเสียง เห็นด้วย 7 คน  ไม่เห็นด้วย 4
Mol:แล้วกลุ่มคุณ New ว่ายังไงค่ะ....
New:....ฉันขอเวลาแปบนะ...
Rootทางจิต)(ฉันจะไม่ขอพักกับพวกนั้นนะ...)
Empty: (ทางจิต)(...)
New: (ทางจิต)(แล้วแต่พวกจะเลือกกันนะ...)
New: (ทางจิต)(ฉันขอนั้งคิดก่อนนะ....)
Root:นี้คุณไกด์....ผมไม่เห็นด้วยกับกฏครับ...
Empty:ฉันก็เหมือนกัน...

• New ยกมือขึ้นช้าๆ.

New:.....ฉันเห็นด้วยกับกฏ....
Empty:......
New:ฉันคิดว่า...มีอาจเป็นโชคชตาของเราก็ได้....
Root:นายบ้าไปแล้ว New....
Mol:สรุป New เห็นด้วยใช้ไหมค่ะ!?
New:ครับผม...
Mol:คะแนนเสียงเป็น เห็นด้วย 8 ไม่เห็นด้วย 7 คน...
Mol:มาจับฉลากเลือกห้องได้แล้วค่ะ....
Mol:ผู้หญิงไม่ต้องมาจับนะค่ะ เราได้แยกห้องของผู้หญิงไว้แล้ว....

• หลังจากนั้นทุกคนก็เดินออกมาจับฉลากแบ่งห้อง...โดยฉลากจะแบ่งให้แต่ผู้ชายจับ ส่วนผู้หญิงจะพักห้องเดียวกัน....หลังจากจับฉลากนั้นทุกคนก็เปิดดูฉลากการแบ่งห้องพัก.....

Root:นี้มันอะไรกันเนีย!?
New:!?
Empty:.........

• New Root และ Empty หยิบฉลากให้กันดู...

Newทางจิต)(ดูเหมือนว่าพวกเราจะได้ฉลากได้ไม่เหมือนกันแล้วละ....)
Rootทางจิต)(นายไม่น่าเลยนะ New)...
Newทางจิต)(ช่วยไม่ได้ฉันได้ตัดสินใจไปแล้วหนิ!?)
Rootทางจิต)(นายนี้มัน...งี่เง่าสินดี! New)
Emptyทางจิต)(ใจเย็นๆกันก่อนนะทุกคน....จะพักห้องไหนก็เหมือนกันหมดนั้นแหละตอนออกไปข้างนอกก็ต้องออกไปพร้อมกันอยู่ดี...)
Mol:เอาละๆ ไหนใครได้ห้องไหนกันบ้าง....
Mol:ห้องที่ 2 ยกมือ

• New Timer ยกมือขึ้น ต่างคนต่างก็มองหน้ากัน...

New:......
Timer:............
Mol:ห้องที่ 3 ยกมือค่ะ

• Gomodo Zass และ Welly ยกมือขึ้น....

• Gomodo ชี้หน้าตะโกนใส่ Zass

Gomodo:ทำไมแกต้องจับได้แบบฉันด้วยฟระ!!?
Zass:ฉันจะไปรู้หรอฟระ!!!
Welly:เอาหน่าๆ เอาหน่าๆ ใจเย็นๆกันเถอะนะ ฮาๆ....
Mol:แล้วก็ห้องที่ 4 ยกมือค่ะ..

• Root Mamboo lo และ Wello ยกมือขึ้น...

Root:ได้นอนกับพวกนี้หรอ?
Wello:มันคงเป็นเวรกรรมของฉันสินะ...
Mamboo:ฉันอยากจะบ้าตาย....
Mol:หลังจากที่เราได้แบ่งห้องกันแล้วกรุณาฟังกฎง่ายๆของที่นี้นะค่ะ...
Mol:กฎนี้ท่านเวก้าได้เป็นคนตั้งไว้เวลาแบบนี้แหละ...
Mol:ท่านตั้งชื่อกฎที่นี้ว่า.. “กฎแห่งการรวมกลุ่มเชิงบังคับ”
Root:ชื่อกฎอะไรฟระเนีย!?
Gomodo:อย่าบอกนะว่า....
Zass:กฎแบบนี้มัน.......

• ทุกคนในกลุ่ม Zass และ Gomodo ตัวอยุดนิ่ง

Mol:..............ขอโทษด้วยนะค่ะทุกคน......
Mol:......แต่ฉันจำเป็นต้องใช้กฎนี้....
Wello:พาฉันออกไปเดียวนี้ฉันยอมตายข้างนอกซะยังดีกว่า!?
Mol:จะไปตายข้างนอกก็เชิญเถอะค่ะ!?
Mol:ฉันไม่บังคับหรอก.....
Mol:เพราะถ้าคิดได้แค่นั้นก็ไม่สมควรที่จะปกป้องประเทศนี้ได้หรอกค่ะ....
Mamboo:แต่นี้มันการเป็นการฝึกอบู่แบบทหารโวเกล่าเลยนะ!?
Mol:พวกคุณคิดว่าพวกคุณเก่งแล้วหรอค่ะ!?
Mol:พวกที่อยู่ข้างนอกมีกำลังพลเยอะ...ที่เทคโนโลยีเหนือกว่าที่เรามีตอนนี้.....
Mol:ถ้าไม่ทำแบบนี้พวกเราไม่มีทางชนะหรอก!?
Empty: (ทางจิต)(กฎแห่งการรวมกลุ่มเชิงบังคับ.....)
Empty: (ทางจิต)(พวกนายรู้จักกันหรือปล่าว?)
New: (ทางจิต)(ไม่อะ...)
Root: (ทางจิต)(เช่นกัน...)
Empty: (ทางจิต)(ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 3 ประเทศโวเกล่าได้จัดตั้งกองกำลังพลพิเศษ)
Empty: (ทางจิต)(โดยที่ได้รวบรวม นายพลทหารที่แข็งแกร่งมารวมกลุ่มกัน...)
Empty: (ทางจิต)(เนื่องจากนายพลทหารแต่ละคนไม่ค่อยถูกกัน หยิ่งว่าตนเองเก่งแล้ว...)
Empty: (ทางจิต)(จึงทำให้การการทำงานกันเป็นทีมทำได้ยาก...)
Empty: (ทางจิต)(จึงเรียกได้ว่าเป็นกำลังพลที่ห่วยที่สุดในประเทศตอนนั้น)
Empty: (ทางจิต)(เวก้า จึงได้จัดตั้งกฎการแบ่งกลุ่มเชิงบังคับขึ้นมา...)
Empty: (ทางจิต)(ทุกคนที่ถูกดึงเข้ามาจะถูกขังในห้องใต้ดินเพื่อฝึกและถ่ายทอดเทคนิคต่างๆให้กัน...)
Empty: (ทางจิต)(หากฝืนกฎจะถูกให้ไล่ออกไปและปลดตำแหน่งออก...หรือ...ฆ่าทิ้งซะ)
Empty: (ทางจิต)(แต่ว่ากองกำลังพิเศษที่ได้ ก็คุ้มค่า กับเวลา และการฝึก ประเทศโวเกล่าสามารถเอาชนะ ประเทศอื่นที่มีเทคโนโลยีลำสมัยได้.....)
Empty: (ทางจิต)(เพราะการว่างแผนกลยุทธ์ของ เวก้า และ การทำงานกันเป็นทีมจึงทำให้ได้ได้ชัยชนะมา...)
Empty: (ทางจิต)(แต่ก็ว่าอย่างแหละ......โอกาสที่เราจะชนะพวกข้างบนอาจเป็น 10% ก็ได้)
Root: (ทางจิต)(เดียวค่อยคุยกันต่อนะดูเหมือนว่า Mol กำลังจะบอกกฎแล้ว...)
Mol:อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่ากฎนี้เป็นกฎที่ใช้กับกองกำลังพิเศษ...
Mol:แต่ว่า...ดิฉันจะลดความเข้มงวดของกฎลง...เพราะว่าพวกคุณไม่ใช้ทหาร...
Mol:พวกคุณก็แค่คนธรรมดาๆ....บทลงโทษของกฎไม่ถึงกับต้องฆ่าหรอกค่ะ....
Mol:สำหรับกฎมีอยู่ด้วยกัน 10 ข้อหลักๆ
Mol:กฎข้อที่ 1 จะต้องเชื่อฟังผู้บังคับบัญชา...
Gomodo:แล้วใครเป็นผู้บังคับบัญชาเหะ!?
Zass:นั้นสิ!?
Gomodo:อย่าบอกนะว่าเธอ!
Gomodo:ฉันไม่ยอมให้ผู้หญิงมาควบคุมฉันแน่!?
Mol:ใช้แล้วละฉันเป็นผู้บังคับบัญชาพวกคุณเองนั้นแหละ.....
Gomodo:รู้ไหมฉันนะ....

• Gomodo เดินมาหา Mol พร้อมกำกำปั้น

Gomodo:ไม่ได้ต้องการผู้นำที่อ่อนแอ่แบบเธอ!!!

• Gomodo ใช้กำปั้นต่อยไปที่ Mol

• แต่ว่า Welly เดินเข้ามาจับกำปั้นที่กำลังต่อยมาได้ทัน....

