(ช่วงปรับปรุงกระทู้) THE STORY OF LIFE Season 2 [PART 41] การสำรวจของพวกพ้อง

 

จากผู้แต่ง (Mr.F)

 

ถึงผู้อ่านและผู้มาส่องทุกท่าน...
ผมหายไปนานจากการแต่งเรื่องนี้และต้องการจะมาแต่งต่อให้จบ
เนื่องจากช่วงนี้เป็นช่วงจุดเปลี่ยนของชีวิตผมคือการไปสอบเข้ามหาลัยต่างๆ จึงไม่มีเวลามาลงมากนัก
(แต่ก็ยังมาลง ฮาๆ) ผู้อ่านจากน้อยอยู่แล้วก็คงน้อยลงไปอีกหลังจากหายไปนานเอาเป็นว่า ผมฝ่าวงล้อมทุบให้และมาแต่งต่อแล้วนะครับ
(^ ^)

 

Mister F Present ...

 

 

The Story Of Life
                                                          Season 2

Part 40

“การฝึกฝนของพวกพ้อง”

(วาดไว้เมื่อนานมาแล้ว)

 

วันที่  1 แห่งการเตรียมการ

 

ณ ห้องพักหมายเลข 2

New ได้นั่งทำอะไรบ้างอย่างบนโต๊ะทำงานในห้องคนเดียว...เงียบๆ..ภายในห้อง ที่ค่อนข้างจะโทรมแต่ก็เป็นที่พักที่ดี

New:เอาหล่ะ...ถ้าอุปกรณ์มีครบแล้วเราจะสามารถเอาชนะได้เช่นเดียวกัน!..
New:ฉันคงต้องไปถาม คุณ Mol ซะแล้วหล่ะว่าพอมีไอ้นั้นอยู่ไหม?
New:ถึงฉันจะไม่ค่อยฉลาดเรื่องวางแผนการรบมากนัก...
New:แต่ฉันมีไอ้นี้อยู่...
New:....New’s MindMap #3....
*(หมายเหตุ  มาย์เมพเบอร์สาม เป็นมาย์เมพที่New ใช้วิเคราะโจทย์เวลาทำข้อสอบ)
New:...ฮ่าๆ.....

New นั่งยิ้มคนเดียวในห้อง
..
"เอียดดดดดด......." เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้อง
..
Root และ Empty เปิดประตูเดินเข้ามาในห้องของ New ด้วยท่าทางที่จริงจังมาก...
..
New หันหน้าไปหา Root และ Empty ..
..
New:สวัสดีพวก ฮ่าๆ...
Root:....สวัสดีงั้นหรอ...?
Root:ทำไมนายไม่บอกเรื่อง Timer ให้พวกเราสองคนรู้เหะ!?

Root ต่อยหน้า New จนทำให้ New ตกเก้าอี้...

Empty:...............

Empty ยืนมอง New และ Root

New (คิดในใจ)(หมัดหนักเป็นบ้า)
New:...ฉันก็บอกให้ Timer ไปบอกพวกนายแล้วหนิ....
Root:นายหน่ะ...น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้รู้ไหม!?
Root:นายอย่าปิดเรื่องสำคัญ กับเพื่อนของตนเองสิ! New!!
New:หือๆ

New ลุกขึ้นมาต่อยหน้า Root

New:นี้ Root นายรู้ไหม......เหตุผลที่ฉันไม่บอกเรื่องของ Timer ให้พวกนายรู้ก็เพราะว่า!!
New:ฉันไม่อยากให้พวกนายพึงพาแต่คนอื่น กับ ดวง!!
New:ตลอดการเดินทางของพวกเรา ที่พวกเรารอดมาได้ก็เพราะคนอื่นช่วยไว้ไม่ใช่หรอ!!!

New ร้องไห้ออกมา...

New:ฉันอยากให้พวกเราฝึกฝนกันมั่ง!! หัดพึงพาตัวเอง!!!
New:โดยไม่ต้องพึงตัวเองไงหล่ะ!!

New เช็ดน้ำตาตนเองบนใบหน้า

New:ฉันนี้มัน..เรื่องแค่นี้ก็ร้องไห้นะ...ฮ่าๆ...
Empty:.............
Root:นี้ Empty รู้ไหม New พูดถูกแล้วแหละ...พวกเรามันงี่เง่า...ฮ่าๆ
Empty:......
Root:พูดมั่งก็ได้นะ Empty .....
Empty: (ทางจิต)(คือฉันอยากให้พวกนายดูกองแฟ้มที่ตกออกมาจากชั้นวางของหน่ะ...)
New: (ทางจิต)(สงสัยตอนฉันล้มกล่องบนนั้นมันหล่นลงมาหล่ะมั้ง....)

Root มองแฟ้มภาพที่ตกลงมา..

Root:นี้มันบ้าอะไรกันเนีย!?
Root:มันมีแต่รูป...

New หยิบแฟ้มภาพขึ้นมาดู....

New:ใครก็ได้.......ควักลูกตาฉันมาล้างน้ำที....
New ทางจิต)(Empty ถ้านะเธอเป็นผู้หญิงเธอเก็บให้พวกฉันหน่อยนะ..)
New ทางจิต)(ฉันขอไปอ้วกแปบ...)
Root: (ทางจิต)(ฉันขอไปด้วยเช่นกัน!)

New และ Root ออกไปจากห้องและวิ่งไปห้องน้ำ

Empty:ห่ะ?
Empty:ว่าแต่ทำไมถึงมีรูปพวกนี้อยู่ในห้องนี้กันนะ....

Empty เก็บรูปใส่แฟ้มแล้วนำไปวางไว้บนชั้นเหมือนเดิม...

Empty:เฮ้อ~......

เอียดดดดดดดด... เสียงประตูเปิดเบาๆ
..
Empty:ฉันเก็บให้หมด....แล้วนะพวกนาย...
Timer:นั้นหน่ะเป็นรูปของรักของห่วงของชายที่ชื่อ เวก้าหน่ะ...

Empty ใช่กำปั้นต่อยไปที่ Timer จึงทำให้ Timer ล้มลงไปกองอยู่บนพื้น..

Empty:นายมาทำอะไรในห้องนี้ Timer!!
Empty:คิดจะทำอะไรฉันหน่ะ!?
Timer:ใจเย็นๆก่อน....ครับ...

Timer ยืนขึ้นและเช็ดเลือดที่ออกจากปากด้วยผ้าเช็ดหน้า...

Timer: คนรุ่นแรงอย่างเธอหน่ะ.....ไม่มีผู้ชายคนไหนหื่นใส่หรอก...
Empty:ว่ายังไงนะ!!!
Timer:อุ๊ป!? ลืมตัว...

Empty กระโดดถีบ Timer ติดกำแพง.....

Timer (คิดในใจ)(.....ไปฝึกที่ไหนมานะ....ผู้หญิงอะไรถีบแรงมากเลย...)
Timer:ช่างมันเถอะครับเรื่องนั้น...

Timer มองหน้า Empty

Timer (คิดในใจ)(...ผมม้วนๆแบบนี้มันคุ้นๆเหะ.....คิดไปเองหรือปล่าวนะ...)
Timer:ผมได้ยินว่าคุณเป็นคนมีพรสวรรค์ในการยิงปืนมาหน่ะ...
Timer:มันจริงหรือปล่าวครับ....
Empty:......แล้วแต่...คุณจะคิด...
Timer:........
Empty:........
Empty:ไม่มีอะไรจะคุยแล้วหรอค่ะ?...

เอียดดดดดด... เสียงเปิดประตูดังขึ้น

New:เก็บรูปงี่เง่าพวกนั้นหมดหรือยังหล่ะ Empty....
Root:นั้นสิ....ฉันเห็นแล้วมันทุเรศตามากเลย....
Empty:เก็บให้หมดแล้วแหละ..
Root:อ้าว! Timer! มาทำอะไรที่นี้หรอ?
Timer:ไม่มีอะไรหรอก Root
New:อืม...

หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปฝึกตามตารางการฝึกยกเว้น New
ที่กำลังนั่งสังเกตจอมอนิเตอร์...ในห้องสังเกตุการณ์...
 