Welly:ใจเย็นๆก่อนนะ อิๆ
Gomodo:หลบออกไปซะอย่ามาขวางไอ้พวกอ่อนหัด

• Gomodo ใช้กำปั้นอีกข้างต่อยไปที่หน้า Welly แต่ว่า Welly ใช้มือดันกำปั้นให้ไปทางทิศอื่น

• Welly ใช้ฝ่ามือสับไปที่ต้นคอของ Gomodo เบาๆ

• Gomodo ล้มลงไปกองที่พ้น พร้อมสลบ

Welly:เขาตื่นแล้วค่อยอธิบายกฎให้ฟังก็ได้ อิๆ
Welly:เล่ากฎต่อเลยนะ คุณ Mol อิๆ

• Root กระชิบให้ New และ Empty ฟัง

Root:เก่งเป็นบ้าเลยเหะ...
New:นั้นสินะ...
Empty:.....
Mol:กฎข้อ 2 ห้ามออกนอกสถานที่นี้ก่อนที่ผู้บังคับบัญชาจะอนุญาต
Mol:กฏข้อ 3 ห้ามฆ่ากันหรือทำร้ายกัน
Mol:กฎข้อ 4 ในช่วงเวลาฝึกห้ามออกไปไหนทั้งนั้นนอกจากสถานที่ ฝึก..
Mol:กฎข้อ 5 ในการจะออกไปข้างนอกต้องออกไปเป็นทีมตามห้องพักเท่านั้นเว้นแต่จะออกไปเป็น 2 กลุ่ม 3 กลุ่ม หรือทั้งหมด...
Mol:กฎข้อ 6 ควรมีระเบียบวินัย และ มารยาทต่อทุกคน
Mol:กฎข้อ 7 เชื่อมั่นในตนเองและผู้อื่น
Mol:กฎข้อ 8 จงทำตามแผนที่ผู้บังคับบัญชาอย่างเข้มงวด...
Mol:กฎข้อ 9 ห้ามพกอาวุธ สารเสพติด เหล้า บุหรี่ หรือ สิ่งของที่ทำให้มึนเมา ติดตัว
Mol:กฎข้อ 10 ห้ามขโมยของในคลังอาวุธ หรือ คลังสเบียง
Mol:นี้คือ กฎหลักๆ 10 ข้อ ยังมีอีกเยอะแต่ฉันยกตัวอย่างมาแค่นี้ก่อน..
Mol:มีอะไรจะถามไหมค่ะ...

• ทุกคนเงียบกันหมดในห้อง...

.
Mol:งั้นขอเชิญทุกท่านเข้าไปชมห้องของตนเองเลยนะค่ะ.....

• หลังจากนั้น Mol ก็พาทุกคนเดินชมชั้นใต้ดินทั้งหมดและแนะนำห้องทุกห้องภายใน...
  หลังจากที่เดินชมเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันเข้าห้องของตนเอง.......

 
ณ ห้องหมายเลข 1 ห้องพักของผู้หญิง...
 

• บรรยายกาศภายในห้องตกแต่งแบบเรียบง่าย เป็นห้องพักที่ไม่แคบมากมีเตียง 2 ชั้น 2 เตียง ตั้งขนานกัน ภายในมีห้องน้ำในตัว พร้อมล๊อกเกอร์  6 ตู้ ....

Mol:พวกคุณเชิญเลือกเตียงได้ตามสะดวกเลยนะค่ะ.....
Fortrest:งั้นฉันขอเตียงซ้าย บนแล้วกันนะ!

• Fortrest ปีนขึ้นไปบนเตียงซ้ายบน

Ammer:งั้นฉันขอเตียงขวา บนนะ.....

• Ammer มองเตียงขวาบน

Empty:นี้พวกเธอเล่นนอนกันชั้นบนเลยหรอ!? ห่ะ....
Mol:ดูเหมือนว่าคุณ Empty จะได้นอนเตียง ขวาล่างแล้วละค่ะ...
Mol:เพราะปกติแล้ว.....ฉันนอนเตียง ซ้ายล่าง....
Empty:....ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะคุณ Mol.....
Empty:ว่าแต่คุณ Mol ค่ะ ....
Mol:อะไรหรอค่ะ...
Empty:แล้ว...คุณ Portef นอนที่ไหนอะค่ะ...
Mol:อ่อ Portef นะหรอค่ะ...เธอขอนอน...ข้างๆ ล๊อกเกอร์นะค่ะ......

• Mol ชี้ไปที่ Portef ที่กำลังนั้งกอดเข่าที่มุมมืดข้างๆ ล๊อกเกอร์......

Empty: (คิดในใจ)(ทำไมดูหดหู่ยังไงไม่รู้เหะ...)
Mol:แล้วก็ทุกคนค่ะ...
Mol:นี้เป็นกุณแจล๊อกเกอร์ของทุกคนนะค่ะ....

• Mol โยนกุญแจแจกให้ทุกคน....

Mol:ในช่วงเวลานี้จะไปอาบน้ำหรือนอนก็ตามสบายเลยนะค่ะเดียวฉันมานะ......
Mol:เดินออกไปจากห้องพัก...
Fortest:นี้ยั่ยหัวม้วน!

• Fortest กระโดดลงมาจากเตียงและเดินมาหา Empty

Empty: ฉันชื่อ Empty ไม่ใช้ ยั่ยหัวม้วนนะ!?
Fortest:ที่ประเทศของเธอที่เธออยู่เป็นแบบไหนหรอ.......
Ammer:นั้นสิเล่าให้ฟังหน่อย

• Ammer เดินมาหา Empty ...

Empty:....เฮ้อ.....
Empty:ก็ได้...ฉันจะเล่นให้ฟังนะ....
...
...
 
ณ ห้องหมายเลข 4 ห้องของ Root Wello Mamboo lo
 

• เป็นห้องคล้ายๆกับห้องหมายเลข 1 แต่ว่าดูโทรมกว่า...

Root:เตียงชั้นบนขวามันต้องเป็นของฉันเซ!!!?
Wello:ของข้าต่างหาก!!!!
Root:มาไฟว์กันเลยไหมหะ!?
Wello:ก็เอาเซ่!!!??

• Root และ Wello กำลังแย่งเตียงนอนกันด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด

Lo:เฮ้ยๆ ใจเย็นๆกันก่อนสิไอ้พวกบ้า!!!!

• Lo นั้งมอง Root และ Wello ที่เตียงขวาชั้นบน

Lo:หนวกหูเฟ้ย!?
Lo:แล้วก็ละไอ้ Mamboo ทำไมนั่งเงียบอยู่ได้เหะ!?
Mamboo:ฉันนะนอนเตียงไหนก็ได้อยู่แล้ว ไม่เหมือนไอ้พวกบ้านั้นหรอก....

• Mamboo นอนอยู่ที่เตียงขวาล่าง...

Root:เมื่อกี้....
Wello:แกว่า...
Root,Wello:ใครบ้ากันฟระ!!!!!
Lo:ฉันเบื่อพวกนี้จังเลยเหะ......
 
ณ ห้อง หมายเลข 3 ห้อง Gomodo Zass และ Welly
 
Zass:นี้แก Welly
Welly:อะไรหรือ!?
Zass:ทำไมแกถึงมีกำลังอยุดหมัดของ Gomodo นั้นได้...
Welly:ของแบบนี้นะมันอยู่ที่เทคนิก และ สมาธิ..นะ อิๆ
Zass:สมาธิงั้นหรอ?
Welly:ใช้แล้วเดียวนายก็จะรู้เองนั้นแหละ..อิๆ
 
ณ ห้อง หมายเลข 2 ห้อง New และ Timer
 
New:ทำไม....ห้องนี้มันเงียบแบบนี้.......
New:เฮ้อ.....
Timer:นี้ New....
Timer:ฉันมีอะไรจะถามนายหน่อยได้ไหม......
New:อะไรงั้นหรอ....
Timer:นายรู้จัก Rune ไหม......
New:Rune......
New:ทำไมนาย....รู้จักชื่อนั้น....
New:หรือว่านาย........
Timer:ตอบคำถามฉันมาก่อนว่านายรู้จัก Rune ไหม!?

โปรดติดตามตอนไป

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยจะมีเวลาว่าง + ติดวาดรูปเลยไม่ค่อยมาลงนะครับ ยังไงผมไม่ทิ้งนิยายนี้แน่นอนแค่มาลงช้าเฉยๆ นะครับ น
ป.ล ถ้าผิดอะไรบอกตัวตอนแต่งเบลอๆนิดหน่อยนะ

สนุกดีนะคะ ยังมีพิมพ์ผิดอยู่บ้างแต่ไม่เป็นไรค่ะ จะรอติดตามต่อไปนะคะ

ตบตี(เรื่องที่นอน) กันอย่างเมามันเลยนะครับแหม่ ...

Rune คือใครหว่า ? มีบทไปรึยัง? //จำไม่ได้ !!  เอาเป็นว่าติดตามตอนต่อไป

ตบตี(เรื่องที่นอน) กันอย่างเมามันเลยนะครับแหม่ ...

Rune คือใครหว่า ? มีบทไปรึยัง? //จำไม่ได้ !!  เอาเป็นว่าติดตามตอนต่อไป

Rune คือใครนะหรอครับ ลองย้อนกลับไปอ่านตอนแรกดูครับ =w=

“ท้องฟ้ามืดครึ่ม สายลมที่พัดผ่าน กาลเวลาล้วนก้าวไปข้างหน้า
อดีตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง อนาคตคือผลของการกระทำ”

• หญิงสาวคนหนึ่ง และเพื่อน กำลังนั่งพักและกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน....

????:อ้า...เดียวฉันมานะขอไปเข้าห้องน้ำแปบ....
...
.
.
.
“...เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆ....”
“....ฉันรู้สึกว่า...มันแย่ที่สุดแล้ว....”

• หญิงสาวคนนั้น นั่งมองสมุดโน๊ตเก่าๆที่เก็บเอาไว้

...
.
.
.

Part 39

“การเรียนรู้ของพวกพ้อง”

• หลังจากเหตุการณ์แบ่งห้อง 1 วันประมาณช่วงเช้ามืด

 
ณ ห้องหมายเลข 5 ห้องสังเกตุการณ์
 
แกร่ก!

• เสียงประตูห้องที่กำลังกดล๊อคดังขึ้น Mol ได้เดินมานั่งเก้าอี้และนั้งมอง Welly Lo Timer Portef ที่นั่งอยู่แล้ว...

Timer:มาแล้วสินะ Mol ให้รอนาน....
Mol:อย่ามายุ่งกับฉันเถอะ! Timer!
Mol:ขอโทษที่มาสายนะทุกคน...
Mol:คือว่าที่ฉันเรียกประชุมคือว่า..กำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อกับคนพวกนี้ดี....
Welly:ฉันว่านะแต่ละคนล้วนมีความสามารถไม่เหมือนกันเลยนะ อิๆ..
Welly:น่าจะให้พวกเขาเรียนรู้กันเองนะ..อิๆ
Lo:เจริญเลยสิ Welly แล้วเราจะไปสู้กับพวกข้างบนยังไง...
Lo:ถ้าพวกนายไม่ว่างแผนอะไรฉันถ่ายรูปเสร็จฉันจะออกไปจากที่แห่งนี้...
Timer:เอาอย่างนี้ไหม...สอนให้พวกนั้นมีทักษะการเอาตัวรอดและการต่อสู้แบบทีมกันดีไหม?
Mol:ก็จะทำแบบนั้นแหละ!
Mol:มันติดปัญหาตรงที่จะเริ่มยังไงดี....
Portef:เอาอย่างงีไหม.......
Portef:แบ่งคนไปดูแล......เป็นกลุ่มดีไหม.........
Mol:เป็นความคิดที่เข้าท่านะ Portef 
Portef:ฉัน...จะได้......ทรมาณ.......พวกคนที่พยายามฝึกไง.....หือๆ....
Lo:Portef เธอนี้หาทางสนองตัวเองจริงๆนะ อิๆ...
Mol:สรุปว่าแบ่งกลุ่มกันนะ....
Mol:ใครดูแลกลุ่มไหนกัน..
Mol:ฉันขอพวกห้อง 1 แล้วกันนะ...
Portef:ฉันขออยู่เฉยๆ....ถ้ามีใครต้องการฉันจะไป...
Timer:ฉันก็เหมือนกัน...
Lo:งั้นฉันขอดูแลพวกรั่วๆห้อง 4 แล้วกัน
Welly:งั้นฉันขอดูแลคน ห้องนายแล้วกันนะ Timer แล้วก็พวกห้อง 3 แล้วกัน...
Timer:ไม่มีปัญหา....
Mol:งั้นก็ตามนั้นนะ...
Mol:เราควรจะเริ่มวันพรุ่งนี้ดีกว่าวันนี้ให้พวกเขา...เรียนรู้กันก่อนดีกว่า...
...
.
.
.
.
 
ณ ห้อง 4 ห้องของ Root Wello Mamboo และ Lo
 

• ช่วงเช้าประมาณ 6:00 น

• Root กำลังนั่งมองกล่องแห่งความทรงจำด้วยความที่ไม่มีอะไรทำ..

Root:...........
Root:ไอ้กล่องนี้มันช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี.....
Root:ถ้าใช้กล่องได้นะ....มันต้อง....สุดยอดแน่...

• Root เก็บกล่องแห่งความทรงจำไว้ใน Locker...

Root:ไปทำอะไรกินดีกว่า......ชักหิวแล้วสิ

• Root เดินไปที่ห้องครัวโดยเดินตามแผนที่จนไปถึง ห้องครัว...

Root:ฉันไม่อยากเชื่อเลยนะว่าในห้องใต้ดินจะมีห้องครัวด้วย....
เอียดดดด....

• เสียงประตูห้องครัวเปิดออก...

Root:นี้มัน....อะไรกันเนีย.....

• Root มอง Wello Mamboo และ New กำลังทำอาหารในครัว...

• บรรยากาศในห้องครัวเต็มไปด้วยกลิ่นไหม้ และอาหารที่ไหม้...

Root:นี้พวกนายทำอะไรกันเนีย!!!
Wello:ก็ไอ้ Mamboo มันคุยว่าทำอาหารเป็น ก็เลยลองมาดูมันทำ..
Mamboo:ทำอย่างกะเองทำเป็นอย่างงั้นแหละดูสิแกจะทำแกงพิษหรือไง!?
Root:แล้ว New นายมาทำอะไรที่นี้หรอ?
New:....ฉันหิวข้าวเลยลองมาหุ่งข้าวกิน..หน่ะ...
Root:ไหนดูสิ New...

• Root เดินไปเปิดหม้อข้าวของ New ... แล้วมองดู...

Root:นี้นายทำอะไรเนีย New! นี้มันหุ่งแบบข้าว 3 พระองค์แล้ว!!
New:อะไรคือข้าว 3 พระองค์?

• ทุกคนต่างยืนงง....Root

Root:..พวกนายนี้ทำอาหารไม่เป็นแล้วยังจะมาทำอีกนะ!
Root:ข้าว 3 พระองค์ คือข้าวที่หุ่งแล้วมันแบ่งชั้นได้ชัดเจน...
Root: ข้าวแข็ง!! ข้าวปกติ!!! ข้าวต้มเละๆ!!!
Root:ถ้ากินข้าวนายไปมีหวังท้องไสปั่นป่วนแน่ๆ
Root:ไปล้างเศษขยะที่พวกนายทำไปเดียวฉันทำอาหารให้เพื่อการกุศล...
Wello:ฉันไม่คิดจะกินของแกหรอก!
Mamboo:นั้นสิ...
Root:งั้นก็...แล้วแต่นะ....

• Root ถอดเสื้อคลุมออกแล้วลงมือทำอาหารด้วยความตั้งใจ....

.
.
.
“ครั้งล่าสุดตอนไหนนะ...”
“ตอนที่ทำอาหารห่วยๆแบบพวกนี้......”
.
.
.

• Root เสริฟอาหารว่างไว้บนโต๊ะ..

Root:เอาละอาหารเสร็จแล้ว...
Root:ข้าวผัดสูตร 3...
New:กลิ่นหอมจังเลยนะ Root...
Root:เอาหน่าๆกินกันเถอะ....

• Root และ New นั่งกินข้าวผัดด้วยกัน....

Root:นี้พวกนาย ไม่มากินด้วยกันแหละ....
Wello:ฉันไม่กินของที่นายทำหรอก!?
Bamboo:ใช่แล้วๆ...
Root:งั้นฉันว่างไว้ 2 จานตรงโต๊ะตรงนู่นแล้วกันนะ....
Wello:ตามใจ!
เอียดดด.........

• เสียงประตูที่ถูกเปิดออกดังขึ้น

Mol:ได้กลิ่นหอมๆ...พวกคุณทำอะไรกินหรอ...
New:นี้คุณไกด์ Mol ครับ มากินด้วยกันสิข้าวผัดของ Root เขาหน่ะ
Root:ไม่พอผมจะผัดเพิ่มนะครับกินให้เต็มที่เลย....

• หลังจากนั้นทุกคนก็ทยอยตามกลิ่นมาที่ห้องครัวเพื่อมากินข้าวผัดของ Root

.
.
.
.
 
ณ ห้องรับแขกชั้นใต้ดิน...
 

• New นั่งคิดอะไรเหม่อลอยคนเดียว....

New:.................
New:......ทำไมกันนะ.........
เอียดด....

• เสียงประตูที่เปิดดังขึ้น Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสือ หนึ่งเล่ม...

Mol:......

• Mol มองรอบๆห้องแล้วนั่งลงบนโซฟาแล้วนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ....

New:..............

• New มอง Mol ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือ....

Newคิดในใจ) (จะว่าไป...ฉันไม่ได้เขียนหนังสือมานานแล้วเหะ...)
New: (คิดในใจ) (กี่วันแล้วนะ...)
New: (คิดในใจ) (ไม่สิก่อนหน้าที่จะเจอ Rune ด้วยซ่ำ......)
New: (คิดในใจ) (Rune.....)

• New เอามือกุมขมับ..

New: (คิดในใจ) (ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!?...มันต้องไม่ใช่แน่นอน!...)

• New นั่งเอามือขยำหัวตนเองพร้อมดิ้นไปมา

New: (คิดในใจ) (ทำไม...ทำไม..)

• Mol นั่งมอง New ด้วยความ แปลกใจ...

• New มองหน้า Mol ที่กำลังจ้องตนเอง

Mol:อ่อ....คือเชิญนั่งต่อเลยค่ะ Mol จะไม่ยุ่งนะค่ะ...

• Mol ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

Mol: (คิดในใจ)(รู้สึกว่านับวันมนุษย์จะเริ่มบ้าๆ ขึ้นแล้วเหะ... = =)
New: (คิดในใจ)(ฉันจะไม่บอกใครเด็ดขาดเรื่องของ Rune)
New: (คิดในใจ)(แล้วก็ฉันจะไม่เชื่อไอ้เจ้า Timer ด้วย)
New:เอาละ!

• New เดินออกไปจากห้องรับแขก..

• วันต่อมา...

• ทุกคนถูกปลุกขึ้นมาแต่เช้าและเรียกรวมกันที่ห้องรับแขกเพื่อประชุมการแลกเปลี่ยนความรู้...

 
ณ ห้องรับแขก
 
Wello:นี้มัน...อะไรกันเนีย!?...ทำไมถึงตื่นมาแต่เช้าฟระ!?
Rootคิดในใจ)(รู้สึกว่า...จะได้เมื่อยกันทั้งวันแน่วันนี้..แต่ว่าไม่อยากเชื่อความรู้สึกแปลกๆตนเองเท่าไหร่...)

• Root ยื่นเหม่อลอยคิดอะไรคนเดียว

Wello:นี้แก! ไอ้หมวกแดง! มายืนเก็กอะไรอยู่แถวนี้น่าหมั่นไส้หวะ!?

• Wello พลัก Root แรงๆ

• Root ยืนเหม่อลอยไม่สนใจอะไรเลย

Rootคิดในใจ)(หรือว่า...จะเป็นเรื่องแผนการกู้เมืองกันนะ...)
Wello: เฮ้ย!! หมวกแดง!! ได้ยินที่ข้าพูดไหมวะ!?
Root:....อะไรหรอ?
Wello:เมื่อวานก่อนยังห้าวกับข้าอยู่เลยหนิ!? ไหงวันนี้นิ่งเชียว! กลัวหรอ!?

• Wello จับคอเสื้อ Root

Rootคิดในใจ)(กรณีคนแบบนี้ถ้าทำเมินใส่ จะเป็นยังไงกันนะ....)

• Mamboo เข้ามาห้ามทั้งสองคน

Mamboo:ใจเย็นๆกันก่อนพวกแก
Mamboo:ไปตีกันที่อื่นตีกันแถวนี้มันรกหูรกตาวะ...
Mol:เงียบๆกันหน่อยทุกคน!!

• ทุกคนในห้องพากันเงียบลงและจ้องไปที่ Mol

Mol:ที่เรียกมาวันนี้ก็เพราะว่าฉันจะให้ทุกคนได้รับการแลกเปลี่ยนความรู้...
Emptyคิดในใจ)(แลกเปลี่ยนความรู้?)
Mol:โดยที่ทุกคนจะต้องแบ่งกลุ่มเพื่อเรียนรู้กันโดยจะแบ่งกลุ่มดังนี้....

• หลังจากที่แบ่งกลุ่มกันเสร็จตามที่ประชุมทุกคนก็แยกย้ายกันไปที่ห้องที่ถูกกำหนดเอาไว้...