ณ ห้องเรียนรู้ที่ 5
 

Mol Empty Fortest Ammer กำลังเรียนรู้การ ยิงปืนให้แม่น....จาก Empty
Empty:เอาหล่ะทุกคนจับปืนไว้ให้นิ่งที่สุดนะ...ตามที่ฉันบอก..
Empty:นิ่งให้ได้ 2 นาทีโดยที่พยายามไม่ขยับจากจุกที่เล็ง...พยายามทำให้ได้นะถ้าทำได้การซุ่มยิงแม่นๆจะได้ดีขึ้น...
Empty:ใครมีปัญหาอะไรอีกไหม?
Fortest:แล้วการฝึกยิงมีแค่นี้หรอ?
Empty:ยังมีอีกเยอะเลยแหละนะ.... ที่ฉันสอนนี้แค่เทคนิคพื้นฐานของฉันเองแหละ...
Empty:จะคุยกันก็ได้นะ แต่ห้ามวางปืนและขยับมาก...
Empty:การสอนการยิงปืนในวันนี้ฉันจะบอกเทคนิกของฉันไปส่วนที่เหลือพวกเธอไปฝึกกันเองนะ...
Empty:ครบสองนาทีบอกด้วยนะฉันจะได้สอนเรื่องต่อไป...

Empty หยิบหนังสือจากชั้นหนังสือขึ้นมาอ่าน

Ammer:นี้ Fortest ...
Fortest:อะไร?
Ammer:เมือยมือไหม?
Fortest:สุดๆเลยแหละ...
Ammer:.............

Ammer:นี้ๆ..Mol
Mol:อะไรหรอค่ะ.....
Ammer:คุณเคยยิงปืนไหม?
Mol:ไม่หรอกค่ะฉันไม่เคย....
Ammer:.............
Ammer:เมือไหร่จะครบ 2 นาทีกันนะ...
Ammer:นี้ Empty กี่นาทีแล้ว?
Empty:หยิบนาฬิกาที่อยู่บนโต๊ะมาดู...
Empty:OK ครบ 2 นาทีแล้ว....

ทุกคนลดมือลง

Empty:พยายามฝึกอย่างนี้ทุกวันเวลาเล็งปืนจะได้มือนิ่ง....
Empty:เอาแหละขั้นตอนต่อไปฉันจะสอนวิธีการ เปลี่ยนกระสุนแบบรวบรัด...
 
กลับมา ณ ห้องสังเกตการณ์....
 
New นั่งจ้องจอมอนิเตอร์อย่างใจจดใจจ่อ...

New (คิดในใจ)(ฉันชักสงสัยว่าทำไมฉันไปยุ่งเรื่องคนอื่นนะ....)

Welly เดินเข้ามาพร้อมกาแฟ 1 ถ้วยบนมือตนเอง..

Welly:New กาแฟสักแก้วไหม?
New:ไม่เอาหรอกครับเดียวผมหลับ...
Welly:อิๆ ฉันเอามาแค่แก้วเดียวหน่ะ... ถึงนายต้องการก็เถอะ..
New: (คิดในใจ)(แล้วจะถามเพื่ออะไรเนีย...)
Welly: อิๆ นายนั่งสังเกตมาเป็นเวลานานแล้วใช่ไหม...New
New:งืม....
Welly:นี้ New ฉันมีอะไรให้ดู อิๆ
New:อะไรหรอครับ?
Welly:สิ่งที่ได้จากการทำงานหน้าเบื่อไงแหละ อิๆ...

Welly ยิ้มเหมือนฉีกยิ้ม

 
ณ ห้องเรียนรู้ที่ 6 Root Wello Mamboo Portef
 

Root จับกลุ่มยืนล้อมวง กระชิบให้ Wello และ Mamboo ฟัง

Root: (กระชิบ)(ยัยหน้าหลอนนี้เป็นใครกันนะ...มาทำอะไรที่นี้)
Wello: (กระชิบ)(อย่าบอกนะว่าจะมาสอนเราวันนี้...)
Mamboo: (กระชิบ)(ฉันคิดว่าน่าจะใช่นะ...)
Mamboo: (กระชิบ)(จะมาสอนทำหน้าหลอนหรือไงนะ...)
Portef (กระชิบ)(อืม....นั้นสิ...)
Root: (กระชิบ)(ฉันว่านะคนทีนี้มีแต่คนแปลกๆนะ...)
Portef[/b]: (กระชิบ)(แปลกๆแบบนี้แหละฉันชอบ....)
Wello: เดียวนะ?
Mamboo: หมวกแดงแกหันหน้าไปซ้ายแกดิ...

Root หันหน้าไปทางซ้ายแล้ว ต้องพบเจอกับ Portef ที่ทำหน้าหลอนฉีกยิ้มอยู่ข้างหลัง...
Root ถึงกับตกใจ

Root:จ๊ากกกก!?
Portef:นี้พวกนาย.............นินทาอะไร.....ฉันหน่ะ....

Portef พุ่งเข้าไปหาตัว Wello อย่างรวดเร็ว...

Wello:เฮ้ยเดียวจะทำอะไร?

Portef ใช้นิ้วของตนเองกดเข้าไปที่แขนของ Wello

Wello:อ๊ากกกก นี้มันอะไรกันเนีย?

Wello เกิดอาการเจ็บแขน
Portef พุ่งเข้าไปหา Mamboo แล้วใช่นิ้วกดเข้าไปที่แขนของ Mamboo
Mamboo พยายามหลบแต่หลบไม่พ้น...

Mamboo:กำลังนี้มันอะไรกัน?

Portef พุ่งเข้าไปหา Root แล้วใช่นิ้วกดเข้าไปที่แขนของ Root

Root:อ๊ากกกกกก!!! ทำไมมันรู้สึกเจ็บเข้าไปในกระดูกเลย ฟระเนีย!!.....

Portef วิ่งไปล๊อกประตู....

Portef: วันนี้พวกนายได้เล่นสนุกกับฉันแน่ๆ.......

Portef มองทุกคนด้วยสายตาแปลกๆ

Root:เฮ้ยเดียวว!!?
Wello:ปล่อยพวกฉันออกไปนะ!!!!??
Portef:หือๆ......
Portef:ฉัน.....จะสอนวิธีทรมาณ.......คู่ต่อสู้ให้พวกนายดูนะจ๊ะ หือๆ.......
 
แวบกลับมาห้องสังเกตุการณ์
 
New นั่งมองสิ่งที่ Welly ให้ดู

New:.....
Welly:เป็นยังไงแปลกไหม?
New:ไม่ต่างอะไรกับพวกเราเลยนะ....
New:เหอะๆ...
Welly:เดียวฉันไปห้องเรียนรู้ 7 ก่อนนะแค่อยากแวบมาให้นายดูอะไรหน่อย...อิๆ

Welly เดินออกไปจากห้องสังเกตการณ์....

New นั่งมองเทปกล้องวงจรปิด เนื้อหาในเทปนั้นเป็นการใช้ชีวิตของมนุษย์ต่างดาวที่แอบถ่ายมาไว้ได้ในช่วง วันที่ผ่านมา...

New:พวกนั้นก็เหมือนมนุษย์นั้นแหละนะ....
New:มีชีวิต มีจิตใจ...
New:จะว่าไปฉันยังไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลยนะ...แอบหลับสักหน่อยดีกว่า......

New ลงจากเก้าอี้และลงไปนอนราบกับพื้น....
 
ณ ห้องเรียนรู้ 7 Gomodo Zass
 

Gomodo และ Zass นั่งเล่นหมากฮอสด้วยกันบนพื้นโดยตารางหมากฮอสใช้สีเทียนเขียนแล้วใช้ก้อนหินเป็นหมาก....

Gomodo:แกว่าไหม....
Zass:อะไรหรอ..
Gomodo:ข้ารู้สึกว่ามันน่าเบื่อนะ...
Zass:นั้นสินะ.....
Gomodo:ข้าอยากรู้ความลับของพวก 5 คนนั้นว่าทำไมพวกนั้นถึงเก่งจัง...
Zass:นั้นสินะ ดูเหมือนพวกมันจะยังสอนเราไม่หมดแน่ๆ....

Gomodo กินหมากของ Zass  3 ตัว

Gomodo:เป็นไปตามแผน ฮ่าๆ!!!?
Zass:เล่นกันเฉยๆแกก็ยังโกงข้านะ!

เอียดดดดด.... เสียงเปิดประตู

Welly เปิดประตูเข้ามาในห้อง...

Welly:ฉันขอโทษดีนะ อิๆ ที่ฉันมาช้า....