 
ณ ห้องเรียนรู้ 5
 

• เป็นห้องที่ Mol ได้ดูแล สมาชิกกลุ่มนี้มี Empty Fortrest Ammer  บรรยากาศในห้องราวกับว่ากำลังเรียนหนังสือไม่มีผิด มีทั้งโต๊ะเก้าอี้และกระดาน

• ทุกคนนั้งบนเก้าอี้ละมองไปที่กระดาน 

• Mol ยืนพูดที่หน้ากระดาน

Mol:เอาแหละทุกคน..
Mol:ฉันได้รับหน้าทีมาดูแลการแลกเปลี่ยนความรู้ในห้องนี้..
Mol:ฉันจะไม่ทำตัวเป็นหัวหน้าหรือครูมากนัก
Mol:แต่ฉันจะสอนทุกคนเรื่อง หลักกลยุทธการวางแผนการรบ และ สภาพต่างๆที่จะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้..

• Empty ยืนขึ้น

Empty:วางแผนการรบงั้นหรอ?
Mol:ก็ประมาณนั้นแหละนะ...
Mol:ฉันหนะใช้อาวุธไม่ค่อยจะเก่งเท่าไหร่หรอกฉันมีแค่ความรู้จริงๆ
Mol:หากใครมีทักษะอะไรที่อยากจะสอนก็ช่วยกันแลกเปลี่ยนหน่อยนะ..
Empty:ฉันเองก็อยากศึกษาเรื่องการวางแผนเหมือนกันนะ..
Empty:ฉันยินดีให้เธอสอนนะ Mol........

• Ammer ยืนขึ้น

Ammer:ฉันไม่ค่อยถนัดพวกใช้สมองเท่าไหร่อะนะ เรียนการวางแผนไปก็เท่านั้นแหละ...

• Fortrest ยืนขึ้น

Fortrest:ฉันก็เหมือนกันฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องพวกนี้...
Fortrest:แต่ถ้าเรื่องลอบฆ่านี้อีกเรื่องนะ...หือๆ
Fortrest:ฉันอาจพอสอนเรื่องท่าทาง และ การหลบไม่ให้เหยื่อรู้ตัวได้...
Ammer: สำหรับฉันก็ไม่มีอะไรมากหรอก....ฉันเป็นแค่ช่างทอผ้าที่มีฝีมือทางด้านต่อสู้..นะ..
Ammer:เอาเป็นว่าอยากทอผ้ามาถามฉันได้ฉันจะสอนเทคนิค....
Mol:แล้วเธอแหละ Empty มีอะไรจะแบ่งปันกันไหม?
Empty:ฉันนะ..เป็นนักแม่นปืน..
Empty:พอมีความรู้เรื่องปืนแล้วก็วิธีการฝึกการยิงปืนให้แม่น......
Empty:ฉันจะสอนให้ได้ถ้าใครต้องการ....
Mol:ฉันอยากฝึกอยู่เหมือนกันนะ Empty เดียวค่อยคุยหลังจากนี้นะ....
Mol:เอาละวันนี้ฉันจะขอเกริ่นถึง เรื่องสภาพปกติของกำลังรบ....
.
.
.

.
.

• ช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง

[/size]
 
ณ ห้องเรียนรู้ 6
 

• Lo เป็นคนดูแลมีสมาชิกดังนี้ Root Wello Bamboo
  บรรยากาศห้อง เป็นห้องโล่งๆ และหลังห้องมีตู้เก็บของบ้างอย่างเอาไว้

.
.
.
Lo:อยางที่บอกนั้นแหละ!
Lo:ฉันจะสอนพวกนายเกี่ยวกับศิลปะป้องกันตัว และ การใช้อาวุธและประดิษฐ์อาวุธ
Wello:เรื่องตบตีฉันถนัดอยู่แล้ว!

• Wello เก็กท่า

Mamboo:เฮยๆ น้อยๆหน่อยเอง..
Wello:มีปัญหาหรือไง Mamboo!!
Mamboo:ก็เอาสิ!?

• Mamboo และ Wello มองหน้ากันและตั้งท่าที่จะตีกัน

Lo:เฮ้ยๆ ใจเย็นๆพวก!
Rootคิดในใจ)(ไอ้พวกนี้คิดแต่จะตีกันตลอดเลยนะ =A=")
Wello:ถ้าพูดถึงเรื่องแลกเปลี่ยนความรู้แล้วฉันหน่ะก็มีแต่...การตีเบสบอลเท่านั้นแหละ แล้วก็การใช้ไม้โจมตี..
Wello:เรื่องเบสบอลถามฉันได้เลย!
Root:สำหรับฉัน ฉันพอที่จะประดิษฐ์ระเบิดขนาดย่อมๆได้ แล้วก็ทำอาหาร และก็พอมีทักษะการใช้อาวุธแบบแทงอะนะ
Lo:แบบแทง?
Root:พวกดาบที่ใช้ในกีฬาหน่ะ...
Lo:อ่อ..
Mamboo:ส่วนฉันไม่มีอะไรมาก หยิบอะไรก็ใช้มาตีได้แต่ว่าต้องไม่ยาวมากฉันถนัด แล้วก็ฉันเป็นช่างประปาทำงานอยู่ในเมืองนี้หน่ะ
MamBoo:เรื่องระบบน้ำการต่อท่อ ถามฉันได้เช่นเดียวกัน..
Lo:พวกนายคงมีทักษะการต่อสู้แบบบ้านๆมาแล้วสินะ!
Wello:ว่าทักษะของฉันเป็นการต่อสู้แบบบ้านๆหรอ!?
Lo:ฉันจะบอกเองว่าบ้านหรือไม่บ้าน เอานี้ไป!

• Lo โยนกระบองเหล็กให้ Wello

Lo:ลองโจมตีใส่ฉันหน่อยสิ! ฉันจะไม่ตอบโต้นายหรอกนะเข้ามาเลย!
Wello:ฉันไม่อ้อมมือนะ!?
Lo:แล้วแต่!!

• หลัง Lo พูดจบ Wello ก็เข้าไปโจมตี Lo

• Wello ใช้กระบองตีหัวของ Lo อย่างรวดเร็ว

• Lo ก้มหัวแล้วหลบกระบอง อย่างรวดเร็ว

• Wello ใช้จังหวะที่ Lo ก้มหัวหลบ เตะไปที่หน้าของ Lo อย่างรวดเร็ว

• Lo เอียงคอหลบ Wello อย่างรวดเร็ว

• Wello ถอยห่างออกมาแล้วพุ่งเข้าไปฟาด Lo รั่วๆ แบบไม่ให้ตั้งตัว

• Lo มองกระบองที่ฟาดมารั่วๆแล้วจับกระบองนั้นแล้วปัดทิ้ง

แกร่งๆ.....

• เสียงกระบองเหล็กตกลงกับพื้น....

Lo:รู้สึกว่านายจะเป็นพวกที่ไม่คิดหน้าคิดหลังเลยนะ
Lo:เรืองทักษะและความต่อเนื่องนายพอใช้ได้เลยนะ...
Rootคิดในใจ)(เร็วมาก! คนอ้วนๆแบบนั้นทำไมหลบได้กันนะ...)
Rootคิดในใจ)(หรือว่า..กะเอาไว้แล้วงั้นหรอว่าคู่ต่อสู้จะโจมตีมาตรงไหน!?)
Lo:จะลองไหม!? Mamboo Root
Mamboo:ฝีมือของฉันก็พอๆกับมันนั้นแหละ..ไม่ได้เก่งอะไรมากมาย...
Root:ผมขอลองดูได้ไหมครับ Lo
Lo:ตามใจ!?
Rootคิดในใจ)(ในเมือหลบได้ด้วยการกะ งั้นถ้าใช้แบบหลอกล่อดูแหละ..)

• Root หยิบกระบองเหล็กที่ตกพื้นขึ้นมา..

Rootคิดในใจ)(หนักเหมือนกันเหะ...)
Lo:จะไหวหรอ? ถนัดอาวุธแบบแทงไม่ใช่หรอ?

• Root พุ่งโจมตีไปที่ Lo

• Root ใช่กระบองเหล็กฟาดไปที่เอวของ Lo

• Lo หลบได้ จังหวะนั้นเอง Root ขาของตนเองถีบไปที่ Lo

• Lo หลบได้ และจังหวะนั้นเอง Root ได้ทิ้งกระบองแล้วต่อยไปที่ท้องของ Lo

• Lo จับแขน Root ที่กำลังจะต่อยถึงท้องตนเอง

• Root เตะไปที่เป้าของ Lo

• Lo ใช้ขาหนีบ ขาของ Root ที่กำลังเตะ

Root:พอก่อนๆ!

• Lo ปล่อย Root

Rootคิดในใจ)(ทำไมเร็วอย่างนี้นะ...แต่ว่า...เราลืมหลอกล่อ..)
Lo:ทักษะของนายก็พอใช้ได้นะแต่ยังไม่ได้พอ...
.
.
.
.

 
ณ ห้องเรียนรู้ 7
 

• ห้องเรียนรู้นี้ Welly ดูแลมีสมาชิกคือ New Zass Gomodo
  บรรยากาศในห้องเหมือนกับห้องเรียนรู้ 6  ห้องโล่งๆมีอุปกรณ์วางเรียงไว้หลังห้อง

Welly:อิๆ ฉันหน่ะไม่มีอะไรมากหรอกนะอิๆ
Welly:ฉันจะสอนการต่อสู้และการใช้กำลังขั้นพื้นฐานให้เองอิๆ
Welly:แล้วก็นะอิๆ ฉันจะสอนการต่อไฟฟ้าให้ด้วยนะถ้าใครสนใจอะ...อิๆ
Welly:ใครมีความรู้อะไรอยากเผยแพร่บอกหน่อยนะ อิๆ..
Gomodo:จริงๆแล้วข้าก็ไม่อยากจะสอนความรู้ที่ข้ามีหรอกนะ
Gomodo:แต่ว่าลงเรือลำเดียวกันแล้วข้าก็เสนอความรู้เรื่องการ ซ่อมรถซ่อมเครื่องจักรให้ถ้าใครสนใจบอกข้า!!
Welly:เป็นช่างยนต์หรอ อิๆ
Gomodo:อืม!!!
Zass:ฉันก็เหมือนกับมันนั้นแหละฉันไม่ค่อยอยากเผยแพร่หรอกแต่ฉันคิดว่าลงเรือลำเดียวกันแล้ว
Zass:ฉันจะสอนการตีมีด การทำดาบ การทำหน้าไม้ให้ ถ้าใครต้องการอะนะ!
Welly:อาวุธนายพรานสินะ อิๆ
Welly:แล้วคุณ New แหละจะสอน อะไรหรอ อิๆ..
New:....คือว่า...ฉันพอจะมีทักษะการใช้อาวุธเช่นไม้บรรทัดอะไรพวกนี้....
New:.....แล้วก็....ฉันจะสอนวิธี.....
Gomodo:วิธีอะไร!?
New:....แต่งนิยาย...กับเทคนิค...วิธีการวางโครงเรื่อง........

• ทุกคนในห้องเงียบกันหมด

Zass:ล้อเล่นใช้ไหม?........
Gomodo:การแต่งนิยายมันจำเป็นต้องเรียนด้วยหรอฟระ!? ฮาๆ
Zass:ที่สำคัญนะ....มันจะมีประโยชน์อะไรกับการรบวะ ฮาๆ ฮาๆ
Gomodo:แกนี้มันไม่มีอะไรแล้วจริงๆสินะ ฮาๆ ฮาๆ ฮาๆ
Zass:แกนะกลับบ้านไปอ่านหนังสือไป ฮาๆ ฮาๆ
Welly:เงียบๆ! กันหน่อย อิๆ
Welly:นี้คุณ New ผมขอพบคุณหลังจากนี้ที่ห้องสังเกตการณ์หน่อยนะครับ...
New:......อืม....
Welly:เอาแหละทั้งสองคนเลิกเสียงดังได้แล้วนะ อิๆ
Welly:ผมจะสอนการดึงพลังจากร่างกายออกมานะ อิๆ
Zass:แบบตอนที่ต่อยไอ้เจ้า Gomodo นั้นหรอ?
Welly:ก็...ประมาณนั้นแหละนะ..อิๆ
.
.
.
.
 
ณ ช่วงเย็นในห้องสังเกตุการณ์
 
เอียดดด

• เสียงประตูห้องสังเกตการณ์เปิดออก

New:ฮัลโล?

• Welly ที่มองหน้าจอมอนิเตอร์หันหน้ามามอง New

Welly:มาแล้วหรอครับ อิๆ

• New มองหน้าจอมอนิเตอร์

New:......นี้มัน......นี้มันอะไรกันเนีย!!
Welly:คุณคงเห็นแล้วสินะครับบรรยากาศข้างบน...
Welly:ตอนนี้พวกมันกำลังสำรวจข้างบนอยู่คาดว่าอีก 2-3 วันคงเริ่มมาหาชั้นใต้ดินแล้วแหละ....อิๆ
New:แล้วเราจะทำยังไงกันดีแหละครับ?
Welly:ใจเย็นๆก่อนอีก 2-3 วันพวกเราจะต้องย้ายออกไป...อิๆ
New:แล้วทำไมไม่ย้ายตั้งแต่ตอนนี้เลยแหละครับ?
Welly:ลองไปถาม Mol ดูสิแล้วจะรู้เอง อิๆ
Welly:เรื่องนั้นไม่ใช้ประเด็นหรอกนะ อิๆ
Welly:คือว่าฉันอยากจะขออะไรนายซักอย่างหน่อยได้ไหม?
New:อะไรหรอครับ...
Welly:ฉันอยากให้นายแต่งเรื่องราวของพวกเราหน่ะ...อิๆ
New:ทำไมอะครับ?
Welly:ฉันคิดว่าเกิดพวกเราพลาดท่าแล้วตายกันหมดจริงๆ...จะได้บอกให้รุ่นหลังรู้ไง? อิๆ
New:ผมเข้าใจแล้ว...
New:แล้วชื่อเรื่องแหละครับ......
Welly:แล้วแต่นายแล้วกันนะ อิๆ

• หลังจากที่ New คุยกับ Welly อีก 10 นาทีเข้าก็เดินมานั้งคนเดียวในห้องรับแขก....

 
ณ ห้องรับแขก
 
Newคิดในใจ)(ดีนะที่ฉันซื้อสมุดโน็ตไว้ 4 เล่มตอนก่อนหน้านี้.....)
์Newคิดในใจ)(ว่าจะปรึกษาอะไรซักหน่อยกับ Root Empty ซักหน่อยแต่ก็หลับกันหมดแล้ว..)
New:เฮอ~

• New นั่งแต่งเรื่องราวการเดินทางของตนเอง

New:จะเอาชื่อเรื่องอะไรดีนะ..
เอียดดด

• Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสืออีก 3 เล่ม

• Mol นั่งลงบนเก้าอี้โซฟา..และ Mol ก็สังเกตเห็น New กำลังทำอะไรบ้างอย่าง

Mol:ทำอะไรอยู่หรอค่ะคุณ New ..
New:กำลังเขียนหนังสืออยู่ครับ...
Mol:เอ๋!? คุณ New เขียนหนังสือด้วยหรอค่ะ?
New:อืมครับ....
Mol:แล้วๆ แต่งเรื่องอะไรมั้งอะค่ะ สำนักพิมพ์ไหน?
New:ใจเย็นๆครับ.....
New:ผมเขียนมา สองปีกว่าแล้วแต่ว่าทางสำนักพิมพ์ที่ผมส่งไปเข้าไม่รับผลงานผมหน่ะครับ....
Mol:อ่อ...
New:ที่คุณ Mol ครับผมมีอะไรจะถาม...
Mol:อะไรค่ะ...
New:ผมรู้ความจริงแล้ว....อีกไม่นานพวกมันข้างบนก็จะลงมาสำรวจกันแล้ว...
New:แต่ทำไมคุณไม่รีบย้ายคนตั้งแต่ตอนนี้...
Mol:เรื่องนี้.......คือฉัน....
Timer:เธอก็แค่เสียดายสถานที่แห่งนี้ใช่ไหม!?
Timer:ตอบมาซะ Mol!

• Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด

New:(คิดในใจ)(Timer มาตั้งแต่ตอนไหนฟระ!?)
Mol:แล้วนายมายุ่งอะไรกับฉันห่ะ!?
Timer:เธอจะยอมตายตอนนี้เลยหรือไงห่ะ!?
Mol:ถ้าพวกนายจะหนีไปก่อนฉันไม่ว่าอะไรหรอกฉันจะอยู่ที่นี้!
Timer:รู้ไหมทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี้กับคนอย่างเธอ!
Timer:ก็เพราะว่าเพื่อนทุกคนเขาเป็นห่วงเธอไง!?
Timer:ทุกคนหน่ะจะตายไปพร้อมกับเธอก็ยังได้ถ้าเธอตาย ทุกคนก็จะตาย!
Timer:เธออยากให้ทุกคน..
Mol:พอซักทีเถอะ!!
Mol:นาย....

• Mol นั่งร้องไห้

Mol:ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก......
Timer:ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ....ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียบ้างสิ่งไป.....

• Timer นั่งลงบนโซฟาข้างๆ Mol

Newคิดในใจ)(ฉันว่าฉันขอ...ไปดีกว่า....)

• New แอบย่องออกไป

Timer:จะไปไหน New?
Timer:นี้ไง Mol คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่...
Mol:คุณคือผู้ถูกเลือกงั้นหรอ?
New:Timer ไหนบอกว่ามีแค่นายรู้เรื่องนี้ไง?
Timer:ฉันก็แค่ต้องบอกเหตุผลให้ยั่ยนี้ฟังเท่านั้นหน่ะ...
Mol:งั้นคุณก็ต้องมีขั้วอำนาจโลกไว้ในมือหน่ะสิ...
New:ถ้ากล่องแห่งความทรงจำอยู่กับ Root
New:แต่ว่าฉันมี...ของสิ่งนี้อยู่.....

• New หยิบกุญแจ Namtum จากกระเป๋าสะพายให้ Mol ดู

Mol:นี้มัน....
Mol:เครื่องมือนำทางในยุค อณาจักรโมต้าโบราณหนิ!?
New:ผมขอเรียกมันว่ากุญแจนำทางดีกว่า...
Timer:ว่าแต่นายรู้จักวิธีใช้มันไหมแหละ New
New:ฉันยังไม่รู้เลย....
New:แต่ว่ากล่องแห่งความทรงจำพอจะรู้แล้ว...ว่าใช้ยังไง...
New:เดียวนะ!?
New:Timer ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องบอกความจริงกับ Root และ Empty ได้แล้วนะ...
New:ฉันว่าฉันใช้ได้แล้วแหละ...
Timer:ใจเย็นๆก่อนนะ New ใจเย็นๆก่อน
New:ไม่แน่ว่าเราอาจปกป้องที่นี้ก็ได้นะ...
Mol:จริงหรอค่ะ...
New:อืม!?
New:ฉันจะวัดดวงดูนะถ้าสำเร็จจริงที่นี้ก็จะปลอดภัย!
New:มีเวลาอีก 2-3 วัน Mol น่าจะไปเตรียมแผนได้แล้วแหละ!?
Mol:อืม!
New:ฉันว่าเธอต้องเตรียมแผนหนีด้วยนะถ้าไม่สำเร็จ...
New:วันพรุ่งนี้เป็นวันเตรียมการแล้วอีก 3 วันเตรียมลุย..
New:เป้าหมายคือจัดการกับพวกข้างบนให้หมด!?
Timer:แต่ว่านายยังไม่รู้เลยนะว่าพวกมันมีอะไรมั้ง...
New:นั้นสินะ.....
New:ฉันว่าฉันจะขอลาเรื่องการเรียนรู้ซัก 2 วันซักหน่อย...ฉันจะนั้งสังเกตการณ์พวกมันเองช่วง 2 วันนี้!
Timerคิดในใจ)(ไปเอาความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะ.....)
"ฉันจะขอรอดูต่อไปดีกว่า..."

โปรดติดตามชมตอนต่อไป...

Mr.F Report

“ท้องฟ้ามืดครึ่ม สายลมที่พัดผ่าน กาลเวลาล้วนก้าวไปข้างหน้า
อดีตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง อนาคตคือผลของการกระทำ”

ชอบวลีนี้จัง 'w'b

อยู่ร่วมกันย่อมต้องมีการแลกเปลี่ยนความรู้กันสินะ อืมมมม ติดตามตอนต่อไปแล้วกัน จะปกป้องที่นี่แล้วสินะ ...