Gomodo:ไงเจ้า อิๆ...
Welly:สวัสดี คนหัวใส่ฟันหยิน กับ คนธรรมดาฟันหยิน อิๆ
Zass:ว่ายังไงนะ!?

Zass ยืนขึ้นมาแล้วมองหน้า Welly

Welly:ใจเย็นๆครับ คุณหยินธรรมดา..ผมลืมชื่อคุณจริงๆ..อิๆ
Zass:ฉัน!!

Zass กำหมัดด้วยความหงุดหงิด

Zass:ชื่อ!!!

Zass พุ่งหมัดไปที่ Welly

Zass: Zass!!!!

Welly ใช้มือพลักให้ไปทิศทางอื่น...

Gomodo:เหอะๆ นี้แหละนะพวกใช้กำลัง...
Zass:ก่อนหน้านี้แกก็ใช้ไม่ใช่หรือไง ไอ้โล้น!?

Zass ตะโกนใส่หน้า Gomodo

Welly:พวกคุณๆ นี้ตลกจังเลยนะครับ น่าไปเปิดตลกหมูกระทะนะครับ...อิๆ
Zass,Gomodo:แกนั้นแหละหยุด อิๆ แล้วมาซ้อมได้แล้ว!?
Gomodo:บอกความลับแกมาทำไมแกถึงพลักการโจมตีเราได้?
Zass:ยังไม่พอนะเหมือนแกแข็งแรงมากทั้งๆที่ร่างกายเป็นไอ้โย่งแบบนี้...
Welly:เรื่องแบบนี้ฉันจะ พรรณาโวหารให้ฟังนะ อิๆ
Zass:บรรยายก็ได้เฟ้ย!?
Welly:เมื่อก่อน...ฉันเคยไปประจำการที่หน่วยงานแห่งหนึ่ง....อิๆ
Welly:ทุกๆวันพวกนั้นให้ฉันฝึกการต่อสู้ที่เรียกว่า Def (ดริฟ) ไว้ป้องกันตัว..อิๆ
Welly:ในฐานะที่ฉันเป็นคนเฝ้าจอมอนิเตอร์หน่ะ อิๆ
Welly:เอาเป็นว่ามันต้องฝึกทุกวันถึงจะคล่องตัวอะนะ..อิๆ
Welly:เดียวฉันจะสอนพื้นฐานให้พวกนายแล้วกันถ้าต้องการ.....อิๆ
Zass:เหมือนฉันจะเคยได้ยินมาเหมือนกันนะ การต่อสู้ที่เรียกว่า Def...
Zass:เป็นท่าต่อสู้โบราณของพวก โดซ่า ...
Gomodo:อย่าบอกนะว่าแกเชื้อสาย พวกโดซ่า?
Welly:ตัวฉันนั้นได้แค่วิชา แต่สายเลือดนั้นไม่มา...อิๆ
Gomodo:ฉันเริ่มอยากฝึกแล้วสิ แกบอกมาซะ! ความลับของแก !
Welly:ฉันขออะไรพวกนายอยางนึงได้ไหม อิๆ....
Zass:ว่ามา!
Welly:ช่วยฉันคิดมุขไปเล่นกับเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม..อิๆ
Zass,Gomodo:ไปเล่นไกลๆตรงนู่นเลยไป  ไอ้เจ้า อิๆ!!

Zass Gomodo ตะโกนใส่ Welly

Welly:ฉันล้อเล่นหน่ะอิๆ....
Welly:แต่มีสิ่งนึ่งมันสำคัญมากฉันอยากให้พวกนายจำ......

 
ณ อาณาจักรอันแสนไกลโผ่น
 

หนุ่มอัศวินส่วมเกราะกำลังต่อสู้กับพวกก๊อบลิน
“เข้ามาเลยไอ้พวก งี่เง่า!!”

อัศวินสวมเกราะ กระโดดใช้ดาบฟันพวกก๊อบลิน และ หมุนตัวฟันพวกก๊อบลิน
อัศวินสวมเกราะ:พวกแกอย่าได้มาบุกรุกดินแดนอันแสนสงบสุขและกว้างใหญ่ที่ฉันอยู่....
ก๊อบลิน:ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้อัศวิน เอ็นดิเคเตอร์!

พวกก๊อบลินหลบหนีออกไปจากอัศวินด้วยความกลัว..

อิศวินสวมเกราะ:และแล้วความสงบก็กลับมาแล้ว!

อิศวินสวมเกราะ มองไปที่พระอาทิตย์ที่สาดสองมาที่ตัวเขา...

อิศวินสวมเกราะ:นี้แหละนะชีวิต เหมือนกับแสงอรุณ.....
อิศวินสวมเกราะ:....ฮาๆ.....ฮาๆ......ฮาๆ!

อัศวินสวมเกราะชูดาบขึ้นไปเหนือหัวแล้วหัวเราะดังๆ
ฮาๆ ฮาๆ

“อืม.......คือว่า.....คุณNewค่ะ...ว่างไหมค่ะ?”

New ตกใจและล้มลงจากโต๊ะพร้อมไม้บรรทัดที่ชูเหนือหัวเขา

New:คุณ!Mol เมือกี้ไม่เห็นอะไรใช่ไหมครับ!?

New รีบลุกขึ้นและซ่อนไม้บรรทัด

Mol:....ม....ไม่เห็นหรอกค่ะ.....
Mol: (คิดในใจ)(หมอนี้ทำบ้าอะไรเนีย...)
New:มีอะไรหรือปล่าวครับ?
Mol:ฉันจะพาคุณไปดูของที่ต้องการ
Mol:ตามฉันมาเลยค่ะ...แต่อย่าให้ใครรู้นะค่ะ....แล้วก็มันไกลมากด้วย...
New:อ๋อได้ครับ...แล้วใครจะมาเฝ้าที่นี้แหละครับ?
Empty:ฉัน..เอง!
Empty:เมื่อกี้นายทำอะไรงี่เง่าเมื่อกี้ New...
New:ขอร้องนะ Empty อย่าไปบอกใครนะ...
Empty:อัศวินงั้นหรอ? นิว.....

Empty ใช้มือปิดปากตนเองและกลั่นขำ

New:หยุดขำเดียวนี้นะ!
Empty:ฉันขอโทษนะฉันหยุดไม่ได้จริงๆ......
New:ฉันขอตัวไปกับ Mol ก่อนนะ...
Empty:โชคดีนะ New ...เอ๋ย ท่านอัศวิน..
New:พอได้แล้ว!!
Empty:ช่างมันเถอะรีบไปซะก่อนที่ฉันจะไปบอก Root ...

New ดึงแขน Mol และวิ่งออกไปจากห้อง...

Empty เดินไปนั่งลงที่หน้าจอมอนิเตอร์และมองดูจอ..

Empty:อัศวินงั้นหรอNew เหอะๆ.....

Empty มองไปรอบๆห้อง

Empty:ห้องนี้น่าสนใจดีนะ....

Empty ลุกออกจากที่นั่งและเดินไปที่ตู้เก็บของ...

Empty:อืม....เริ่ม...จากตู้เก็บของดีกว่า....

Empty เริ่มลือข้าวของภายในห้อง แก้เบื่อ....
 
ณ ห้องเรียนรู้ 6
 

Root Wello และ Mamboo กำลังโดน Portef ทรมาณร่างกาย...

Root:ปล่อย....พวกเรานะยั้ยโรคจิต!
Mamboo:ฉันหลอนหน้าของแก!
Wello:ฉันขยับร่างกายไม่ได้เลย.....
Portef:ที่พวกนายขยับร่างไม่ได้มันเป็นเพราะฉันไปกดโดนจุด s-point (เอส-พอยต์)

Portef ใช่ไม้หวายฝาดไปที่ขาของ ทั้งสามคนตามลำดับ

Root:อ๊าก!! มันเจ็บนะยัยบ้า!!
Mamboo:ฉันเกลียดแกหน้าหลอน!!
Wello:ช่วยฉันทีฉันไม่ชอบยั้ยนี้!!
Portef:พวกนายนี้ข้ออ่อนจังเลยนะ....
Portef:ฉันรู้สึก....สงสารพวกนายจังเลยนะ...