[spoiler=ผิดพลาดครั้งใหญ่]
ถึงว่าทำไมบทนี้มันยาวจัง เพราะว่าก๊อปลงมาสองรอบนั่นเอง ดูดีๆนะคะ

-----------------------------------------------------------------

ณ ช่วงเย็นในห้องสังเกตุการณ์
เอียดดด
เสียงประตูห้องสังเกตการณ์เปิดออก
New:ฮัลโล?
Welly ที่มองหน้าจอมอนิเตอร์หันหน้ามามอง New
Welly:มาแล้วหรอครับ อิๆ
New มองหน้าจอมอนิเตอร์
New:......นี้มัน......นี้มันอะไรกันเนีย!!
Welly:คุณคงเห็นแล้วสินะครับบรรยากาศข้างบน...
Welly:ตอนนี้พวกมันกำลังสำรวจข้างบนอยู่คาดว่าอีก 2-3 วันคงเริ่มมาหาชั้นใต้ดินแล้วแหละ....อิๆ
New:แล้วเราจะทำยังไงกันดีแหละครับ?
Welly:ใจเย็นๆก่อนอีก 2-3 วันพวกเราจะต้องย้ายออกไป...อิๆ
New:แล้วทำไมไม่ย้ายตั้งแต่ตอนนี้เลยแหละครับ?
Welly:ลองไปถาม Mol ดูสิแล้วจะรู้เอง อิๆ
Welly:เรื่องนั้นไม่ใช้ประเด็นหรอกนะ อิๆ
Welly:คือว่าฉันอยากจะขออะไรนายซักอย่างหน่อยได้ไหม?
New:อะไรหรอครับ...
Welly:ฉันอยากให้นายแต่งเรื่องราวของพวกเราหน่ะ...อิๆ
New:ทำไมอะครับ?
Welly:ฉันคิดว่าเกิดพวกเราพลาดท่าแล้วตายกันหมดจริงๆ...จะได้บอกให้รุ่นหลังรู้ไง? อิๆ
New:ผมเข้าใจแล้ว...
New:แล้วชื่อเรื่องแหละครับ......
Welly:แล้วแต่นายแล้วกันนะ อิๆ
หลังจากที่ New คุยกับ Welly อีก 10 นาทีเข้าก็เดินมานั้งคนเดียวในห้องรับแขก....
ณ ห้องรับแขก
New:(คิดในใจ)(ดีนะที่ฉันซื้อสมุดโน็ตไว้ 4 เล่มตอนก่อนหน้านี้.....)
์New:(คิดในใจ)(ว่าจะปรึกษาอะไรซักหน่อยกับ Root Empty ซักหน่อยแต่ก็หลับกันหมดแล้ว..)
New:เฮอ~
New นั่งแต่งเรื่องราวการเดินทางของตนเอง
New:จะเอาชื่อเรื่องอะไรดีนะ..
เอียดดด
Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสืออีก 3 เล่ม
Mol นั่งลงบนเก้าอี้โซฟา..และ Mol ก็สังเกตเห็น New กำลังทำอะไรบ้างอย่าง
Mol:ทำอะไรอยู่หรอค่ะคุณ New ..
New:กำลังเขียนหนังสืออยู่ครับ...
Mol:เอ๋!? คุณ New เขียนหนังสือด้วยหรอค่ะ?
New:อืมครับ....
Mol:แล้วๆ แต่งเรื่องอะไรมั้งอะค่ะ สำนักพิมพ์ไหน?
New:ใจเย็นๆครับ.....
New:ผมเขียนมา สองปีกว่าแล้วแต่ว่าทางสำนักพิมพ์ที่ผมส่งไปเข้าไม่รับผลงานผมหน่ะครับ....
Mol:อ่อ...
New:ที่คุณ Mol ครับผมมีอะไรจะถาม...
Mol:อะไรค่ะ...
New:ผมรู้ความจริงแล้ว....อีกไม่นานพวกมันข้างบนก็จะลงมาสำรวจกันแล้ว...
New:แต่ทำไมคุณไม่รีบย้ายคนตั้งแต่ตอนนี้...
Mol:เรื่องนี้.......คือฉัน....
Timer:เธอก็แค่เสียดายสถานที่แห่งนี้ใช่ไหม!?
Timer:ตอบมาซะ Mol!
Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด
New:(คิดในใจ)(Timer มาตั้งแต่ตอนไหนฟระ!?)
Mol:แล้วนายมายุ่งอะไรกับฉันห่ะ!?
Timer:เธอจะยอมตายตอนนี้เลยหรือไงห่ะ!?
Mol:ถ้าพวกนายจะหนีไปก่อนฉันไม่ว่าอะไรหรอกฉันจะอยู่ที่นี้!
Timer:รู้ไหมทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี้กับคนอย่างเธอ!
Timer:ก็เพราะว่าเพื่อนทุกคนเขาเป็นห่วงเธอไง!?
Timer:ทุกคนหน่ะจะตายไปพร้อมกับเธอก็ยังได้ถ้าเธอตาย ทุกคนก็จะตาย!
Timer:เธออยากให้ทุกคน..
Mol:พอซักทีเถอะ!!
Mol:นาย....
Mol นั่งร้องไห้
Mol:ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก......
Timer:ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ....ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียบ้างสิ่งไป.....
Timer นั่งลงบนโซฟาข้างๆ Mol
New:(คิดในใจ)(ฉันว่าฉันขอ...ไปดีกว่า....)
New แอบย่องออกไป
Timer:จะไปไหน New?
Timer:นี้ไง Mol คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่...
Mol:คุณคือผู้ถูกเลือกงั้นหรอ?
New:Timer ไหนบอกว่ามีแค่นายรู้เรื่องนี้ไง?
Timer:ฉันก็แค่ต้องบอกเหตุผลให้ยั่ยนี้ฟังเท่านั้นหน่ะ...
Mol:งั้นคุณก็ต้องมีขั้วอำนาจโลกไว้ในมือหน่ะสิ...
New:ถ้ากล่องแห่งความทรงจำอยู่กับ Root
New:แต่ว่าฉันมี...ของสิ่งนี้อยู่.....
New หยิบกุญแจ Namtum จากกระเป๋าสะพายให้ Mol ดู
Mol:นี้มัน....
Mol:เครื่องมือนำทางในยุค อณาจักรโมต้าโบราณหนิ!?
New:ผมขอเรียกมันว่ากุญแจนำทางดีกว่า...
Timer:ว่าแต่นายรู้จักวิธีใช้มันไหมแหละ New
New:ฉันยังไม่รู้เลย....
New:แต่ว่ากล่องแห่งความทรงจำพอจะรู้แล้ว...ว่าใช้ยังไง...
New:เดียวนะ!?
New:Timer ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องบอกความจริงกับ Root และ Empty ได้แล้วนะ...
New:ฉันว่าฉันใช้ได้แล้วแหละ...
Timer:ใจเย็นๆก่อนนะ New ใจเย็นๆก่อน
New:ไม่แน่ว่าเราอาจปกป้องที่นี้ก็ได้นะ...
Mol:จริงหรอค่ะ...
New:อืม!?

-------------------------------------------------- ตัดฉับ ! อ่านจบตรงนี้แล้วมันดันมีตอนนี้ลงมาใหม่อีกรอบ พอต่อคำว่า "อืม" มันมีบทนี้ต่อมาอีก ดูนะคะ

ณ ช่วงเย็นในห้องสังเกตุการณ์
เอียดดด
เสียงประตูห้องสังเกตการณ์เปิดออก
New:ฮัลโล?
Welly ที่มองหน้าจอมอนิเตอร์หันหน้ามามอง New
Welly:มาแล้วหรอครับ อิๆ
New มองหน้าจอมอนิเตอร์
New:......นี้มัน......นี้มันอะไรกันเนีย!!
Welly:คุณคงเห็นแล้วสินะครับบรรยากาศข้างบน...
Welly:ตอนนี้พวกมันกำลังสำรวจข้างบนอยู่คาดว่าอีก 2-3 วันคงเริ่มมาหาชั้นใต้ดินแล้วแหละ....อิๆ
New:แล้วเราจะทำยังไงกันดีแหละครับ?
Welly:ใจเย็นๆก่อนอีก 2-3 วันพวกเราจะต้องย้ายออกไป...อิๆ
New:แล้วทำไมไม่ย้ายตั้งแต่ตอนนี้เลยแหละครับ?
Welly:ลองไปถาม Mol ดูสิแล้วจะรู้เอง อิๆ
Welly:เรื่องนั้นไม่ใช้ประเด็นหรอกนะ อิๆ
Welly:คือว่าฉันอยากจะขออะไรนายซักอย่างหน่อยได้ไหม?
New:อะไรหรอครับ...
Welly:ฉันอยากให้นายแต่งเรื่องราวของพวกเราหน่ะ...อิๆ
New:ทำไมอะครับ?
Welly:ฉันคิดว่าเกิดพวกเราพลาดท่าแล้วตายกันหมดจริงๆ...จะได้บอกให้รุ่นหลังรู้ไง? อิๆ
New:ผมเข้าใจแล้ว...
New:แล้วชื่อเรื่องแหละครับ......
Welly:แล้วแต่นายแล้วกันนะ อิๆ
หลังจากที่ New คุยกับ Welly อีก 10 นาทีเข้าก็เดินมานั้งคนเดียวในห้องรับแขก....
ณ ห้องรับแขก
New:(คิดในใจ)(ดีนะที่ฉันซื้อสมุดโน็ตไว้ 4 เล่มตอนก่อนหน้านี้.....)
์New:(คิดในใจ)(ว่าจะปรึกษาอะไรซักหน่อยกับ Root Empty ซักหน่อยแต่ก็หลับกันหมดแล้ว..)
New:เฮอ~
New นั่งแต่งเรื่องราวการเดินทางของตนเอง
New:จะเอาชื่อเรื่องอะไรดีนะ..
เอียดดด
Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสืออีก 3 เล่ม
Mol นั่งลงบนเก้าอี้โซฟา..และ Mol ก็สังเกตเห็น New กำลังทำอะไรบ้างอย่าง
Mol:ทำอะไรอยู่หรอค่ะคุณ New ..
New:กำลังเขียนหนังสืออยู่ครับ...
Mol:เอ๋!? คุณ New เขียนหนังสือด้วยหรอค่ะ?
New:อืมครับ....
Mol:แล้วๆ แต่งเรื่องอะไรมั้งอะค่ะ สำนักพิมพ์ไหน?
New:ใจเย็นๆครับ.....
New:ผมเขียนมา สองปีกว่าแล้วแต่ว่าทางสำนักพิมพ์ที่ผมส่งไปเข้าไม่รับผลงานผมหน่ะครับ....
Mol:อ่อ...
New:ที่คุณ Mol ครับผมมีอะไรจะถาม...
Mol:อะไรค่ะ...
New:ผมรู้ความจริงแล้ว....อีกไม่นานพวกมันข้างบนก็จะลงมาสำรวจกันแล้ว...
New:แต่ทำไมคุณไม่รีบย้ายคนตั้งแต่ตอนนี้...
Mol:เรื่องนี้.......คือฉัน....
Timer:เธอก็แค่เสียดายสถานที่แห่งนี้ใช่ไหม!?
Timer:ตอบมาซะ Mol!
Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด
New:(คิดในใจ)(Timer มาตั้งแต่ตอนไหนฟระ!?)
Mol:แล้วนายมายุ่งอะไรกับฉันห่ะ!?
Timer:เธอจะยอมตายตอนนี้เลยหรือไงห่ะ!?
Mol:ถ้าพวกนายจะหนีไปก่อนฉันไม่ว่าอะไรหรอกฉันจะอยู่ที่นี้!
Timer:รู้ไหมทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี้กับคนอย่างเธอ!
Timer:ก็เพราะว่าเพื่อนทุกคนเขาเป็นห่วงเธอไง!?
Timer:ทุกคนหน่ะจะตายไปพร้อมกับเธอก็ยังได้ถ้าเธอตาย ทุกคนก็จะตาย!
Timer:เธออยากให้ทุกคน..
Mol:พอซักทีเถอะ!!
Mol:นาย....
Mol นั่งร้องไห้
Mol:ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก......
Timer:ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ....ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียบ้างสิ่งไป.....
Timer นั่งลงบนโซฟาข้างๆ Mol
New:(คิดในใจ)(ฉันว่าฉันขอ...ไปดีกว่า....)
New แอบย่องออกไป
Timer:จะไปไหน New?
Timer:นี้ไง Mol คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่...
Mol:คุณคือผู้ถูกเลือกงั้นหรอ?
New:Timer ไหนบอกว่ามีแค่นายรู้เรื่องนี้ไง?
Timer:ฉันก็แค่ต้องบอกเหตุผลให้ยั่ยนี้ฟังเท่านั้นหน่ะ...
Mol:งั้นคุณก็ต้องมีขั้วอำนาจโลกไว้ในมือหน่ะสิ...
New:ถ้ากล่องแห่งความทรงจำอยู่กับ Root
New:แต่ว่าฉันมี...ของสิ่งนี้อยู่.....
New หยิบกุญแจ Namtum จากกระเป๋าสะพายให้ Mol ดู
Mol:นี้มัน....
Mol:เครื่องมือนำทางในยุค อณาจักรโมต้าโบราณหนิ!?
New:ผมขอเรียกมันว่ากุญแจนำทางดีกว่า...
Timer:ว่าแต่นายรู้จักวิธีใช้มันไหมแหละ New
New:ฉันยังไม่รู้เลย....
New:แต่ว่ากล่องแห่งความทรงจำพอจะรู้แล้ว...ว่าใช้ยังไง...
New:เดียวนะ!?
New:Timer ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องบอกความจริงกับ Root และ Empty ได้แล้วนะ...
New:ฉันว่าฉันใช้ได้แล้วแหละ...
Timer:ใจเย็นๆก่อนนะ New ใจเย็นๆก่อน
New:ไม่แน่ว่าเราอาจปกป้องที่นี้ก็ได้นะ...
Mol:จริงหรอค่ะ...
New:อืม!? <<< ตรงนี้ จริงๆมันต้องมีต่อเป็นด้านล่าง แต่พี่ดันก๊อปมาใหม่อีกรอบ กลับไปดูใหม่เน้อ
New:ฉันจะวัดดวงดูนะถ้าสำเร็จจริงที่นี้ก็จะปลอดภัย!
New:มีเวลาอีก 2-3 วัน Mol น่าจะไปเตรียมแผนได้แล้วแหละ!?
Mol:อืม!
New:ฉันว่าเธอต้องเตรียมแผนหนีด้วยนะถ้าไม่สำเร็จ...
New:วันพรุ่งนี้เป็นวันเตรียมการแล้วอีก 3 วันเตรียมลุย..
New:เป้าหมายคือจัดการกับพวกข้างบนให้หมด!?
Timer:แต่ว่านายยังไม่รู้เลยนะว่าพวกมันมีอะไรมั้ง...
New:นั้นสินะ.....
New:ฉันว่าฉันจะขอลาเรื่องการเรียนรู้ซัก 2 วันซักหน่อย...ฉันจะนั้งสังเกตการณ์พวกมันเองช่วง 2 วันนี้!
Timer:(คิดในใจ)(ไปเอาความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะ.....)
"ฉันจะขอรอดูต่อไปดีกว่า..."

[/spoiler]

“ท้องฟ้ามืดครึ่ม สายลมที่พัดผ่าน กาลเวลาล้วนก้าวไปข้างหน้า
อดีตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง อนาคตคือผลของการกระทำ”

ชอบวลีนี้จัง 'w'b

อยู่ร่วมกันย่อมต้องมีการแลกเปลี่ยนความรู้กันสินะ อืมมมม ติดตามตอนต่อไปแล้วกัน จะปกป้องที่นี่แล้วสินะ ...

[spoiler=ผิดพลาดครั้งใหญ่]
ถึงว่าทำไมบทนี้มันยาวจัง เพราะว่าก๊อปลงมาสองรอบนั่นเอง ดูดีๆนะคะ

-----------------------------------------------------------------

ณ ช่วงเย็นในห้องสังเกตุการณ์
เอียดดด
เสียงประตูห้องสังเกตการณ์เปิดออก
New:ฮัลโล?
Welly ที่มองหน้าจอมอนิเตอร์หันหน้ามามอง New
Welly:มาแล้วหรอครับ อิๆ
New มองหน้าจอมอนิเตอร์
New:......นี้มัน......นี้มันอะไรกันเนีย!!
Welly:คุณคงเห็นแล้วสินะครับบรรยากาศข้างบน...
Welly:ตอนนี้พวกมันกำลังสำรวจข้างบนอยู่คาดว่าอีก 2-3 วันคงเริ่มมาหาชั้นใต้ดินแล้วแหละ....อิๆ
New:แล้วเราจะทำยังไงกันดีแหละครับ?
Welly:ใจเย็นๆก่อนอีก 2-3 วันพวกเราจะต้องย้ายออกไป...อิๆ
New:แล้วทำไมไม่ย้ายตั้งแต่ตอนนี้เลยแหละครับ?
Welly:ลองไปถาม Mol ดูสิแล้วจะรู้เอง อิๆ
Welly:เรื่องนั้นไม่ใช้ประเด็นหรอกนะ อิๆ
Welly:คือว่าฉันอยากจะขออะไรนายซักอย่างหน่อยได้ไหม?
New:อะไรหรอครับ...
Welly:ฉันอยากให้นายแต่งเรื่องราวของพวกเราหน่ะ...อิๆ
New:ทำไมอะครับ?
Welly:ฉันคิดว่าเกิดพวกเราพลาดท่าแล้วตายกันหมดจริงๆ...จะได้บอกให้รุ่นหลังรู้ไง? อิๆ
New:ผมเข้าใจแล้ว...
New:แล้วชื่อเรื่องแหละครับ......
Welly:แล้วแต่นายแล้วกันนะ อิๆ
หลังจากที่ New คุยกับ Welly อีก 10 นาทีเข้าก็เดินมานั้งคนเดียวในห้องรับแขก....
ณ ห้องรับแขก
New:(คิดในใจ)(ดีนะที่ฉันซื้อสมุดโน็ตไว้ 4 เล่มตอนก่อนหน้านี้.....)
์New:(คิดในใจ)(ว่าจะปรึกษาอะไรซักหน่อยกับ Root Empty ซักหน่อยแต่ก็หลับกันหมดแล้ว..)
New:เฮอ~
New นั่งแต่งเรื่องราวการเดินทางของตนเอง
New:จะเอาชื่อเรื่องอะไรดีนะ..
เอียดดด
Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสืออีก 3 เล่ม
Mol นั่งลงบนเก้าอี้โซฟา..และ Mol ก็สังเกตเห็น New กำลังทำอะไรบ้างอย่าง
Mol:ทำอะไรอยู่หรอค่ะคุณ New ..
New:กำลังเขียนหนังสืออยู่ครับ...
Mol:เอ๋!? คุณ New เขียนหนังสือด้วยหรอค่ะ?
New:อืมครับ....
Mol:แล้วๆ แต่งเรื่องอะไรมั้งอะค่ะ สำนักพิมพ์ไหน?
New:ใจเย็นๆครับ.....
New:ผมเขียนมา สองปีกว่าแล้วแต่ว่าทางสำนักพิมพ์ที่ผมส่งไปเข้าไม่รับผลงานผมหน่ะครับ....
Mol:อ่อ...
New:ที่คุณ Mol ครับผมมีอะไรจะถาม...
Mol:อะไรค่ะ...
New:ผมรู้ความจริงแล้ว....อีกไม่นานพวกมันข้างบนก็จะลงมาสำรวจกันแล้ว...
New:แต่ทำไมคุณไม่รีบย้ายคนตั้งแต่ตอนนี้...
Mol:เรื่องนี้.......คือฉัน....
Timer:เธอก็แค่เสียดายสถานที่แห่งนี้ใช่ไหม!?
Timer:ตอบมาซะ Mol!
Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด
New:(คิดในใจ)(Timer มาตั้งแต่ตอนไหนฟระ!?)
Mol:แล้วนายมายุ่งอะไรกับฉันห่ะ!?
Timer:เธอจะยอมตายตอนนี้เลยหรือไงห่ะ!?
Mol:ถ้าพวกนายจะหนีไปก่อนฉันไม่ว่าอะไรหรอกฉันจะอยู่ที่นี้!
Timer:รู้ไหมทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี้กับคนอย่างเธอ!
Timer:ก็เพราะว่าเพื่อนทุกคนเขาเป็นห่วงเธอไง!?
Timer:ทุกคนหน่ะจะตายไปพร้อมกับเธอก็ยังได้ถ้าเธอตาย ทุกคนก็จะตาย!
Timer:เธออยากให้ทุกคน..
Mol:พอซักทีเถอะ!!
Mol:นาย....
Mol นั่งร้องไห้
Mol:ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก......
Timer:ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ....ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียบ้างสิ่งไป.....
Timer นั่งลงบนโซฟาข้างๆ Mol
New:(คิดในใจ)(ฉันว่าฉันขอ...ไปดีกว่า....)
New แอบย่องออกไป
Timer:จะไปไหน New?
Timer:นี้ไง Mol คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่...
Mol:คุณคือผู้ถูกเลือกงั้นหรอ?
New:Timer ไหนบอกว่ามีแค่นายรู้เรื่องนี้ไง?
Timer:ฉันก็แค่ต้องบอกเหตุผลให้ยั่ยนี้ฟังเท่านั้นหน่ะ...
Mol:งั้นคุณก็ต้องมีขั้วอำนาจโลกไว้ในมือหน่ะสิ...
New:ถ้ากล่องแห่งความทรงจำอยู่กับ Root
New:แต่ว่าฉันมี...ของสิ่งนี้อยู่.....
New หยิบกุญแจ Namtum จากกระเป๋าสะพายให้ Mol ดู
Mol:นี้มัน....
Mol:เครื่องมือนำทางในยุค อณาจักรโมต้าโบราณหนิ!?
New:ผมขอเรียกมันว่ากุญแจนำทางดีกว่า...
Timer:ว่าแต่นายรู้จักวิธีใช้มันไหมแหละ New
New:ฉันยังไม่รู้เลย....
New:แต่ว่ากล่องแห่งความทรงจำพอจะรู้แล้ว...ว่าใช้ยังไง...
New:เดียวนะ!?
New:Timer ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องบอกความจริงกับ Root และ Empty ได้แล้วนะ...
New:ฉันว่าฉันใช้ได้แล้วแหละ...
Timer:ใจเย็นๆก่อนนะ New ใจเย็นๆก่อน
New:ไม่แน่ว่าเราอาจปกป้องที่นี้ก็ได้นะ...
Mol:จริงหรอค่ะ...
New:อืม!?