Portef ใช้ไม้หวายฝาดไปที่หลังของทั้งสามคน

Root:อ๊ากกกก!!
Mamboo:อ๊ากกกกกกกกก!!
Wello:อ๊ากกกกก!!
Portef:แต่ว่า.....
Portef:ฉันชอบตอนพวกนายหน้าสงสารนี้แหละนะ
Portef:อร๊าย~! <3

Portef หน้าแดงและก้มลงไปยิ้มหัวเราะคนเดียว

Root:ฉันเกลียดยั้ยนี้!
Wello:ฉันเช่นกัน!
Mamboo:ยั้ยนี้หน้ากลัวกว่าพวกข้างนอกอีกนะ!
Mamboo:ตอนนี้ฉันเริ่มขยับตัวได้แล้ว...
Wello:ฉันก็เหมือนกัน...
Root:แต่ว่าฉันยัง.....
Wello:จะหนีหรือสู้ดี Mamboo
Mamboo:ปกติฉันไม่ทำร้ายผู้หญิงนะ...
Mamboo:แต่ว่านะยั้ยนี้เป็นข้อยกเว้น....
Wello:เอายังไงดีนะ....
Root:พวกแกช่วยฉันก่อนได้ไหม!?
Wello:อย่าเสียงดังเจ้าหมวกแดงเดียวยั้ยนั้นหายฟิน แล้วตื่นมาทำร้ายนายแล้วจะทำยังไง....
Mamboo:ฉันคิดอะไรออกแล้ว...

Mamboo มองไปที่ Root ที่ขยับตัวไม่ได้..

Root:นั้นแกจะทำอะไร?

Mamboo ยกตัว Root และจับทุ่มไปทับ Portef

Root:แกคิดได้แค่นี้หรือไงไอ้เจ้างัง!!

Portef ถูก Root ทับ...

Wello:ตอนนี้แหละ!
Portef:นายต้องการอีกใช่ไหม หมวกแดง <3
Root:ไอ้พวกนั้นมันจับฉันทุ่มมา!

Wello และ Mamboo ล๊อกแขน Portef ไว้ได้...

Mamboo:ได้เวลาแก้แค้นแล้วหือๆ....

Wello และ Mamboo พยายามจับ Portef มัดแต่ว่า Portef ยอมให้มัด..

Portef:พวกนายทำเพื่อฉันขนาดนี้เลยหรอ?
Portef:ฉันรักพวกนายจริงๆ <3

Portef ทำตาหวานใส่ Wello และ Mamboo

Mamboo:แกอยู่ไปเถอะนะฉันกลัวยั้ยนี้ฉันไปก่อนแหละ.....
Wello:ฉันก็ขอตัวเช่นกันฉันไปก่อนนะ!
Root:เฮ้ย!! เดียว!! ช่วยฉันก่อน!!

Wello และ Mamboo แบก Root ออกไปจากห้อง...

Portef:พวกนี้มีความพยายามสูงนะ~.....
Timer:เธอนี้เล่นแรงไปหน่อยนะ....

Timer โผล่ออกมาจากมุมมืด...

Timer:ฉันเห็นยังกลัวเลย...
Portef:นายอยากโดนมั้งไหมแหละ....
Timer:ฉัน....ขอผ่านดีกว่า...
Portef:นายจะหลบใต้ฮูทคลุมหัวไปถึงเมือไหร่กันเหะ?
Timer:เมื่อฉันได้เจอสิ่งที่ฉันพอใจ......
Portef:นายนี้แปลกคนจังเลยนะ...
Portef:ใช้นิ้วกดเชือกให้ขาด...
Timer:เหอะๆ...ฉันแหละอิจฉาพวกฝึกใช้พลังแฝงจังเลยนะ...
Portef:มันก็...ใช้ยากมากเลยนะ...
Timer:เหอะๆ.....
Portef:ฉันก็แอบอิจฉานายเหมือนกันที่ฉลาดกว่าฉัน...
Timer:ของอย่างนี้มันขึ้นอยู่กับจิตนาการ และการฝึกฝน...

Portef มองตา Timer

Timer:เลิกจ้องตาฉันสักทีฉันกลัว!

Portef เลิกจ้องตา Timer

Portef:ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆหน่ะ..

Portef เดินออกไปจากห้อง..

Timer:จริงๆฉันก็ไม่ได้เก่งอะไรมากหรอกก็แค่ฉันรู้จักเอาตัวรอดเก่ง...

 
กลับไปที่ ณ ห้องสังเกตุการณ์...
 

Empty กำลังนั่งเปิดกล่องจดหมายเก่าๆจากกองจดหมายที่ถูกเก็บไว้ภายในกล่องที่น่าจะซ่อนเอาไว้ในตู้เก่าๆ
Empty สำลักฝุ่น

Empty: (คิดในใจ)(ฉันอยากรู้จังเลยนะว่าคนสมัยยุคสงครามโลกเขาเขียนจดหมายกันเรื่องอะไรมากที่สุดนะ...)
Empty (น่าจะเป็นเรื่องเศร้าที่จากออกมาจากบ้านเกิด หรือไม่ก็ข่าวทหาร )
Empty (ไม่ว่าอันไหนก็น่าสนใจ...)

Empty หยิบจดหมายจากกล่องขึ้นมาอ่าน 1 ฉบับ..

Empty:ถึง
นาย เอเดโมลเตร โมโดเด (Aedremoltrae  mododre)
จาก โวเกล่าใต้
“ทางนี้ยังคงวุ่นวายอยู่ เพียงแต่ว่าเริ่มสงบลง ทางนั้นเป็นยังไง ได้ประจำการที่ เมืองเวก้า......
..............................”

Empty: (คิดในใจ)(ชื่อชาวต่างชาตินี้แปลกดี...นะ)

Empty นั่งอ่านจดหมายอย่างชิวๆ

Empty: (คิดในใจ)(นายคนนี้ ต้องเป็นคนยศเยอะแน่ๆเลยนะเห็นบอกได้รับเหรียญกล้าหาญด้วย...)
Empty: (คิดในใจ)(ที่นี้มันต้องไม่ธรรมดาแน่ มันต้องมีอะไรซ่อนอยู่เยอะกว่านี้)

Empty นั่งอ่านจดหมายไปเรื่อยๆ

 
ณ ทางเดินใต้ดิน
 
เส้นทางเดินแห่งนี้ทั้งมืดและยาวชื้นมาก New Mol ได้เดินไปด้วยกันเพื่อไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง...

New:ฉันไม่อยากเชื่อเลยนะว่าที่ๆเราจะไปมันจะเก็บสิ่งนั้นเอาไว้ได้หน่ะ
Mol:ที่ๆเราจะไปไม่ได้อยู่ใต้เดินแบบในฐานเราหรอกนะ...
New:เธอหมายความว่ายังไง?
Mol:เรากำลังจะขึ้นไปบนพื้นดินค่ะ..
New:ว่ายังไงนะอย่าบอกนะว่ามีทางออกจากในเมืองใต้ดินด้วย!?
Mol:ช่วงสงครามโลกที่นี้มีไว้ขนส่งอาหาร อาวุธ และ จดหมายต่างๆแบบลับๆให้พวกระดับหัวหน้าที่พากันมาแลกเปลี่ยนความรู้หน่ะค่ะ...
New:จะว่าไปก็แปลกนะที่ที่นี้เป็นแหล่งแลกเปลี่ยนความรู้..
New:ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกคนใหญ่ๆจะยอมให้ความรู้คนอื่นๆ หรือ ยอมให้คนอื่นมาสอน
New:แล้วก็ฉันคิดว่าพวกนั้นคงไม่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยนความรู้หรอกในเมือมีกลยุทธที่เป็นเอกลักษณ์เป็นแบบของตนเองแบบนี้...
Mol:ความจริงแล้วฉันโกหกพวกคุณเกี่ยวกับเรื่องนั้นค่ะ....
Mol:จริงๆแล้วพวกคนใหญ่ๆพวกนั้นถูกบังคับทางอ้อมถึงได้มาร่วมกันแบบนี้ค่ะ
New:บังคับทางอ้อม?
Mol:ใช่แล้วแหละ..
Mol:ฉันไม่รู้รายละเอียดอะไรมากหรอกค่ะ แต่พอเดาๆได้จากจดหมายและหลักฐานทั้งหมดที่มีอยู่ที่นี้ค่ะ...
New:ฉันว่ามันเป็นเรื่องยากและต้องใช่เวลานานมากกว่าจะฝึกอะไรใหม่ๆได้และเรียนรู้กัน?
Mol:จุดประสงค์นั้นฉันไม่ได้อยากให้ทุกคนเก่งขึ้นหรอกค่ะ
Mol:ฉันเพียงแค่ต้องการค่ะ....
Mol:อยากให้ทุกคนสามัคคีกันค่ะ...
Mol:มันถึงจะเป็นไปตามแผนค่ะ...
New:อย่าบอกนะว่าเธอวางแผนไว้หมดแล้วงั้นหรอ?
New:เธอหลอกทุกคนเลยงั้นหรอ Mol?