-------------------------------------------------- ตัดฉับ ! อ่านจบตรงนี้แล้วมันดันมีตอนนี้ลงมาใหม่อีกรอบ พอต่อคำว่า "อืม" มันมีบทนี้ต่อมาอีก ดูนะคะ

ณ ช่วงเย็นในห้องสังเกตุการณ์
เอียดดด
เสียงประตูห้องสังเกตการณ์เปิดออก
New:ฮัลโล?
Welly ที่มองหน้าจอมอนิเตอร์หันหน้ามามอง New
Welly:มาแล้วหรอครับ อิๆ
New มองหน้าจอมอนิเตอร์
New:......นี้มัน......นี้มันอะไรกันเนีย!!
Welly:คุณคงเห็นแล้วสินะครับบรรยากาศข้างบน...
Welly:ตอนนี้พวกมันกำลังสำรวจข้างบนอยู่คาดว่าอีก 2-3 วันคงเริ่มมาหาชั้นใต้ดินแล้วแหละ....อิๆ
New:แล้วเราจะทำยังไงกันดีแหละครับ?
Welly:ใจเย็นๆก่อนอีก 2-3 วันพวกเราจะต้องย้ายออกไป...อิๆ
New:แล้วทำไมไม่ย้ายตั้งแต่ตอนนี้เลยแหละครับ?
Welly:ลองไปถาม Mol ดูสิแล้วจะรู้เอง อิๆ
Welly:เรื่องนั้นไม่ใช้ประเด็นหรอกนะ อิๆ
Welly:คือว่าฉันอยากจะขออะไรนายซักอย่างหน่อยได้ไหม?
New:อะไรหรอครับ...
Welly:ฉันอยากให้นายแต่งเรื่องราวของพวกเราหน่ะ...อิๆ
New:ทำไมอะครับ?
Welly:ฉันคิดว่าเกิดพวกเราพลาดท่าแล้วตายกันหมดจริงๆ...จะได้บอกให้รุ่นหลังรู้ไง? อิๆ
New:ผมเข้าใจแล้ว...
New:แล้วชื่อเรื่องแหละครับ......
Welly:แล้วแต่นายแล้วกันนะ อิๆ
หลังจากที่ New คุยกับ Welly อีก 10 นาทีเข้าก็เดินมานั้งคนเดียวในห้องรับแขก....
ณ ห้องรับแขก
New:(คิดในใจ)(ดีนะที่ฉันซื้อสมุดโน็ตไว้ 4 เล่มตอนก่อนหน้านี้.....)
์New:(คิดในใจ)(ว่าจะปรึกษาอะไรซักหน่อยกับ Root Empty ซักหน่อยแต่ก็หลับกันหมดแล้ว..)
New:เฮอ~
New นั่งแต่งเรื่องราวการเดินทางของตนเอง
New:จะเอาชื่อเรื่องอะไรดีนะ..
เอียดดด
Mol เดินเข้ามาในห้องพร้อมหนังสืออีก 3 เล่ม
Mol นั่งลงบนเก้าอี้โซฟา..และ Mol ก็สังเกตเห็น New กำลังทำอะไรบ้างอย่าง
Mol:ทำอะไรอยู่หรอค่ะคุณ New ..
New:กำลังเขียนหนังสืออยู่ครับ...
Mol:เอ๋!? คุณ New เขียนหนังสือด้วยหรอค่ะ?
New:อืมครับ....
Mol:แล้วๆ แต่งเรื่องอะไรมั้งอะค่ะ สำนักพิมพ์ไหน?
New:ใจเย็นๆครับ.....
New:ผมเขียนมา สองปีกว่าแล้วแต่ว่าทางสำนักพิมพ์ที่ผมส่งไปเข้าไม่รับผลงานผมหน่ะครับ....
Mol:อ่อ...
New:ที่คุณ Mol ครับผมมีอะไรจะถาม...
Mol:อะไรค่ะ...
New:ผมรู้ความจริงแล้ว....อีกไม่นานพวกมันข้างบนก็จะลงมาสำรวจกันแล้ว...
New:แต่ทำไมคุณไม่รีบย้ายคนตั้งแต่ตอนนี้...
Mol:เรื่องนี้.......คือฉัน....
Timer:เธอก็แค่เสียดายสถานที่แห่งนี้ใช่ไหม!?
Timer:ตอบมาซะ Mol!
Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด
New:(คิดในใจ)(Timer มาตั้งแต่ตอนไหนฟระ!?)
Mol:แล้วนายมายุ่งอะไรกับฉันห่ะ!?
Timer:เธอจะยอมตายตอนนี้เลยหรือไงห่ะ!?
Mol:ถ้าพวกนายจะหนีไปก่อนฉันไม่ว่าอะไรหรอกฉันจะอยู่ที่นี้!
Timer:รู้ไหมทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี้กับคนอย่างเธอ!
Timer:ก็เพราะว่าเพื่อนทุกคนเขาเป็นห่วงเธอไง!?
Timer:ทุกคนหน่ะจะตายไปพร้อมกับเธอก็ยังได้ถ้าเธอตาย ทุกคนก็จะตาย!
Timer:เธออยากให้ทุกคน..
Mol:พอซักทีเถอะ!!
Mol:นาย....
Mol นั่งร้องไห้
Mol:ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันหรอก......
Timer:ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ....ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียบ้างสิ่งไป.....
Timer นั่งลงบนโซฟาข้างๆ Mol
New:(คิดในใจ)(ฉันว่าฉันขอ...ไปดีกว่า....)
New แอบย่องออกไป
Timer:จะไปไหน New?
Timer:นี้ไง Mol คนที่ฉันกำลังตามหาอยู่...
Mol:คุณคือผู้ถูกเลือกงั้นหรอ?
New:Timer ไหนบอกว่ามีแค่นายรู้เรื่องนี้ไง?
Timer:ฉันก็แค่ต้องบอกเหตุผลให้ยั่ยนี้ฟังเท่านั้นหน่ะ...
Mol:งั้นคุณก็ต้องมีขั้วอำนาจโลกไว้ในมือหน่ะสิ...
New:ถ้ากล่องแห่งความทรงจำอยู่กับ Root
New:แต่ว่าฉันมี...ของสิ่งนี้อยู่.....
New หยิบกุญแจ Namtum จากกระเป๋าสะพายให้ Mol ดู
Mol:นี้มัน....
Mol:เครื่องมือนำทางในยุค อณาจักรโมต้าโบราณหนิ!?
New:ผมขอเรียกมันว่ากุญแจนำทางดีกว่า...
Timer:ว่าแต่นายรู้จักวิธีใช้มันไหมแหละ New
New:ฉันยังไม่รู้เลย....
New:แต่ว่ากล่องแห่งความทรงจำพอจะรู้แล้ว...ว่าใช้ยังไง...
New:เดียวนะ!?
New:Timer ฉันว่าถึงเวลาที่นายต้องบอกความจริงกับ Root และ Empty ได้แล้วนะ...
New:ฉันว่าฉันใช้ได้แล้วแหละ...
Timer:ใจเย็นๆก่อนนะ New ใจเย็นๆก่อน
New:ไม่แน่ว่าเราอาจปกป้องที่นี้ก็ได้นะ...
Mol:จริงหรอค่ะ...
New:อืม!? <<< ตรงนี้ จริงๆมันต้องมีต่อเป็นด้านล่าง แต่พี่ดันก๊อปมาใหม่อีกรอบ กลับไปดูใหม่เน้อ
New:ฉันจะวัดดวงดูนะถ้าสำเร็จจริงที่นี้ก็จะปลอดภัย!
New:มีเวลาอีก 2-3 วัน Mol น่าจะไปเตรียมแผนได้แล้วแหละ!?
Mol:อืม!
New:ฉันว่าเธอต้องเตรียมแผนหนีด้วยนะถ้าไม่สำเร็จ...
New:วันพรุ่งนี้เป็นวันเตรียมการแล้วอีก 3 วันเตรียมลุย..
New:เป้าหมายคือจัดการกับพวกข้างบนให้หมด!?
Timer:แต่ว่านายยังไม่รู้เลยนะว่าพวกมันมีอะไรมั้ง...
New:นั้นสินะ.....
New:ฉันว่าฉันจะขอลาเรื่องการเรียนรู้ซัก 2 วันซักหน่อย...ฉันจะนั้งสังเกตการณ์พวกมันเองช่วง 2 วันนี้!
Timer:(คิดในใจ)(ไปเอาความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะ.....)
"ฉันจะขอรอดูต่อไปดีกว่า..."

[/spoiler]

ขอบใจมากๆเลยนะครับ ถึงว่าทำไมมันยาวๆ น