Mol หยุดเดินและก้มหัวลง..

New:ตอบฉันมา..

New หยุดเดินและหันหน้าไปหา Mol

Mol:ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องที่นี้...
Mol:สถานที่ๆคุณ เวก้าไว้วางใจให้ฉันดูแลและสืบทอด...
Mol:ฉันไม่ยอมให้มันพังและถูกทำลายแน่ๆ!
Mol:แม้ว่าจะยอมสละชีวิตของตนเองก็ตามค่ะ....
New:ทำไมเธอไม่ยอมบอกแผนให้ทุกคนทั้งหมดรู้กันแหละ?
Mol:นั้นก็เป็นเพราะว่าฉันกลัวพวกคุณจะไม่กล้าทำตามแผนค่ะ....
Mol:ใครๆก็ก็รักชีวิต...ค่ะ...
New:แผนเธอเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ?
Mol:ฉันอยากให้ทุกคนในที่นี้ตายเพื่อทำลายกองทัพทั้งหมดค่ะ...
Mol:ฉันอยากให้ทุกคนเป็นเหยื่อล่อและระเบิดพวกมันทั้งหมด...
Mol:แบบแผน คาเมคาชิกา (CamecaChega)
New: (ทางจิต)(...แผน คาเมคาชิกา..)
Empty: (ทางจิต) (เกิดอะไรขึ้นหรอ New)
Root: (ทางจิต) (มีอะไรหรอ?)
New: (ทางจิต)(เปล่าๆไม่มีอะไรหรอก...)
Mol:ก่อนที่พวกองค์การ WM จะมาทำลายที่นี้ด้วยอาวุธร้ายแรงที่สุดในโลก...

Mol จับมือ New และมองหน้า New

Mol:อย่าบอกใครให้รู้นะค่ะเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันได้พูดไปทั้งหมด...
Mol:ฉันขอร้องนะค่ะ คุณ New
New:อ่อ....คือ...
Mol:ฉันขอร้องแหละ ฉันไม่อยากจะเสียที่นี้ไป....
New:ฉันว่าเธอขาดความมั่นใจกับพวกเราไปนะ..
New:และเธอไม่เหมาะที่จะมาวางแผนด้วย..
Mol:ทำไมถึงคิดอย่างงั้นแหละค่ะ?
New:เธอไม่ไว้วางใจพวกเราและไม่ยอมบอกความจริง...
New:เธอไม่เชื่อใจพวกเรา!

Mol ปล่อยมือจาก New

Mol:ฉันขอโทษพวกคุณด้วยนะค่ะ...
Mol:แต่ฉันไว้ว่างใจใครไม่ได้หรอกค่ะ...
Mol:ทั้งชีวิตนี้ฉันโดนหลอกมาเยอะ....
Mol:คุณ New ค่ะ ฉันจะพาไปที่ๆคุณต้องการอาวุธ...

ทั้งสองคนเดินไปตามทางต่อ

Mol:แผนคุณก็เขาท่านะค่ะเพียงแต่ว่ามันไม่เด็ดขาด....
New:ทำไมถึงว่าอย่างนั้น...
Mol:ทุกคนในทีนี้ไม่ใช้ทหาร...
Mol:ยกเว้น พวก Lo Welly และ Portef
Mol:พวกเขาจะไหวหรอค่ะ?
New:ฉันเชื่อใจพวกเขาไงแหละฉันถึงกล้าบอกแผนกับพวกเธอ..
New:จะว่าไปทำไมเธอถึงยอมทำตามแผนฉันแหละ Mol
New:ทั้งๆที่เธอมีแผนของเธออยู่แล้ว?
Mol:ก็เพราะ......
Mol:....ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าฉันคิดอะไรกันอยู่....

 
ย้อนกลับมาที่ห้องสังเหตุการณ์
 

Empty กำลังนั่งอ่านจดหมายแต่ทว่าเธอได้บังเอิญไปเห็นไดอารี่เก่าๆในกองจดหมาย..
Empty ปัดฝุ่นออกจากไดอารี่

Empty:เก่ามากน่าดูเลยนะนั้น....

“มีใครอยู่ในนั้นไหม!?”
เสียงดังจากหน้าประตูห้อง...

Empty รีบเก็บไดอารี่เก่าไว้ในเสื้อตนเอง
Empty เก็บกองจดหมายใส่ไว้ที่เดิม...
Empty เดินไปเปิดประตู

Root: Empty เธอมาทำอะไรที่นี้หรอ?
Empty:พอดี New มีธุระหน่ะเลยให้ฉันเฝ้าที่นี้แทน...
Root:อืม.....
Empty:มีอะไรงั้นหรอ Root?
Root:พอดีฉันจะชวนไปกินข้าวด้วยกันหน่ะ?
Root:ฉันทำอาหารให้ทุกคนด้วย...
Empty:เดียวฉันตามไปนะ Root
Root:อืมๆ...

Root เดินออกไปจากหน้าห้อง...

Empty ปิดประตูห้องสังเกตการณ์....

Empty คิดในใจ)(จะว่าไปทำไมฉันเริ่มรู้สึกมึนๆแปลกๆ...กันนะ..)

 
ณ ทางขึ้นไปข้างบนซึ่งออกห่างจากตัวเมืองไปประมาณ 1 ก.ม ครึ่ง...
 
New และ Mol เดินขึ้นไปข้างบนด้วยบรรไดที่ทำไว้...

New:จะว่าไปในฐานของเราพวกอากาศ ไฟฟ้า น้ำ มันไปเอามาจากไหนหรอ?
Mol:ก็ต่อแบบปกตินี้แหละ แต่ระบบระบายอากาศจะพิเศษมากตรงที่ใช้ท่อระบายขนาดใหญ่หน่ะค่ะ...
New:แล้วมันอยู่ตรงไหนงั้นหรอ?
Mol:อยู่ภายในเมืองนี้แหละแต่สังเกตุได้ยากค่ะ....

Mol และ New หลังจากขึ้นมาข้างบนได้ก็เดินไปต่อจนถึงบ้านโทรมๆหลังหนึ่งนอกเมือง..

Mol:เอาแหละถึงแล้วค่ะ คุณ New...
Mol:ฉันให้ Lo ออกไปหามาให้หน่ะค่ะ...

Mol เปิดประตู และทั้งสองเดินเข้าไปข้างใน

New:เยี่ยมเลย...

ภายในเต็มไปด้วยอาวุธและระเบิดอยู่มากมายราวกับว่าที่นี้เป็นคลังแสง...
Lo เดินเข้ามาหา New

Lo:ฉันหาทุกอย่างมาให้นายแล้ว New
Lo:พอดีฉันรู้จักคุณในหน่วยงานแห่งหนึ่งมาหน่ะ...
New:ขอบใจมากนะ Lo
Lo:ไม่เป็นอะไรหรอก..
Lo:ว่าแต่นายจะใช้มันเป็นหรอ?
New:ไม่ต้องห่วงหรอกฉันมีเพื่อนคนนึงเธอน่าใช่อาวุธพวกนี้เป็น...
New:และฉันก็เชื่อว่าพวกนายก็ใช้เป็น..
Lo:ดูนายจะไว้วางใจเกินไปแล้วนะ...
New:แผนการนี้มันต้องเริ่มในอีก 3 วันข้างหน้า...
Mol:คุณ New คิดว่ามันจะทันแน่หรอ?
Mol:ป่านนั้นพวกนั้นคงจะเห็นพวกเราหมดแล้วแหละ...
New:ใครว่าฉันจะเริ่มที่นั้นแหละ...
[b]New:ฉันจะจัดการเตรียมทุกอย่างวันพรุ่งนี้!
... ติดตามชมตอนต่อไป...
 

สวัสดีปีใหม่ 2015 ครับ!?
โลกของผมต้องหมุนต่อแล้ว~

ป.ล หลังจากนี้อาจดองยาวไปอีกนะครับเนื่องจากภาระชีวิตยังต้องดำเนินการต่อไป
ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่าน มาส่องครับ~
ป.ล 2 อาจมีพิมพ์ผิดมั้งขออภัยนะครับ เดียวมาแก้ที่หลัง

 

Edited by Mr.F, 23 February 2015 - 09:56 PM.

ในที่สุดก็อ่านจนถึงตอนปัจจุบันซักที เฮ้อออออออออออออออออ
ช่วงนี้เป็นธีมของการร่วมมือกันระหว่างพวกที่ไม่ถูกกันสินะ แต่พวกนิวต้องมาทนอยู่กับแก๊งเถื่อนๆแบบนี้คงอึดอัดตายชัก แต่เอมตี้ยังคงเป็นสาวแว่นสุดโมเอะที่แม้จะกระโดดถีบแรงเกินหญิงก็เถอะ
ชอบรูปท้ายตอนมากครับ! ดูอบอุ่นดี(มั้ง)

นำเรื่อง

 

..

“มันเป็นยังไงกันแน่....ฉันไม่เข้าใจ”

...

...

“ฉันเบื่อตัวเองจริงๆ”

.

..

 

เสียงลมหายใจ ค่อยๆ...เบาลง.....

...

..

 

Mister F

Present

 

 

 

THE STORY OF LIFE

                                      SEASON2

 

 

PART 41

 

การสำรวจของพวกพ้อง

 

 

 

 

วันที่ 2 วันแห่งการสำรวจ..

 

ช่วงเช้ามืด...

 

ณ ชั้นใต้ดินของเทพีผู้บุกเบิก

 

ณ  ห้องนั่งเล่น

 

New เดินเข้ามาหา Root ในห้องนั่งเล่น...

 

Root:นัดฉันมามีอะไรหรอ New?

New:ฉันมีเรื่องจะปรึกษาหน่อย

Root (ทางจิต)ทำไมไม่คุยกันในนี้แหละ

New:เพราะเรื่องนี้มันเป็นความลับไง...

Empty: (ทางจิต)มีอะไรกันหรอ?

New: (ทางจิต)เปล่าๆ...ไม่มีอะไร...

 

Root เกาหัวและมองไปที่ New

 

Root:อืม...มีอะไรว่ามา

New:ฉันอยากให้นายจับตามองใครบางคน...

Root:ใครหรอ?

New:ผู้หญิงที่ชื่อ Mol...

Root:นายแอบชอบเธอหรอ??

 

Root ยืนขำแล้วยิ้มหัวเราะ..

 

New:ไม่ใช่!?

New:ตอนนี้ฉันไม่ค่อยจะไว้ใจผู้หญิงคนนั้นสักเท่าไหร...

New:เอา...จริงๆ ก็ทุกคนในนี้แหละยกเว้นพวกเรา....

New:ฉันฝากด้วยนะ...

Root:เรื่องถ่ำมองไว้ใจฉันเถอะนะ!?

 

New เอามือตบหน้าผาก

 

New:หื่นจังเลยนะ Root ...

Root:ฉันพูดเล่นหน่ะ ฮะๆ

 

ณ ห้องพักของผู้หญิง (ห้องพักหมายเลข 1 )

 

Empty Fortest และ Ammer นั่งมองหาหน้าบนเตียงของตนเอง...

ด้วยความหงุดหงิด...

 

Fortest:ทำไมฉันต้องมาอยู่ห้องเดียวกับพวกเธอด้วยเนีย?

Ammer:ฉันอยากอยู่กับเธอตายแหละ!?

 

Ammer ทำหน้าไม่พอใจ...

 

Empty:เงียบ...กันหน่อย...ฉันจะอ่านหนังสือ.!

Empty:ไม่พอใจกันออกไปจัดการกันข้างนอกเลย...ไป

 

Fortest:ทำไมมีปัญหาอะไร ยั้ยเฉิมผมม้วน?

Empty ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับพวกเธอหรอกนะ....

Empty:ไร้สาระ...

 

Fortest ปาหมอนข้างใส่ Empty ด้วยเพราะเตียงที่ติดกำแพงทำให้หัว Empty ไปชนกำแพง...

 

Empty:มันเจ็บนะ...รู้ไหม!?

Empty ปาหมอนใส่ Fortest แต่ดันไปโดนหัว Ammer

 

Ammer:อยู่สงบๆไม่เป็นกันใช่ไหม!?

 

หลังจากนั้นเกิดสงครามปาหมอนกันในห้อง.....

 

ณ ห้องซักล้าง...

บรรยากาศภายในห้องมีเครื่องซักผ้า มีจานที่เก็บไว้ในตู้..แสงจากหลอดไฟสลัวๆ

 

New:ฉันเจอนายสักทีนะ Timer..

New:มาทำอะไรที่นี้..

Timer:ไปเรื่อยๆ...

New:ตอบจริงๆ...

Timer:ก็ไปเรื่อยๆ...

New:ช่างมันเถอะ..

New: Timer ฉันอยากออกไปข้างนอก...

Timer:นายจะออกไปข้างนอกคนเดียวไม่ได้...

Timer:มันอันตราย

New:แต่ถ้าฉันไม่สำรวจแล้วจะว่างแผนยังไงแหละ?

Timer:อืม...

New:แผนของฉันจริงๆที่คิดมันก็นะ....แต่ต้องใช้หลายคนและจังหวะดีๆ...

Timer:แล้วโอกาสรอดแหละ?

New:ฉันขอไม่ออกความเห็นนี้นะจนกว่าฉันจะได้ออกไปเห็นของจริง....

Timer:แล้วนายจะสำรวจยังไงในเมื่อพวกมันเต็มเมืองขนาดนี้แล้ว..

New:ฉันจะสังเกตุจากนอกเมืองโดยฉันจะค่อยๆเข้าไปในเมือง...

New:ฉันจะใช้ทางเมื่อวานในการออกสำรวจและฉันจะค่อยๆเข้าไปในเมือง..

Timer:ฉันว่ามันเสี่ยงไปนะ...

New:อืม...นายพูดก็ถูกนะ...

New:ฉันถึงมาหานายไงฉันอยากให้นายหาคนออกไปสำรวจ...

Timer:ฉันมีวิธี..

New:อะไรหรอ??

Timer:เดียวฉันค่อยบอก....

New:จะว่าไปก็น่าแปลกนะเราอยู่ในเมืองแต่เราต้องไปเข้าเมืองจากข้างนอก...

New:ฉันสงสัยว่าเรามาทำบ้าอะไรกันในนี้แทนที่จะไปตั้งทัพอยู่ที่อื่นกันนะ...

Timer:เรื่องนี้มันมีเหตุผลอยู่นะ....

Timer: “พวกนี้มันบ้า” ยังไงแหละ....

New:เหอะๆ...

Timer:จะว่าไปไม่ใช่แค่พวกนายนะฉันก็ดันบ้ามาด้วยนะสิ แทนที่ฉันจะหนี...

Timer:ว่าแต่........ทำไมพวกนายไม่หนีไปจากทีนี้แหละ ในเมื่อที่นี้ก็ไม่ใช่บ้านเกิด

Timer:แถมพวกนายถึงอยากปกป้องที่นี้มากนักหนา?

New:เรื่องนี้ฉันเคยบอกไปแล้วนะ..

Timer:ฉันรู้อยู่แต่พวกนายก็ไปทำเรื่องของพวกนายเลยก็ได้หนิไม่เห็นต้องมาห่วง...

 

New ก้มหน้าลงแล้วมองพื้น

 

New:พวกฉันไม่อยากหนีไงแหละ...

New:ตลอดการเดินทางมาพวกฉันได้แต่หนีเอาตัวรอด...

New:แถมที่รอดมายังใช้ดวงอีกต่างหาก....

Timer:พวกนายรอดมาส่วนหนึ่งไม่ใช้เพราะดวงอย่างเดียวหรอกนะ...

Timer:ฉันว่าพวกนายรอดเพราะการเอาตัวรอดและทักษะของพวกนายนั้นแหละ...

New:อืม...

Timer:ฉันมีอะไรอยากจะบอกนายเรื่องนึ่ง....

 

Timer มองซ้าย มองขวา

 

Timer: (กระชิบ)....อย่าไว้ใจคนที่นี้มากนัก........

Timer: (กระชิบ)...พวกนี้มันไม่ยอมให้นายมาคุมพวกนั้นตามแผนของนายหรอกนะ....

Timer: (กระชิบ).....มันไม่ง่ายเหมือนนิยายขนาดนั้น...

Timer: (กระชิบ).....นายก็แค่หมากตัวหนึ่งในกระดานของใครบางคน...

Timer: (กระชิบ)......ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ...

 

Timer เดินออกไปจากห้องของ

 

New มอง Timer ที่เดินออกไปจากห้องและเริ่มเกิดอาการหวั่น กังวล สงสัย

 

New: (คิดในใจ)(หมากตัวหนึ่งในกระดาน)

 

New จู่ๆก็คิดถึงคำพูดหลายๆประโยค

 

“ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องที่นี้...”

 

“ฉันไว้ว่างใจใครไม่ได้หรอกค่ะ.....”

 

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าฉันคิดอะไรกันอยู่”

 

“ดูนายจะไว้วางใจเกินไปแล้วนะ...”

 

“นายก็แค่หมากตัวหนึ่งในกระดานของใครบางคน”

 

“อย่าไว้ใจคนที่นี้มากนัก”

 

New:  (คิดในใจ) ( Timer ต้องการอะไรกันแน่นะถึงมาบอกฉันแบบนี้?)

New: (คิดในใจ) (แสดงว่าต้องมีอะไรบ้างอย่างแน่)

 

ถัดจาก นั้น 1 ช.ม ต่อมา...

 

ณ ห้องนั่งเล่น...

ทุกคนมาประชุมกันภายในห้อง....อย่างหนาแน่นทุกคนล้อมวงกันประชุมภายในห้อง...

 

Timer ยืนอยู่กลางวง...

 

Timer:......ปกติผมไม่ค่อยจะพูดอะไรนะ....

Timer:......เพืือนร่วมอุดมการณ์...มีอะไรอยากจะบอกกับทุกคนครับ....

New: (คิดในใจ)(เอาจริงดิ....)

 

New เดินมากลางวง และทุกคนจับจ้องไปที่ New ..

 

New:คือ.....ว่า....

New:ตอนนี้ผมกำลังวางแผนจัดการพวกข้างบนนั้น.....

 

หลัง New พูดประโยคข้างตนจบ มีเสียงกระชิบนินทา New ...

 

Gomodo:เฮ้ย...แกคิดยังไงถึงมาวางแผนให้พวกเรา!

Mamboo:นั้นสิ!

Wello:จริงด้วย!?

Zass:มันจะไปรอดหรอ!?

New:คือ.....แบบว่า........

Wello:คืออะไรห่ะ!?

New:......

 

Empty เดินมากลาวงด้วยความหงุดหงิด...

Empty:หยุดพูดได้ไหมพวกนาย!?

Empty:คิดแต่ติดคนอื่น!!

Empty:ตัวเองมีแผนอะไรไหม!?

Empty:ไม่ช่วยสร้างแล้วยังมาขัดขวางอีก!?

Empty:....New พูดต่อเลยนะ....

New:....ข...ขอบใจนะ...

 

ทุกคนเงียบลงและมองไปที่ New คนเดียว...

 

Root: (ทางจิต)เธอพูดแรงมากเลยนะ Empty.....

Empty: (ทางจิต)แค่นี้ฉันก็......จะเป็นโรคประสาทตายแล้วนะใ.....

Empty:  (ทางจิต) ฉันขอนั่งพักก่อนนะ....

 

New:ที่...ผมมาพบกับทุกคนวันนี้....

New:ผม....ต้องการคนไปสำรวจในเมือง...

New:ขออาสาสมัครออกไปของนอกไปสำรวจ....

New:ยกมือขึ้นครับถ้าใครอยากไป....

 

ต่างคนต่างหันไปปรึกษากันประมาณ 1 นาที....

 

Timer , Zass ,Gomodo,Portef  ยกมือขึ้น...

 

Zass:ฉันอยากออกไปข้างนอกเป็นตัวแทนพวกฉันออกไปดู

Gomodo:ข้าเช่นกัน..

Portef:............

 

New:..งั้นคนที่ยกมือไปเจอผมที่สถานที่กำหนดให้นะครับ......

New:คนที่เหลือแยกย้ายกันไปฝึกต่อเถอะครับ....

 

ณ ทางเดินใต้ดินเพื่อออกไปข้างนอกนอกเมือง

 

New Timer Portef Gomodo Zass ทุกคนเดินเข้าทางอุโมงและเดินไปเรื่อยๆพร้อมพูดคุยกัน...

 

Zass:นี้หัวเหลืองแผนของนายเป็นยังไงห่ะ?

New:ฉันยังไม่ชัวร์......ขอออกไปสำรวจข้างนอกก่อน....

Gomodo:ข้าหวังว่าแกจะว่างให้มันออกมาดีนะ....

New:พวกนายหวังกับฉันด้วยหรอเนีย....หน้าขำนะ...

Zass:เพื่อนของแกผู้หญิงคนนั้นพูดถูกแล้ว...

Zass:ดูแล้วเธอเป็นคนที่เด็ดขาดมากเลยนะยั้ยผู้หญิงเพื่อนแก

Gomodo:ต่างกับแกโดยสิ้นเชิงหัวเหลือง...

Portef:ใคร...อยากจะถ่ายรูปกันมั้ง.....หือๆ...

Zass:ยังจะไปมีอารมณ์ตลกอีกนะ...

Portef:พวกแกเป็นผู้ชายอกสามศอกแท้ๆจะหวังอะไร......หือๆ...

New:ฉันมีอะไรสงสัยนิดนึง...เกี่ยวกับพวกนาย...

Zass:ถามมาดีๆแหละ...ถามกวนข้าข้าจะกระทืบแกคาตรงทางเดินนี้แหละ....

New:พวกนาย 2 คนรวมกลุ่มของตนเองยังไง?

 

ทั้ง Gomodo และ  Zass เงียบไปชั่วขณะ...

 

Zass:ไม่มีใครถามคำถามแบบนี้มานานแล้ว....

Gomodo:ข้าจะตอบให้นะ...

Gomodo:เมื่อก่อนพวกข้าเป็นพวกเดียวกัน...

Gomodo:มีหัวหน้าคนเดียวกัน....

Gomodo:เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้...

Gomodo:เพียงแต่ว่า...หัวหน้าคนนั้นได้หายตัวไป....

Zass:หัวหน้าคนนั้นเก่งมากเลยแหละ จะบอกให้!

Zass: ฝีมือยิงปืนของหัวหน้า เป็นที่ 1

New:จะสู้....Empty เพื่อนฉันได้หรือปล่าวเถอะ...

Gomodo:อย่ามาดูถูกหัวหน้าพวกเรานะไอ้หัวเหลือง....

Zass:เอาเถอะ....ตอนนี้หัวหน้าหายตัวไปแล้ว....

Zass:คงไม่มีหรอก....คนที่จะมาคุมเรา....

Gomodo:ตั้งแต่นั้นมา..พวกเราก็ต่างอุดมการณ์แล้วก็แบ่งเป็น 2 ฝ่าย...

Gomodo:จนกลายเป็นว่าทำสงครามกันทุกวัน...

Zass:พวกเราห่วงพื้นที่ของหัวหน้ามากเลยจะปกป้องแทนหัวหน้า....

Zass:ถ้าหัวหน้ายังอยู่พวกข้างบนอย่าหวังเลย ฮาๆ!

New:เหอะๆ...

Zass:ขำอะไร?

New:เปล่าๆไม่มีอะไรหรอก ฉันว่าตอนนี้พวกนายกลับมารวมกลุ่มกันแล้วแหละนะ...

Gomodo Zass เงียบไประยะหนึ่ง...

 

Gomodo:ว่าแต่แกเถอะหัวเหลืองแกรวมกลุ่มกับเพื่อนแกได้ยังไง....

New:อย่าว่าฉันเป็นคนโกหกแหละฉันจะพูดความจริงพวกนายจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่พวกนายนะ.....

 

หลังจากนั้น New ก็เล่าเรื่องการเดินทางของ New ให้ทุกคนที่เดินทางฟัง....

 

หลังจากนั้นประมาณ 1 ซ.ม พวกเขาก็ขึ้นมาจากใต้ดิน และ ยืนมองเมืองของพวกเขา

 

ณ ด้านนอกเมือง ปากทางเข้าออกชั้นใต้ดิน

 

พวกเขาทั้ง 5 คนได้มองไปที่เมืองและพวกเขาก็ค้างไปชั่วขณะ...ด้วยความตื่นเต้น...

บรรยากาศราวกับว่าเป็นสถานี้อวกาศเมืองถูกล้อมไว้ด้วยบาเรียขนาดใหญ่มียานพาหนะ ที่แปลกตาราวกับว่าหลุดมาจาก

หนัง ไซไฟล บินเต็มท้องฟ้า... ท้องฟ้าขนาดนั้นมืดครึมราวกับว่าฝนจะตกตลอดเวลา... หากเงียบหูฟังจะได้ยินเสียงเครื่องยนต์เป็นระยะๆ

ที่พัดมากับลมที่แรง...

 

Gomodo:ข้าไม่อยากเชื่อสายตาข้าเลย....

Zass:นั้นคือเมืองพวกเราแน่หรอ...

Gomodo:พวกเราอยู่ใต้สถานที่หน้ากลัวขนาดนั้นกันหรอเนีย....

 

แชะ!  (เสียงกล้อง)

 

Portef ถ่ายรูปบรรยากาศเก็บเอาไว้...

 

Zass:แล้วจะเอายังไงต่อ...

New:เราจะเข้าไปใกล้เมืองให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้...

Gomodo:ข้าว่ามันเสี่ยงไปนะ....

 

(ครืนๆ ครืนๆ) เสียงเครื่องยนต์ กำลังเข้ามาใกล้พวกของ New

 

Timer:ทุกคนหลบเร็ว...

 

ทุกคนหลบเข้าไปในพุ่มไหม้...

.

.

.

.

.

.

สิ่งมีชีวิตรูปร้างคล้ายปลาหมึกผสมมนุษย์ตาเดียวและหลายตาใส่ชุดที่แปลกตามาพร้อมกับยานพาหนะที่ลอยได้รูปร่าง

เหมือนมอเตอร์ไซต์แต่ลอยได้ ขี่ผ่านมา กัน 2 ตัว...ทุกคนจับจ้องไปที่พวกนั้น...

.

.

.

.

.

.

New: (คิดในใจ)นี้มันอะไรกันเนีย...

Gomodo: (คิดในใจ)พวกบ้านั้นเหมือนปลาหมึก...

Zass:............

New:  (ทางจิต) มีใครได้ยินฉันไหม?

Root:  (ทางจิต) ฉัน.....

Empty: (ทางจิต)ฉัน....

 

New มองไปที่ Timer...

 

New: (ทางจิต)ฉันเห็นพวกมันใกล้ๆแล้วพวกมันเหมือนพวกที่เคยไปบุกเมืองของ Empty เลย...

Empty: (ทางจิต)..........

Root: (ทางจิต) ฉันหวังว่าพวกมันจะไม่ระเบิดแบบตอนนั้นอีกนะ...

 

New มองหน้า Timer

 

Root: (ทางจิต) ตอนนี้ฉันกำลังฝึกอยู่มีอะไรค่อยคุยกันนะ...

New: (กระชิบ Timer)ไม่คิดจะคุยอะไรกันมั้งหรอ?

Timer: (กระชิบ Timer)เงียบ!

 

Gomodo:ข้าว่าพวกมันไปหมดแล้วแหละ.....

 

ทุกคนถอนหายใจและจ้องมองไปทาง New

 

New:มองฉันทำไม...

Zass:แน่ใจนะว่าแกจะไปจริงๆ....

New:ฉันสัญญาฉันจะไม่พาเข้าไปในเมืองแน่นอน...

 

New พาทุกคนหลบไปตามพุ่มไม้จนเข้าไปใกล้ บาเรียระยะห่างจากพวกเขากับบาเรียเพียง 30 ม.

 

New: (กระชิบ) ทุกคนเตรียมปืนไว้นะ...ฉันไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป....

Gomodo: (กระชิบ)พวกข้าเตรียมกันไว้นานแล้ว!

 

แช่! (เสียงกล้อง)

 

Portef ถ่ายรูปเก็บบรรกาศแต่ว่าดันไปเปิดแฟรช

 

New:.........

Timer:............

Gomodo:.........

Zass:..........

 

ทุกคนหยุดค้างและตกใจกับสิ่งที่คาดว่าจะเกิดขึ้น

หลังจากนั้นเสียงเตือนภัยดังขึ้นจากทางในเมือง...

 

(ครืนๆ........... ครืนๆ........... ครืนๆ..........)เสียงเครื่องยนต์ (แวดดดดดด!! แวดดดดดดดดด!!.........)เสียงสัญญาณเตือนภัย

 

ทุกคนตกใจและพยายามวิ่งหลบหนี... แต่ว่าถูกจับได้...

 

Gomodo:แย่แหละสิ!?

Zass:เวรกรรมแล้วไง!?

 

พวกนั้นพยายามขี่พาหนะลอยได้ตามพวกของ New ไป และได้มีการยืนปืนกันเกิดขึ้น...

 

(จิ้ว! จิ้ว! จิ้ว!) เสียงปืน

 

ปืนถูกยิงออกมาในรูปแบบแสง....

 

พริบตานั้นเอง Timer ได้ตะโกนบอกทุกคนว่า

 

"ฉันจะใช้ระเบิดแสงกับระเบิดควัญ ปิดตาแล้วแยกกันหนีซะ!?"

"รักษาตัวเองด้วย!? อย่าสู้ถ้าไร้ประโยชน์!?"

 

หลังจากนั้น Timer ก็ปาระเบิดควัญและระเบิดแฟรช....

 

(ปั่ง! ฟูววววววว... ปัง! ฟูววววววว....) เสียงระเบิดทั้งสองสลับกัน....

 

พวกนั้นหยุดนิ่ง....

 

หลังจากที่ควัญพวกนั้นหายไป ก็ไม่เห็นพวก New แล้ว ทุกคนต่างพากันแยกย้ายกันหนีไป....

 

ณ บริเวณปากทางเข้าออกชั้นใต้ดิน...

พบว่าสิ่งมีชีวิตพวกนั้นกระจายตัวอยู่รอบๆปากทางเข้า แต่โชคยังดีที่พวกนั้นยังไม่รู้ตัวว่าเป็นทางเขาลับชั้นใต้ดิน....

 

New: (ทางจิต)แย่แหละสิทางเข้าออกมาทางนี้ถูกปิดไว้แล้ว

Root: (ทางจิต)ว่ายังไงนะ!?

Empty: (ทางจิต)แล้วพวกเราจะทำยังไงดี...

New:  (ทางจิต)รีบไปบอกทุกคนให้เตรียมตัวหนีออกจากที่นั้นด่วน

New: (ทางจิต)ตอนนี้อันตรายมาก..

Root:  (ทางจิต)รับทราพ!

New:  (ทางจิต)ตอนนี้ฉันของตั้งสติคิดแผนก่อนนะ....ตอนนี้ฉัน....รู้สึก....

New:  (ทางจิต)ตื่นเต้นและกลัว......

 

New มือไม้สั่นไปหมด หัวใจเต้นแรง ด้วยความตื่นเต้นและกลัว.....

Timer: (ทางจิต)ตอนนี้อย่าไปรบกวน New เลยตอนนี้หมอนั้นกำลังแย่ต้องปรับสภาพจิตใจของตนเอง...

Root:  (ทางจิต)กว่านายจะยอมพูดทางนี้นะ Timer....

Empty: (ทางจิต).....ยอมพูดในนี้สักทีนะ Timer.....

 

New Root Empty ทั้งสามคนยิ้มพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย...

 

New: (ทางจิต)ยินดีต้อนรับเข้าสู่การเดินทางนะ......Timer........

 

New ยืนมือไปจับมือ Timer...

Timer จับมือกับ New......

New และ Timer มองไปที่เมืองและทำสีหน้าที่จริงจัง....

 

โปรดติดตามชมตอนต่อไป!

 

END PART 41

 

ป.ล ตอนนี้ไม่ลงสีตัวหนังสือ น เพราะสีมันมีให้เลือกเยอะ น...

แลดูทั้งสองแก๊งจะเคยเป็นพันธมิตรกันมาก่อนแฮะ...นี่นิวกำลังจะได้ก๊วนคนใหม่เข้าปาร์ตี้รึ!?

 

ว่าแต่เอฟ เช็คขนาดตัวอักษรหน่อยก็ดีนะ ตรงกลางๆนี่ตัวหนังสือเล็กมาก...